PlusAchtergrond

Met een VR-bril op sta je een half uur in de schoenen van Alice

In Eye zijn bezoekers van Alice, The Virtual Reality Play een half uur zélf Alice in Wonderland in een virtueel speel-, smaak- en geurspektakel.

Het Witte Konijn wordt gespeeld door een acteur, maar is in VR een interactief fantasiewezen. Beeld DV Studio Paris

Het ligt behoorlijk voor de hand. Toen het Parijse bedrijf DVgroup een nieuwe manier zocht om virtual reality (VR) op een hoger plan te brengen, kwamen ze terecht bij Alice in Wonderland. Het boek van Lewis Carroll is een icoon van de onbegrensde fantasie. Zodra Alice het pratende konijn achtervolgt en in het konijnenhol tuimelt, komt ze in een parallelle wereld terecht waarin de logica van de bovengrondse wereld getart wordt.

Alice werd het onderwerp van films, televisieprogramma’s, stripboeken, balletvoorstellingen, pretparkattracties en computergames. Dus waarom geen virtual reality?

DVgroup liet in 2017 op het filmfestival van Venetië een eerste versie zien van Alice, The Virtual Reality Play. Daarvoor had het bedrijf al veel campagnes gemaakt voor mode- en parfummerken als Prada, Gucci en Chanel. Ze experimenteerden met oogverblindende graphics, maar namen ook geur en tastzin op. Virtual reality die verdergaat dan de gebruikelijke headset en controllers, maar een totaalervaring wordt.

Een nieuwe versie is nu naar Amsterdam gehaald door Eye, als onderdeel van het programma Xtended. Een paar jaar geleden had iedereen het over de mogelijkheden van VR. Het enthousiasme lijkt een beetje getemperd, maar ondertussen staat de ontwikkeling niet stil.

DVgroup was geïnteresseerd in de manier waarop kunstenaars met de nieuwe techniek omgaan, vooral in combinatie met Immersive Theatre, een theatervorm waarin het traditionele toneel is verdwenen en het publiek actief betrokken wordt bij een voorstelling. In Alice, The Virtual Reality Play is de bezoeker tegelijk toeschouwer, deelnemer en hoofdpersoon. Je stapt een omgeving binnen waarin je reageert op acteurs, objecten, geuren en smaken.

Jong kind

Als je geholpen wordt met het opdoen van de headset – voor de kenners: een Vive Pro wireless – word je subtiel in de rol van Alice geduwd. “Het is de bedoeling dat je je gedraagt als een jong kind. Dat je loopt en praat, nieuwsgierig bent en op verkenning gaat. Stel gerust vragen en misschien moet je op jouw beurt ook vragen beantwoorden.”

Vervolgens waan je je in een ruimte met gordijnen, een zwart-witte tegelvloer, wiebelende schaakstukken en de beroemde wezens uit het boek. Het Witte Konijn, Humpty Dumpty en een gigantische rups zijn levensgroot. Ze spreken je aan en reageren op je gedragingen. Niet omdat er een slim algoritme achter zit, maar omdat twee acteurs de rollen spelen. Ze zijn behangen met sensoren, waardoor ze voor de bezoeker verschijnen als interactieve fantasiewezens.

Initiatief

Elke deelnemer reageert weer anders op het script dat van tevoren door de makers is bedacht en op de raadsels die je onderweg tegenkomt. Daarom staat de duur van de ervaring niet vast. Wie weinig initiatief neemt, staat met een minuut of twintig weer buiten, maar als je veel reageert en gesprekken aanknoopt, kan dat ook het dubbele zijn.

De makers zijn vastbesloten om de grenzen van VR in de toekomst te verleggen. Ze willen de techniek bereikbaarder maken voor een groter publiek. Dat een VR-ervaring alledaagser wordt, hoe tegenstrijdig dit ook klinkt.

De pootjes van een spin

Het verdienmodel lijkt voorlopig de grootste barrière. Om één deelnemer van Alice een unieke ervaring van een half uurtje te geven, is een set met technici en acteurs nodig. Stage director Maximilien Delort weet ook nog niet hoe zo’n totaalervaring goedkoper zou kunnen worden. Wel ziet hij potentie: 

“Ik heb laatst al een handschoen met haptische sensoren geprobeerd. Ik kreeg een virtueel ijsblokje in mijn hand en ik voelde de kou. Er liep een spin over mijn hand en ik kon zijn pootjes op mijn huid voelen.”

Delort werd bij het project gevraagd vanwege zijn achtergrond als theaterregisseur. Hij wilde de toeschouwer meer vrijheid geven en meer keuzes laten maken. Al geeft hij toe dat die keuzen vaak door het productieteam worden gestuurd. Toch is geen bezoek hetzelfde.

“Van de duizend ervaringen ontdekken we 900 keer nieuwe reacties. Vaak zijn zowel de deelnemers als de acteurs na afloop echt geraakt door wat ze meegemaakt hebben.”

Alice, The Virtual Reality Play, Eye Filmmuseum, t/m 4 januari (uitverkocht). Filmprogramma Through the Looking Glass, met films die zijn geïnspireerd op Alice in Wonderland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden