PlusInterview

Matthijs van Nieuwkerk: DWDD was niet veel minder dan mijn leven

Matthijs van Nieuwkerk stopt met De Wereld Draait Door (DWDD). Beeld ANP Kippa

Matthijs van Nieuwkerk (59) had voor een riant aanbod van RTL of Talpa kunnen gaan, maar besloot toch bij de publieke omroep te blijven. Wel komt volgende maand een eind aan het tv-instituut De Wereld Draait Door. ‘Ik merkte dat er een eind aan kwam.’

Waarom bent u toch bij de publieke omroep gebleven?

“Ik heb getwijfeld. Het gras is groen aan de andere kant van de heuvels en er werken ook daar zeer inspirerende mensen. Maar ik kreeg een plannetje voor een zaterdagavondprogramma, en ik denk dat de ingrediënten en smaken die ik daarbij wil gebruiken vooral bij de publieke omroep passen. We kennen elkaar goed. En dat is niet voor niks.”

Waarom bent u niet net als Eva Jinek het commerciële avontuur aangegaan?

“Ik heb daar lang over nagedacht en misschien is dat maar goed ook, want het daagde mij uiteindelijk langzaam maar zeker dat ik niet meer voor een langere periode zo intens wil werken. Elke dag live een talkshow maken en presenteren, daarbij ook nog geplaagd door mijn onvermoeibare wens om zo origineel mogelijk te zijn, ik merkte dat er een eind aan kwam. Ik hijs de zeilen en verlaat de woeste baren op weg naar iets rustiger water.”

U neemt dus genoegen met een minder hoog salaris, want bij een commerciële zender had u veel meer kunnen verdienen.

“Zeker. Er staat nu veel meer vrije tijd tegenover. Dat is ook kapitaal. Geld is trouwens voor mij nooit de belangrijkste reden geweest bij de keuze voor werk. Dat was het dus ook niet toen ik zes jaar geleden bij de publieke omroep bleef. Als ik een goudzoeker was geweest, werkte ik al zeker tien jaar bij de commerciële omroep.”

Werkt u aan dat zaterdagavondprogramma ook als producent?

“Nee, ik ben geen tv-producent, heb ook nergens aandelen. Het is me best vaak voorgesteld trouwens, maar ik heb veel te weinig aanleg en zin in administratie en ondernemerschap.”

Er is de laatste tijd veel gezegd en geschreven over het ‘slinks’ publiek geld bijverdienen als tv-producent. Daar is bij u dus geen sprake van?

“Het is me niet ontgaan, maar ik ben geen tv-producent en dus kan ik ook niet bijverdienen als producent. Ik werk wel af en toe met een producent samen en ik ga de zaterdag-ambitie, in overleg met BNNVara, ook met dezelfde producent, Medialane, uitdokteren en realiseren. Daar is niks geks aan. Sterker nog, het is een wettelijke verplichting om een deel van de programmering door tv-producenten te laten maken.”

Zijn er andere manieren om die terugval in salaris te compenseren?

“Compenseren? Wilde je een benefiet voor me organiseren? Schei toch uit.”

Er is wel meer tijd voor eventueel ander werk.

“Natuurlijk. Maar straks na DWDD gaat eerst al mijn aandacht en creativiteit naar de zaterdag. En ik ben ook nog eens zo verdomd ambitieus, dus de kans dat ik er snel gerust op ben, is niet zo groot. Ik las trouwens net in de New Yorker een profiel van James Corden (een Britse acteur en presentator, red). Inspirerend. Maar dit terzijde. Als de zaterdag eenmaal staat, hoef ik vervolgens niet per se dagenlang tevreden in de zee te kijken. Wat ik dan ga doen, ik heb geen idee. Rondleidingen geven in Parijs, stukjes schrijven voor de krant, een beetje knutselen aan een quizje waar heel China naar wil kijken, met mijn dochter een restaurantje beginnen? We zien wel.”

In hoeverre stoort u zich eigenlijk aan die discussie over uw salaris?

“Ach. ‘Ich möchte deine Sorgen haben’, zou mijn moeder zeggen. Ik praat natuurlijk liever over de programma’s die ik maak. Maar goed, bij publiek geld hoort een politieke verantwoording. Dat vind ik trouwens ook. Mijn salaris heeft geloof ik vier Oudejaarsconferences gehaald, het hoort inmiddels bij de vrolijke folklore van oliebollen en vuurwerk. Ik heb me er nooit voor geschaamd en ben er werkelijk nooit verlegen over geweest: als je meer dan gemiddeld werkt, meer dan gemiddeld succes hebt en meer dan gemiddeld voor een zender betekent mag je meer dan gemiddeld verdienen. Die logica is nu afgeschaft. Tant pis.”

Wat moeten we ons eigenlijk voorstellen bij dat nieuwe zaterdagavondprogramma?

“Ik zeg nog even niks. Dat lijkt me wel zo rustig. Ik heb de contouren in mijn hoofd. Ik heb vijftien jaar aan DWDD meegedacht en gebouwd, en mijn hart en ziel verhuizen uiteraard mee, maar het type programma waar ik nu voorzichtig aan zit te schetsen lijkt, zoals de VPRO het zo mooi kan zeggen, nergens op. Des te beter.”

Klopt het dat u ook aan de slag gaat in België?

“Ik heb nu geen concrete plannen, maar dat blijft een stille wens. Een tijdje wonen in Antwerpen-Zuid. Daar ergens rond het Paleis voor Schone Kunsten. Ik heb goede hoop dat het er ooit van komt.”

Hoe zit het met uw andere presentatiewerk: de Top 2000 a Gogo en College Tour?

“De Top 2000 a Gogo gaat zonder tegenbericht van de NTR door. Ik denk dat Leo Blokhuis en ik dat willen blijven doen tot we hand in hand tijdens Bohemian Rhapsody het ondermaanse zachtjes verlaten voor de grote pophemel. Met College Tour stop ik. Ik moest een paar maanden geleden definitief bevestigen of ik door wilde gaan. Dat moesten zij op dat moment opgeven, begreep ik. Ik kon toen niet zeggen of ik van de partij was omdat ik toen nog helemaal niet wist wat ik ging doen. Dat begrepen ze, maar dan ging het over. Ok.”

Het zit er bijna op. Vijftien jaar DWDD. Bent u al in staat om deze vijftien jaar te beschrijven?

“Ik heb nog zeven weken te gaan, dus ik mag nog even nadenken over het slotwoord, maar DWDD was toch niet heel veel minder dan mijn leven. Ik stond ermee op en ging ermee naar bed. Ik had vijftien jaar geleden een droom en die ben ik na gaan jagen. Ik kijk deze laatste dagen al voorzichtig een beetje om, in verwondering. Er is veel bedacht, veel gedurfd en veel voor mekaar gebokst.”

Kunt u al een voorlopig hoogtepunt aanwijzen?

“Ach joh. Die vraag kan ik eigenlijk over tien jaar pas beantwoorden. Kijken welke uitzending of item dan nog eens zoet door mijn hoofd komt vlinderen. Maar nu zou ik heel praktisch kunnen antwoorden: Mijn allereerste gesprek in DWDD. Vijftien jaar geleden. Met Gretta Duisenberg. De rug van mijn pak was drijfnat van de ellende, van de helse nervositeit. Maar het ging redelijk. Ik dacht fietsend naar huis zelfs; ik zit daar misschien wel op mijn plek.”

DWDD bestaat straks niet meer. Wat vindt u daarvan?

“Ik vind dat niet zo gek. Dat was toch mijn huis. En aan alles komt een eind. Tijd dus voor nieuwe ideeën, nieuwe energie, een andere wind. Maar je hebt gelijk; BNNVara kon zeggen, je naam staat niet in de titel dus we gaan er vrolijk mee door. Ze zeiden: Zonder jou geen DWDD. Minder veilig. Dat staat BNNVara trouwens veel beter.”

Iemand anders had toch het presentatiestokje kunnen overnemen?

“Natuurlijk, alleen mag diegene er nu ook een nieuwe programma bij bedenken. Dat is nog veel eervoller. Wij zijn bovendien genoeg gekopieerd, het wordt tijd voor een sprankelend nieuw uitzicht. Talent genoeg.”

Beeld Benjamin Kamps
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden