PlusExpositie

Même si c’est la nuit, part two: expositie met corona-extra’s

De tentoonstelling van Vincent Ceraudo bij Van Zijll Langhout was nog maar net open, toen de lockdown in werking trad. 

A journey around my room, Vincent Ceraudo. Beeld Vincent Ceraudo, Galerie Van Zijll Langhout

Weg bezoekers, weg kans voor de beginnende kunstenaar om zich te presenteren. Maar de cruijffiaanse wijsheid ‘elk nadeel heb z’n voordeel’ deed zich ook hier gelden, want de tentoonstelling staat nu veel langer dan aanvankelijk de bedoeling was. En in de tussentijd heeft Ceraudo meer werk kunnen maken dat inspeelt op de actuele situatie.

Vincent Ceraudo groeide op in Frankrijk en na een verblijf in de ­Verenigde Staten werkte hij van 2016 tot 2018 aan De Ateliers in Amsterdam. Hij laat nu fotowerken zien die zijn gemaakt door negatieven direct met objecten te belichten. Op het eerste gezicht lijken de foto’s abstract, maar af en toe kun je herkenbare stukjes zien. Een stukje cactus, een draadje, stukjes papier. Er schijnen ook geestverruimende middelen op de negatieven te zijn gestrooid. Dat heeft te maken met de intentie van de kunstenaar, die in een toelichting schrijft dat hij een ‘out of body experience’ in het negatief heeft willen veroorzaken.

Hoe dat zit, blijft een beetje vaag. Wel duidelijk is dat zijn werkwijze een enorm gepriegel moet zijn geweest. De negatieven werden belicht, gescand en afgedrukt. Soms zie je dat het oorspronkelijke beeld piepklein moet zijn geweest – in een hoek zit bijvoorbeeld een vingerafdruk – maar je ervaart het resultaat in elk geval als enorm groot.

Een van de werken doet denken aan een uitzicht vanuit een ruimteschip, met een pikzwarte ruimte boven een nevelige atmosfeer.

Bibberige lijnen

Tijdens de lockdown maakte Ceraudo werk dat nu is toegevoegd. Alleen in zijn Parijse appartement moest hij denken aan de schrijver Xavier de Maistre (1763-1852), die tijdens de Franse Revolutie huisarrest had. Diens boek Voyage autour de ma chambre (1794) is een parodie op het reisverhaal en een autobiografisch verslag over hoe een jongeman zes weken lang in zijn eigen kamer opgesloten zit. Hij beschrijft de meubels en andere objecten om zich heen als exotische dingen in een vreemd land.

De coronatekeningen van Ceraudo zijn ook beïnvloed door het surrealisme. De bladen zijn volgekrabbeld met bibberige lijnen in diverse materialen en altijd zwart-wit. In de wirwar van vegen en krabbels duiken af en toe figuren op, maar veel blijft abstract. Het mooist zijn de sculp­turen die hij laat zien, gemaakt van epoxyhars en andere materialen. Ze zijn geïnspireerd door wat André ­Breton l’art magique noemde. Ze doen denken aan etnografische objecten, maar zijn tegelijk onmiskenbaar hedendaags.

Même si c’est la nuit, part two

Wie Vincent Ceraudo
Waar Van Zijll Langhout, Brouwersgracht 161
Te zien t/m 31/7

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden