Plus

Marilyn Monroe in de Nieuwe Kerk: de vergelijking met een heilige is onvermijdelijk

In de Nieuwe Kerk zijn 250 objecten van Marilyn Monroe tentoongesteld, waaronder een agenda, krulspelden en een ivoorwitte cocktailjurk.

Het beeld van Monroe met mannen aan haar voeten springt als eerste inhet oog als je de ­Nieuwe Kerk betreedtBeeld Koen van Weel/ANP

Het eerste wat in het oog springt als je de expositie Negentig jaar Marilyn Monroe. Omzien naar een iconische vrouw in de Nieuwe Kerk binnenwandelt, is een enorm witmarmer-achtig beeld van een gracieuze Marilyn Monroe, met aan haar voeten een aantal mannen, in katzwijm. Als je de audiotour in de juiste richting houdt, begint Marilyn te zingen: "The French are glad to die for love. / They delight in fighting duels / but I prefer a man who lives / and gives expensive jewels. A kiss on the hand / may be quite continental, / but diamonds are a girl's best friend."

Het is een scène uit Howard Hawks' fijne musical Gentlemen Prefer Blondes uit 1953, gebaseerd op de gelijknamige Broadwaymusical uit 1949, waarin Monroe de showgirl Lorelei Lee speelt. Het beeld werd iconisch en inspireerde talloze (wannabe)artiesten, onder wie Madonna (de videoclip bij Material girl), Geri Halliwell, Kylie Minogue en Anna Nicole Smith.

Wimperlijm
Boven het standbeeld is in een glas-in-loodraam een al even iconisch scène verwerkt uit Billy Wilders The Seven Year Itch (1955), waarin Marilyn verkoeling zoekt door op het luchtrooster boven de ondergrondse van New York te gaan staan. De wijde rok van haar zomerjurk waait op, ze heeft beide handen nodig om te voorkomen dat de voorbijgangers - en het bioscooppubliek en in dit geval de kerkgangers - haar onderbroekje te zien krijgen.

In de eerste biografische expositie in de Nieuwe Kerk wordt Monroe als een heilige gepresenteerd - niet alleen het decor maakt de vergelijking onvermijdelijk. Er zijn niet alleen jurken, truitjes en schoenen te zien die ze in haar filmrollen heeft gedragen, maar ook parafernalia uit haar dagelijks leven, zoals servies, een cocktailset en een fles Moët et Chandonchampagne.

In een vitrine ligt haar agenda, opengeslagen op donderdag 9 maart 1961 (Om 1 uur heeft ze afspraak met Aaron R. Frosch, de eertijdse advocaat van Hollywoodsterren); elders hangt een kopie van haar testament, uit 1961.

Reclamebureau
Er staat een flesje Chanel No.5. (met ernaast, op een sandwichbord, haar fameuze quote 'What do I wear in bed? Chanel No.5 of course!'), er is eyeliner van Elizabeth Arden en oogschaduw van Revlon. Er liggen krulspelden met haren erin, nepwimpers van Martha Lorraine, een tube met wimperlijm, en gezichtscrème, poeder en lotion van Erno Laszlo.

'De verzorgingslijn van Erno Laszlo is Marilyns favoriet. Een kleine hoeveelheid eenvoudige make-up draagt bij aan haar stralende verschijning' luidt de tekst bij de spulletjes, die wel door een reclame­bureau geschreven kan zijn.

In totaal zijn er meer dan 250 objecten te zien, afkomstig uit de privécollectie van Ted Stampfer, een Duitse bedrijfseconoom die sinds zijn jeugd gefascineerd is door Marilyn Monroe en in 1999 is begonnen met verzamelen.

'Deze unieke stukken geven ons een pure blik op haar leven. Zij brengen ons vandaag de dag dichter bij Marilyn Monroe en haar ware identiteit,' stelt de organisatie, maar wie wil zien wát Marilyn Monroe zo bijzonder maakte, is in de Nieuwe Kerk aan het verkeerde adres. Er is wel een filmprogramma aan de tentoonstelling gekoppeld, maar dat is in Eye en pas vanaf de kerst.

Verschrikkelijke voice-over
In een zaaltje naast het beeld en het glas-in-loodraam wordt Marilyn Monroe, The Mortal Goddess vertoond, een biografische film van Kevin Burns en Jeff Scheftel uit 1999. Die begint met een paar tellen Gentlemen Prefer Blondes en een even kort fragment uit The Seven Year Itch; in het vervolg wordt door pratende hoofden en een verschrikkelijke voice-over, in chronologische volgorde een beeld geschetst van Monroes roerige leven. 'Marilyn Monroe is the greatest legend in Hollywood history,' zegt een oude vriend. 'Guys had an eye for Marilyn. And she liked the guys,' zegt een ander.

De ivoorwitte cocktailjurk uit The Seven Year Itch is er ook. Althans, het exemplaar dat ze tijdens de opnamen heeft gedragen is er niet. In de vitrine in de Nieuwe Kerk, pal naast de grafkelder van Michiel de Ruyter, staat het tweede exemplaar dat kostuumontwerper William Travilla destijds maakte. Wel leuk: als je recht voor de vitrine gaat staan om een foto te maken, lijkt het door de weerspiegeling in het glas of je 'm zelf aan hebt.

Negentig jaar Marilyn Monroe. Omzien naar een iconische vrouw. T/m 5/2 in de Nieuwe Kerk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden