Interview

Marco Gerris krijgt Bernhard Cultuurfonds Prijs: ‘Dit doe je echt niet in je eentje’

Theatermaker, oud-skate­kampioen en ISH-oprichter Marco Gerris (45) krijgt maandag de Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs. ‘Ik wil de wereld iets leuks meegeven, een positieve vibe.’ 

Marco GerrisBeeld Jakob Van Vliet

Lidewij Edelkoort, Reinbert de Leeuw, Heddy Honigmann, ­Johan Simons. Maandag krijgt Marco Gerris de Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs en voegt hij zich in een rijtje illustere voorgangers. Hij kan er uitbundig om lachen. “Ik vind het ongelooflijk dat ik daarbij hoor. Ik had niet gedacht dat we hiervoor in aanmerking zouden komen. Ik zeg ‘we’, want ISH is een collectief. Twintig jaar ISH doe je echt niet in je eentje. Ik ben de artistiek leider, maar je bent zo goed als het team om je heen.”

Dat team is heel goed, vindt het fonds. Met de mix van disciplines en stijlen – van hiphop, ­extreme sports en andere streetart tot en met klassiek ballet – maakt ISH Dance Collective de wereld mooier. Is dat Gerris’ doel?

“Jazeker. Ik wil de wereld iets leuks meegeven, een positieve vibe. Dat is altijd wel mijn drive geweest. Ik ben niet een maker die veel diepgang zoekt of pijn wil laten zien. Ook wel, maar over het algemeen wil ik met ISH een gevoel van blijdschap meegeven. Mensen laten genieten, daar ben ik niet vies van.”

De prijs van 150.000 euro bestaat uit een start­kapitaal voor een fonds op naam en een vrij ­besteedbaar bedrag. Wat gaat Gerris ermee doen? “Met het fonds op naam, dat W-ISH gaat heten, worden maatwerktrajecten voor jong ­talent opgezet. Die gaan vanaf volgend jaar van start. Het tweede deel besteden we aan een van onze nieuwe voorstellingen of misschien wel aan onze nieuwe ISH-plek. Het wordt een combi van een broedplaats, creatieve plek, hangoutplek – van ja, onze lifestyle, hè? Hip­hopdans is daar een groot onderdeel van, maar ook sport. Ik wil dat het allesomvattend wordt.”

Hangoutplek

“We zaten bij Dansmakers in Noord, maar daar moesten we weg. Zet het er maar bij: ISH is op zoek naar een creatieve miljonair die gelooft in onze plannen en ons daarin wil ondersteunen, punt. En dat er echt wel een verdienmodel aan zit. Zo simpel is het.”

Gerris heeft er vertrouwen in dat het goed komt, maar een beetje boos is hij wel. “Het is ­natuurlijk raar dat wij als gezelschap geen eigen plek hebben. Het is nog veel raarder dat een stad als Amsterdam geen serieuze hiphophangoutplek heeft. Dat kan echt niet, want dan gaat talent ergens anders zijn geluk zoeken. Hier kunnen ze nergens meer ideeën uitwisselen of hun artistieke ei kwijt. Er zijn al veel dansers verdwenen en dat geldt ook voor de topsporters uit onze scene. Die zitten nu in Brabant of nog verder weg.”

Magische momenten

Gerris zal hoe dan ook met verschillende performers blijven samenwerken, mixen is zijn sleutelwoord. “De reden waarom ik graag mix, is dat ik zie dat er in de wereld veel misverstanden zijn. Mensen begrijpen elkaar gewoon niet. Zodra je begint met interesse tonen in elkaars wereld en discipline, is er al veel minder wrijving en meer begrip. Breakdancers, freerunners, BMX’ers en ballerina’s – doordat ze met elkaar in aanraking komen en samenwerken, begrijpen ze elkaar steeds beter. En je krijgt iets nieuws. Er ontstaan magische momenten.”

Voorlopig zijn het coronaproof projecten, waar Gerris met kleine clubjes aan werkt, zoals de Rooftop Sessions. Dit voorjaar zal zijn nieuwe grootschalige voorstelling te zien zijn in Theater Carré en De Meervaart.

En skaten in het Vondelpark, komt hij daar nog aan toe? “Nee, dat mis ik wel. Met mijn zoontje skate ik wel af en toe. Hij is nog maar 10 jaar, maar doet al echt spectaculaire dingen.”

Marco Gerris

Marco Gerris (45) werd geboren in de Filipijnen en groeide op in het Belgische Brasschaat, waar hij deed aan turnen, judo, karate en skaten. Na een jaar acteursopleiding aan het Herman Teirlinck Instituut in Antwerpen werd hij aangenomen op de dansacademie in Lier. Het jaar daarna deed hij, op skates, mee aan de Nederlandse musical Eindeloos!. Bij het Amsterdamse Danstheater AYA van Wies Bloemen was hij te zien in Schrijntijd (1998) en Tegentijd (1999). Daarna richtte Gerris ISH Dance Collective op, waarin hiphoppers, skaters, free­runners, beatboxers en andere streetartfanaten samenkomen. De afgelopen twee decennia presenteerde ISH voorstellingen in tal van Nederlandse theaters, maar ook op podia in Afrika, Azië, Noord- en Zuid-Amerika. 4-ISH (2004) en W-ISH (2005) waren te zien op Broadway. Gerris heeft onder meer samen­gewerkt met choreograaf Krisztina de Châtel, beeldend kunstenaar Dadara, muziektheatergezelschap Silbersee en de Junior Company van Het Nationale Ballet. Van meet af aan maakt ISH ook voorstellingen met middelbare scholieren. Opkomend talent ondersteunt het gezelschap met ­‘Powered by ISH’.

Beeld Jakob Van Vliet
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden