Plus Musicalrecensie

Marvellous is een kinderachtige superheldenmusical

Het lukt de musical Marvellous niet om publiek dat geen natuurlijke affiniteit heeft met het superheldengenre de voorstelling in te trekken.

Beeld uit Marvellous Beeld Raymond van Olphen

Eens redde hij de wereld als lid van het superheldencollectief De Liga. Nu is hij burgemeester van Boxtel, en draagt hij een suffig schortje, terwijl hij de worstjes op de barbecue legt.

Ook het leven van Kicky als persvoorlichter van kankerbestrijdingsorganisatie Pink Ribbon steekt nogal schril af met de tijd dat zij als Justitia met haar Ligakameraden het kwaad in de gedaante van Millenniumbug, het WifiWijf of Dark Clippy bestreed.

Weemoed naar avontuurlijker tijden krijgt Kicky in haar greep. Samen met haar buurman, een nerdy comicboekenverkoper, smeedt zij een plan om de superhelden weer tot leven te wekken. Dat loopt enigszins uit de hand. Zij creëren onbedoeld een monster.

Toen Peter van de Witte (die met Bas Hoeflaak het cabaretduo Droog Brood vormt) aan producent Inge Bos vroeg of zij geïnteresseerd was in een voorstelling geïnspireerd op de comics en films van Marvel Entertainment twijfelde ze geen moment.

Net als bij de Jeugd van Tegenwoordig-musical Watskeburt?! zag zij direct een mogelijkheid om weer nieuw publiek de theaters binnen te lokken.

Superhelden
De Witte wilde niet superhelden parodiëren, maar op een geestige manier moderne versies neerzetten van helden als Superman, Spider-Man en Batman, met een Nederlands gezicht.

Ondanks hun bovennatuurlijke eigenschappen - de een is de dochter van God, de volgende kan gedachten lezen - blijven ze wel menselijk. Zo is Testostero, de sterkste man ter wereld, een fervent liefhebber van Kinderen voor Kinderen en ballet, en sabbelt hij het liefst op een lolly. Dat lijkt wel een leuke vondst, maar is nogal geforceerd.

Marvellous

Door Bos Theaterproducties
Gezien 19/1, De Meervaart
Te zien 9 t/m 21/4, DeLaMar

Met die meervoudige opdracht van grappig en serieus, van traditie en modern, van jong en volwassen, zijn tekstschrijvers Lucas de Waard en Daan Windhorst aan de slag gegaan.

Ze zijn daardoor wel in een spagaat terecht gekomen, waar ze geen heldere oplossing voor hebben gevonden. Iedereen kan genieten van het opgewekte, door de muren vliegende spel van Keja Klaasje Kwestro (Justitia) en de droogkomische acteur Daniel Cornelissen als comicfreak.

Grappige oneliners
De rockcomposities en pakkende liedteksten van Peter Witte geven de musical volwassen lucht, ook al klinken niet alle vocalisten even zuiver.

De Waard en Windhorst zijn scheutig met grappige oneliners, maar ze zijn er niet uitgekomen hoe ze publiek dat geen natuurlijke affiniteit heeft met het superheldengenre (zoals deze recensent) de voorstelling in te trekken.

Daarvoor wordt het verhaal, zeker in de tweede helft, toch echt te kinderachtig, en de manier waarop zij het pedofielenonderwerp erin hebben gewurmd, is behoorlijk tuttig. Dit heldenepos zal, behalve de liefhebber van bovennatuurlijke kwaadbestrijders, vooral middelbaar schoolpubliek kunnen bekoren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden