PlusFilmrecensie

Madre slaagt er niet in het gevoel van overbodigheid af te schudden

Madre, gebaseerd op de gelijknamige kortfilm uit 2017, kan slechts op enkele momenten de kortfilm evenaren.

Madre

Zelfs als je weet wat er gaat gebeuren is de eerste scène van Madre, volledig overgenomen uit de gelijknamige kortfilm uit 2017, hartverscheurend. Elena (Marta Nieto) is met haar moeder in haar appartement in Spanje als ze een telefoontje krijgt van haar 6-jarige zoontje. In een aanhoudend shot van ruim 15 minuten, zien we in real time hoe Elena’s stemming omslaat als hij vertelt dat zijn vader hem heeft achtergelaten op een Frans strand.

Met de speelfilm breidt Rodrigo Sorogoyen (The Realm) zijn voor een Oscar genomineerde kortfilm uit. Sorogoyen kiest niet voor een voor de hand liggende crimethriller, maar gaat in op de emotionele wissel die een verdwijning van een kind trekt op een moeder. In plaats van het ongeval te verklaren, laat hij het mysterie voor wat het is en verschuift hij de aandacht naar de moedergevoelens van een vrouw die inmiddels langer zonder haar zoon leeft dan dat ze hem bij zich heeft gehad.

Waar de kortfilm bouwt op een snel oplopende spanning, trapt de speelfilm op de rem. Tien jaar na het telefoontje woont Elena nog steeds op het strand van de verdwijning. Ze zit, zowel letterlijk als figuurlijk, vast op de laatste plek waar haar zoontje is gezien. Maar haar zoon zou inmiddels bijna volwassen zijn en het is tijd voor een nieuwe start. Vlak voordat ze met haar nieuwe geliefde naar Spanje vertrekt, raakt ze gefixeerd op Jean (Jules Porier), een 16-jarige jongen die ze op het strand tegenkomt. Het is duidelijk dat hij haar aan haar zoon doet denken; tegelijkertijd blijkt vrijwel onmiddellijk dat het onmogelijk is dat hij daadwerkelijk haar zoon is.

De film speelt vooral met de ongemakkelijkheid die met hun samenzijn wordt opgeroepen: Elena weet dat ze een grens overschrijdt, maar het lukt haar niet Jeans avances af te slaan. De precieze relatie tussen Elena en Jean blijft ambigu, totdat in een overbodig einde Jeans interesse in Elena wordt verklaard.

Hoewel Elena’s verlies aangrijpend is, lukt het de film nooit om het idee van een epiloog volledig van zich af te schudden. De oorspronkelijke premisse spreekt tot de verbeelding, maar slechts op enkele momenten kan het twee uur durende drama de kortfilm evenaren. Nieto is nog steeds fenomenaal als Elena, die weet wat juist is maar Jean toch niet met rust kan laten, maar dat is niet genoeg om het gevoel van overbodigheid weg te nemen dat om Madre hangt.

Madre

Regie Rodrigo Sorogoyen
Met Jules Porier, Marta Nieto, Alex Brendemühl, Frédéric Pierrot, Anne Consigny
Te zien in Cinecenter, City, Filmhallen, Het Ketelhuis, Studio/K, Tuschinski

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden