Plus Reportage

Met de fiets langs de popgeschiedenis van Amsterdam

‘Muziekhosselaar’ Abel de Lange verzorgt op de fiets rondleidingen door de popgeschiedenis van Amsterdam. ‘Het is een tocht waarin dood en drugs vaak voorbijkomen.’

Bij de Magere Brug zet Abel de Lange het Beatlesnummer Here, there and everywhere in. Beeld Jean-Pierre Jans

Het is zaterdagochtend, half elf. Op het pleintje bij de kop van de Zeedijk staat een man met een hoedje op te zingen: “My funny Valentine/ Sweet comic Valentine/ You make me smiiiile with my heart.” Inderdaad, het is de American Songbookklassieker My funny Valentine. Gezongen door velen, maar het allerallermooist toch door jazzlegende Chet ­Baker, die hier in 1988 om het leven is gekomen.

De man met het hoedje is Abel de Lange, voormalig presentator en muziekredacteur van Radio Noord Holland. Als zelfbenoemd ‘muziekhosselaar’ verzorgt hij sinds twee jaar een muziekfietstocht door Amsterdam. De kop van de Zeedijk is het beginpunt van de tour. De plaquette ter nagedachtenis aan Chet Baker is door bouwwerkzaamheden even niet te zien, maar achter het hotelraam waaruit hij zijn dodelijke val maakte, staat een foto van de trompettist en zanger.

Uitzonderlijk knappe jongeman

“In 1988 was dit een heel andere buurt,” vertelt De Lange (61) zijn toehoorders, vandaag een zevenkoppige groep van vooral generatiegenoten, “En dat was ook de reden dat Baker hier graag verbleef.” De Amerikaan was een grootverbruiker van heroïne, die hier in de jaren tachtig nog gewoon op straat werd verhandeld. 59 jaar was Baker nog maar toen hij – waarschijnlijk totaal beneveld – uit het raam viel.

Twee foto’s laat de gids zien: een van Baker als uitzonderlijk knappe jongeman, een ander van de trompettist nadat het verval had toegeslagen, maar waarop hij ondanks alles toch nog steeds een geweldige kop heeft. “Dit wordt een tocht waarin de dood en drugs nog vaak terug zullen komen,” zegt De Lange als het gezelschap op de fiets stapt.

Negen locaties worden in een tijdsbestek van 2,5 uur aangedaan. De dood komt inderdaad nogal eens voorbij in De Langes verhalen, drugs ook wel, maar het zijn toch vooral vrolijk stemmende anekdotes die hij opdist. Die gaan het meest over popmuzikanten, van The Rolling Stones tot Michael Jackson, maar ook de kleinkunst komt aan bod: we houden halt bij het bejaardenhuis waar Ramses Shaffy zijn laatste jaren sleet en ook Wim Sonneveld heeft een plek in de tour.

Dat My funny Valentine zong Abel de Lange aan het begin van de fietstocht geheel a capella, op andere plekken begeleidt hij zichzelf op gitaar. Op de Magere Brug, waar hij ook koffie en ontbijtkoek serveert, zet hij Here, there and everywhere in. Inderdaad, van The Beatles, die hier in 1964 tijdens hun fameuze rondvaarttocht voorbij kwamen varen, inmiddels al 55 jaar geleden.

Bijzondere ervaring wel, een keer toerist in eigen stad te zijn en uitgebreid stil te houden bij plekken waar je normaal gesproken achteloos aan voorbij scheurt op je fiets. Wat heeft de Kromme Waal met popmuziek te maken? Beach Boysfanaten weten het: hier werd de hoesfoto van het album Holland uit 1973 geschoten. De Lange pakt er een kopie van de hoes bij. Er is helemaal niet zo veel veranderd. De sleepboot is verdwenen (op de hoesfoto hing er een bordje ‘te koop’ op), maar het schip daarachter ligt er nog steeds.

Vertraagd door de mist

Het blijft een bizar verhaal dat de Beach Boys in 1972 een half jaar in Nederland verbleven, waar ze in Baambrugge het album Holland opnamen – voor de liefhebber: in een voor heel veel geld tot studio verbouwd kippenhok. Hoe kwam de groep hier terecht? Abel de Lange weet het: “De liefde voor Nederland begon bij een nachtoptreden in het Concertgebouw. Ze zouden om twaalf uur beginnen, maar dat liep vreselijk uit. Omdat ze vanwege mist niet op Schiphol konden landen, moesten ze uitwijken naar Brussel. Uiteindelijk begon het optreden in het Concert­gebouw pas om vier uur ’s ochtends. Het publiek deed nergens moeilijk over en de Beach Boys dachten: hier moeten goede mensen wonen.”

Het Concertgebouw is later in de rondleiding ook een stopplaats. De Lange vertelt over de legendarische popconcerten die hier in de jaren zestig en zeventig plaatsvonden. Over het concert van Aretha Franklin waarbij het verbod op dansen massaal werd genegeerd. En natuurlijk ook over het concert van The Doors, waarbij Jim Morrison zo ver heen was dat toetsenist Ray Manzarek die avond de zang van hem moest overnemen.

Het einde van de tour is bij het Hilton Hotel, waar Herman Brood in 2001 van het dak sprong en waar John Lennon en Yoko Ono in 1969 omwille van de wereldvrede een week in bed lagen. De Lange maakte de bed-in indertijd van nabij mee; als jongen zat hij op de naast het hotel gelegen montessorischool. Of al die jaren later de deelnemers aan zijn muziekfietstocht even mogen rondkijken in de bewuste suite hangt ervan of die bezet is of niet. De deelnemers van vandaag hebben geluk en mogen naar boven. Er een nachtje slapen kost overigens 1999 euro.

Inlichtingen en boekingen via abeldelange.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden