PlusFilmrecensie

Master stelt alledaags racisme aan de kaak, maar verzandt in horrorclichés

In navolging van series en films als Them, Lovecraft Country en Get Out, ontleedt Master alledaags racisme en extrapoleert dat vervolgens naar expliciete horror. Het speelfilmdebuut van Mariama Diallo blinkt uit in het eerste, maar schiet tekort in het tweede.

Elise van Dam
De altijd sterke Regina Hall speelt in de film Master de rol van Gail, een studente die als eerste zwarte vrouw wordt verkozen tot ‘master’, een soort studentendecaan. Beeld Amazon Prime
De altijd sterke Regina Hall speelt in de film Master de rol van Gail, een studente die als eerste zwarte vrouw wordt verkozen tot ‘master’, een soort studentendecaan.Beeld Amazon Prime

Eeuwen na de heksenprocessen van Salem, en decennia na de suïcide van de eerste zwarte student die werd toegelaten, spookt het verleden nog altijd door de gangen en vertrekken van het fictieve Ancaster College. En dan vooral in de kamer die eerstejaars Jasmine (Zoe Renee) krijgt toegewezen.

Jasmine is door haar huidskleur automatisch een uitzondering in dit witte academische bolwerk. Net als Gail (de altijd sterke Regina Hall), de eerste zwarte vrouw verkozen tot ‘master’, een soort studentendecaan. Regisseur Mariama Diallo, die eerder de horrorkomedie Hair Wolf over de toe-eigening van zwarte cultuur maakte, etaleert de stroom aan vaak zo gedachteloze microagressie en alledaags racisme waar de twee vrouwen mee te maken hebben.

“We hadden jouw stem echt nodig aan tafel,” zegt een collega na afloop van een faculteitsbijeenkomst tegen Gail. In zo’n zinnetje zit een wereld aan impliciete betekenis. Dat die witte collega het over ‘we’ heeft en Gail daar niet toe rekent, maar ook de suggestie dat Gails stem niet zozeer waarde heeft om wat ze zegt, maar om wat ze vertegenwoordigt (de zwarte stem). En dat die stem dus nooit helemaal alleen van haar is.

Schurend is een scène waarin Jasmine op een huisfeest de enige zwarte student is tussen hossende feestgangers die zonder enige scrupules meerappen met een hiphopnummer waarin veelvuldig het n-woord wordt gebezigd.

Maar naarmate Master nadrukkelijker het pad van de horror inslaat verzandt de film in clichés. Maden die uit een koelkast kruipen, verlaten campusgangen met vervreemdend rood licht. Het ontbreekt de film aan een helder horrorconcept, waardoor die elementen de zeggingskracht die Master zeker heeft uiteindelijk niet versterken, maar ondermijnen.

Master

Regie Mariama Diallo
Met Regina Hall, Zoe Renee, Amber Gray
Te zien op Amazon Prime

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden