Plus

Lowlands maakt ondanks de regen weer een prima start

Je pikt het na twee coronajaren zo weer op, dat festivallen. En de regen kon de sfeer op de eerste dag van Lowlands 2022 ook niet drukken. Wet Leg liet horen hoe vitaal nieuwe Britse popmuziek nog altijd kan klinken. Liam Gallager nam het publiek juist mee terug naar het glorieuze verleden daarvan.

Peter van Brummelen
Het concert van Liam Gallagher, vrijdagavond tijdens Lowlands. Beeld Eva Plevier
Het concert van Liam Gallagher, vrijdagavond tijdens Lowlands.Beeld Eva Plevier

Ja hoor, de Hema is ook weer present. En als altijd heeft het bedrijf in de eigen campingwinkel speciale Lowlandsshirts in de aanbieding. Op een ervan prijkt de beeltenis van Siepie, de kat uit de Jip en Jannekeboeken, met daaronder de tekst ‘De kater komt later.’

Zo gaat dat op Lowlands, ja, de kater komt voor veel bezoekers op de afsluitende zondag, nadat iedereen op zaterdag volledig van God los is gegaan. De vrijdag, de eerste echte dag van het festival, hoewel er ook op donderdag al een voorzichtig programmaatje is, is traditiegetrouw de meeste relaxte dag van Lowlands.

 Binnen twee nummers is het duidelijk: het tweetal van Wet Leg maakt, aangevuld met een driekoppige begeleidingsband, ontzettend leuke muziek. Beeld Eva Plevier
Binnen twee nummers is het duidelijk: het tweetal van Wet Leg maakt, aangevuld met een driekoppige begeleidingsband, ontzettend leuke muziek.Beeld Eva Plevier

Beetje rondwandelen, de eerste biertjes drinken, kijken wat er nieuw is op het terrein, kijken ook bij welke eettentjes je de rest van het weekend veel te veel munten gaat uitgeven. De muziek van Wet Leg past precies in die sfeer. Het Britse duo, bestaande uit de zangeressen Rhian Teasdale and Hester Chambers, maakt puntige en frisse pop die soms stevig uitpakt, maar die toch vooral dromerig en lief is.

Thuis in Engeland is er sinds vorig jaar een ouderwets hijgerige opwinding rond het duo, op Lowlands kan Nederland oordelen wat Wet Leg live waard is. Binnen twee nummers is het duidelijk: de twee maken, aangevuld met een driekoppige begeleidingsband, ontzettend leuke muziek. De zang klinkt net zo naïef-vertederend als die van Franse beatzangeressen uit de de jaren zestig, maar de muziek zit ook vol slimme, verrassende vondsten en lekker maffe geluiden.

 Het Belgische duo Charlotte Adigéry & Bolis Pupul. Beeld Eva Plevier
Het Belgische duo Charlotte Adigéry & Bolis Pupul.Beeld Eva Plevier

Nog zo’n verrassend nieuw duo: Charlotte Adigéry & Bolis Pupul, uit België. De twee maken een perfecte mix van dance en pop. Die klinkt clubby en funky, maar doet soms ook denken aan de electro van de jaren tachtig en als het uitkomt zet Adigéry een operastem op. Het is heel vrolijk klinkende muziek, maar in de teksten worden zware onderwerpen als racisme en uitsluiting aangesneden. Charlotte Adigéry & Bolis Pupul zijn vast ervaringsdeskundig op dat gebied, want zij is van Caribische komaf en hij is half Chinees.

Bolis Pupul is trouwens ook de zoon van de Vlaamse cartoonist Kamagurka. Zou hij de humor van pa hebben? Als zij, aangenaam verbaasd over het enthousiasme dat hun muziek op Lowlands losmaakt, tegen het publiek in de India-tent zegt: “Amai, vous êtes chaud!” zegt hij met de neutrale en droge stem van een tolk: “Jullie zijn warm.”

Doorweekt publiek

Het is op de eerste Lowlandsdag opmerkelijk hoe snel het weer went, dat festivallen. Of we het helemaal niet twee jaar hebben moeten missen, sjokt iedereen weer over het terrein en de sfeer is prima. Daar doet de regen niets aan af. ’s Middags is er een bescheiden buitje. Aan het begin van de avond, als de Brits-Oegandese soulzanger Michael Kiwanuka een mooi concert geeft in de Alpha, barst de regen echt los.

Die regen houdt ook flink lang aan, maar het snel doorweekte publiek lijkt er niet echt mee te zitten. Festivalbikkels.

De regen van vrijdag doet niets af aan de sfeer op de eerste echte festivaldag van Lowlands. Beeld Eva Plevier
De regen van vrijdag doet niets af aan de sfeer op de eerste echte festivaldag van Lowlands.Beeld Eva Plevier

En ach, tegen de tijd dat Liam Gallagher het podium van de Alpha betreedt, is het weer droog. Grote naam, maar hij trekt minder publiek naar de grootste tent van het festival dan je zou denken. Het zal komen doordat een groot deel van het Lowlandspubliek nog niet eens was geboren toen hij en zijn broer de spil vormden van Oasis, de in de jaren negentig coolste rockband van de planeet.

Leukste

Dat Liam het tegenwoordig veel beter doet dan de broer met wie hij al jaren in onmin leeft, lag niet echt in de lijn der verwachting, want Noel was toch echt de meest getalenteerde van de twee. Liam is in al zijn hooliganachtige lompheid nog wel altijd de leukste van de twee.

Any Oasis-fans in the house?” vraagt hij op Lowlands diverse keren (zo ongeveer de enige woorden die in zijn plat Noord-Engels afgestoken praatjes zijn te verstaan). En ja, die fans zijn er zeker. Ze worden beloond met een set die voor zeker driekwart bestaat uit Oasisklassiekers. En daar zit ook Wonderwall tussen. En die klassieker wordt ook door jonge Lowlandsgangers woordelijk meegezongen.

Magisch moment wel. Dat het intussen voor de derde keer begint te gieten doet ook daar niets aan af.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden