Lowlands opent met Nederhopkrakers

Wat doen vier paashazen donderdagnacht op een volle en drassige camping bij pretpark Walibi World te Biddinghuizen? Die man in een roze schaatspak? Peppi en Kokki?

Het driedaagse popfestival Lowlands, dat vrijdag begon maar de dag ervoor de kampeerders al toeliet tot camping 1 tot en met 7, is meer dan een podium voor muziek die er toe doet. Lowlands is - voor een deel van het publiek althans - carnaval, een verkleedfeestje, excuus om de remmen los te gooien en jezelf eens te laten zien in je beste schaatspak.

Lowlands is een subcultuur, met eigen wetten en codes. Peppi en Kokki in goed verzorgde matrozenoutfit worden niet nagestaard maar toegejuicht en liefdevol met blikken bier overgoten. Het is niet raar om als vriendenclub in badjas over de weiden te dolen, ¿Badjas Hooligans’ geborduurd op de rug. Lowlands, daar wil je bij zijn. Thuisblijvers (‘we slaan maar eens een jaartje over’) lijden steevast een weekend lang aan hardnekkige buikpijn, kunnen de tv-verslaggeving nauwelijks verdragen.

Record

De achttiende editie van Lowlands brak een record, want raakte al na een dikke week voorverkoop uitverkocht. Niet op basis van een programma – dat was er nog niet – maar in vol vertrouwen van het vaste 55.000-koppige publiek dat het affiche zou worden gevormd naar vele voorgaande jaren: zonder de onherroepelijke grote namen, maar met een middensegment van grote klasse. Dance van acts als Gonjasufi, Caribou en Flying Lotus. Wereldmuziek van Staff Benda Bilili, Vieux Farka Touré. Plus nieuwe folk, nieuwe new wave en indie, Yeasayer en The National die dan toch als kleine uitschieters in het blokkenschema mogen worden gezien op zondag.

]]>

Door slimme programmering was vrijdag bij aanvang van het festival al een Lowlandskraker te beleven. Nederlandse hiphop op het hoofdpodium in de Alphatent, aangekondigd als een grande parade van de Nederlandse popmuziek. Dat bleek niets teveel gezegd; nederhoppers als Dio en Flinke Namen gaven voor, de huidige buitencategorie in het genre, het duo The Opposites, kopte in. De volle Alpha bonkte op Geen Klasse Geen Stijl (¿alle handjes in de lucht’) en dat is vaste prik op Lowlands, waar de nederhop eigenlijk altijd verbazend goed wordt opgepakt.

Go Back To The Zoo

]]>

Het feest was compleet toen de beats en scratches halverwege de set aan flarden werden gescheurd door de Amsterdamse rockers Go Back To The Zoo. Een man of tien op het podium, gekte in de zaal waar het publiek zich inmddels overgaf aan het rondrennen in cirkels, en binnen een heerlijk uurtje raakte Lowlands in de perfecte festivalsfeer, mede dankzij het aandringende zonnetje op de heuvels rond Alpha.

]]>

In de Grolsch-tent kwam vroeg in de middag een andere Lowlandsbloedgroep samen, die van de rauwe rock en scheurende garage. Het Engelse trio Band of Skulls scheurde stilistisch en degelijk, met dank aan The White Stripes, waarbij de zwakke vocalen van zangeres en bassiste Emma Richardson konden worden weggestreept tegen klaaglijk jankende solo’s op de enorme en spierwitte Gretsch-gitaar van Russell Marsden. Pakkende liedjes, een kleine eerste ontdekking voor de schatgravers, de zoekers met het programmaboekje altijd binnen bereik.

Verdwaald

]]>

De operatie van het Amerikaanse Cymbals Eat Guitars, dat het festival mocht openen klokslag half twee, was minder geslaagd. De band speelde ouderwets aandoende grunge en punkfunk met een bijna misplaatste intensiteit zo op het kleine podium Lima, waarvoor het publiek van een man of vierhonderd blaakte in de zon met een eerste cocktailtje. Deze mannen waren beter af geweest in een donkere club, moet toch ook de zanger hebben gedacht toen hij het waterige publiek voor zich zag. De band verdwaalde, een beetje zoals het wilde hert dat donderdagmiddag was gesignaleerd op de camping, in blinde paniek rondspringend tussen 20.000 iglotentjes die ineens zijn territorium waren binnengedrongen.

]]>

The Opposites (Bart Muhl/ de Volkskrant)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden