Plus Beeldende kunst

Ménage à Trois: drie generaties, drie stijlen

Charlie Kitchen, Wallace Canyon. Beeld Charlie Kitchen

Het is een iconisch filmbeeld: de ­monoliet in Stanley Kubricks 2001: A Space Odyssey (1968). Midden in het landschap met z’n bomen, planten en andere chaotische natuur staat een zwart rotsblok, perfect als een met lasers gesneden stuk kunststof. Een halve eeuw na de première wordt op internetfora nog steeds gefilosofeerd over de betekenis van de mysterieuze zerk.

Die monoliet is nooit ver weg in ­Ménage à Trois. De reizende groepstentoonstelling is een initiatief van drie galeries uit drie steden; met drie kunstenaars, van drie generaties, met verschillende stijlen en media. In het hart van hun werk staat telkens zo’n onbegrijpelijke vorm.

Bij Charlie Kitchen, kunstenaar uit de stal van de Amsterdamse Qlick Gallery, neigt de monoliet naar een kubus, trap of wapperend vaandel. Het zijn facetten in landschapsfoto’s die als een net niet passend mozaïek de wereld laten versplinteren.

Filter voor de lens

­Kitchen krijgt dit resultaat door een negatief meerdere keren te belichten, met elke keer een andere filter voor de lens en de camera op net een iets andere plek. Het resultaat lijkt in de verte op een oude Windowsscreensaver. Toch verraden de krassen die het telkens aanbrengen en weghalen van de filters op het negatief heeft achtergelaten dat dit een analoog werk is.

Daarover bestaat geen twijfel bij Chen Xi (SinArts Gallery in Den Haag). Hij maakt fijne pentekeningen op geschept rijstpapier. Ondanks de detaillering wordt niet duidelijk waar we naar kijken. Bloemknoppen? Opgerolde rupsen? Esscheriaanse proppen? Ook zijn wandsculptuur met stengels die uit een antieke lijst stulpen, laat zich niet definiëren. Weer dat enigma van iets dat herkenbaar lijkt maar zich niet laat vatten.

Op het eerste gezicht lijkt Lenneke van der Goot, kunstenaar van het Groningse With Tsjalling, de betovering te verbreken. In haar tekeningen zijn een tafel of takken te herkennen. Het zijn narratieve schijnbewegingen, want ook hier wordt alle aandacht richting een amorf volume getrokken. Hoe hard je ook probeert er iets in te lezen, je krijgt er geen grip op. Het ding zuigt als een zwart gat, maar iedere poging tot benoemen kaatst erop af. Het is figuratief noch abstract, natuurlijk noch buitenaards. En zelfs die belofte van omvang, diepte en zwaarte is verraderlijk. Uiteindelijk is het toch koolstof op papier.

Ménage à Trois
Lenneke van der Goor, Charlie Kitchen, Chen XI

Waar Qlick Gallery, Gerard Doustraat 134
Te zien t/m 14 december

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden