PlusInterview

Lovelandoprichter Marnix Bal: ‘Ik was op mijn elfde al aan het ondernemen. Mijn moeder reed de vrachtwagen om alles te vervoeren’

Marnix Bal: ‘De naam DJ Marnada was geen succes, mensen maakten er DJ Marinade van. Ik was blij toen ik gewoon als DJ Marnix op flyers kwam te staan.’ Beeld Marc Driessen
Marnix Bal: ‘De naam DJ Marnada was geen succes, mensen maakten er DJ Marinade van. Ik was blij toen ik gewoon als DJ Marnix op flyers kwam te staan.’Beeld Marc Driessen

Festival Loveland viert dit weekend in het Sloterpark zijn 25-jarig bestaan. Marnix Bal (1974) is oprichter en ceo van Loveland Events. Een interview aan de hand van steekwoorden, over een dj-carrière op je 14de, EDM en het ideale festivalweer.

Peter van Brummelen

Haarlem

“Geboren en getogen. Ik kom uit een zorgzame familie met een hardwerkende vader en een lieve moeder. Ik had twee zusjes, van wie er een op haar 27ste is overleden aan melanoomkanker. Het had grote impact op me, want behalve mijn zus was ze ook mijn beste vriendin.”

“Ik was op mijn elfde al aan het ondernemen. Ik had mijn eigen drive-inshow en draaide op klassenavonden. Het werd langzaam steeds groter en ik ging alle scholen in de stad af. Ik had mijn eigen draaitafels, versterkers en lichtbakken. Mijn moeder reed de vrachtwagen om dat allemaal te vervoeren. Ik mocht nog niet eens op een brommer rijden, maar huurde al wel vrachtwagens.”

DJ Marnada

“Eerst was Minimix mijn dj-naam. Omdat ik zo’n klein opdondertje was. Pas heel laat begon ik te groeien, maar toen ging het snel ook; op mijn zestiende was ik 1.60 meter lang, op mijn negentiende 1.90. Toen ik een jaar of veertien was heette ik DJ Marnada. Had een cafébaas voor me verzonnen. Marnix werd Marnada. Nada is het Spaanse woord voor niks, begrijp je wel.”

“Als Marnada draaide ik al op illegale houseparty’s. Ik moest op een kistje staan om bij de draaitafels te kunnen. De naam Marnada was geen succes, mensen maakten er DJ Marinade van. Ik was blij toen ik gewoon als DJ Marnix op flyers kwam te staan.”

“Ik ging best goed als dj, maar heb gekozen voor een bestaan als festivalorganisator. Ik vond als dj het reizen niet leuk. Het was auto in, auto uit. Later kwamen er de vliegtuigen bij. Vréselijk. Totaal uitgeput door het tijdsverschil moest je anderhalf uur met een lach achter de draaitafel staan. Op het laatst kon ik het gewoon niet meer.”

RoXY

“Ja, daar kwam ik ook, zeker weten, hoe jong ik ook was, op mijn veertiende al. Ik heb er ook gedraaid. In de iT kwam ik ook. Nu niet meer voor te stellen, maar daar mocht je toen op je zestiende al naar binnen. Ik ging met veel oudere types om, ontwikkelde me snel.”

“Op het vwo, dat ik zonder problemen heb afgemaakt, ben ik in die tijd enorm gepest, in elkaar geslagen zelfs wel. Die jongens wilden ook wel dj zijn en waren jaloers. Mijn ouders? Die dachten: het gaat wel over met die muziek en die feesten. Maar mijn passie werd alleen maar sterker. Ze zullen zich best zorgen over me hebben gemaakt, ook later toen ik inmiddels festivals organiseerde. Ik heb vaak grote financiële risico’s gelopen. Rond de tachtig zijn mijn ouders nu, en allebei ernstig ziek, maar ze komen op zondag wel langs bij Loveland.”

Koninginnedag 1995

“Het begin van Loveland. We hadden het 25-jarig bestaan al in 2020 willen vieren, maar toen kregen we corona. Ik woonde in 1995 al op de Kloveniersburgwal en de Nieuwmarktbuurt was toen nog een beetje een dorp, met gewoon nog een slager en een bakker. Met een stel cafés op het plein bedacht ik voor Koninginnedag een gratis festival op het plein. Internet stond nog in de kinderschoenen, wat betreft publiciteit moest je het doen met flyers.”

“Op Koninginnedag ging de grote mensenstroom in die tijd ook nog helemaal niet langs de Nieuwmarkt, maar we trokken veel lokaal publiek. Nadat ik had gedraaid op de Koninginnenacht begonnen we ’s ochtends om 06.00 uur met opbouwen. Om 12.00 uur mocht de muziek aan. En tot 23.00 uur mochten we door. Bij latere edities werd het 21.00 uur, nu moet het helaas om 20.00 uur al stil zijn.”

Festivallen en opstaan

“Zo heet het boek dat ik aan het schrijven ben, in oktober moet het klaar zijn. We hadden ook een zoveelste koffietafelboek over 25 jaar Loveland kunnen maken, maar ik heb gekozen voor een boek waarin ik wil laten zien hoe hard wij de afgelopen 25 jaar hebben moeten vechten om feesten te kunnen organiseren. Fight for your right to party. In mijn boek vertel ik hoe wij als kleine organisatie omgingen met overlast, drugs, veiligheid, groenbeleid, corona, ga maar door.”

“Toen wij begonnen had je in de buurt van Amsterdam al wel Dance Valley, wij waren het eerste festival binnen de stadsgrenzen. We zijn ook echt een Amsterdamse organisatie. Natuurlijk trekken we ook mensen van verder weg, maar het merendeel van ons publiek komt uit groot-Amsterdam. De samenwerking met de gemeente is tegenwoordig over het algemeen goed. Vroeger had je te maken met veel verschillende partijen en stadsdelen, nu zijn de zaken veel meer centraal geregeld. Burgemeester Van der Laan, die het belang van evenementen voor de stad inzag, heeft zich daar voor ingezet.”

Sloterpark

“Zeventien jaar geleden zijn we ernaartoe gegaan, op verzoek van de toenmalige stadsdeelvoorzitter, die mensen uit de binnenstad naar Nieuw-West wilde krijgen. Later kregen we juist weer problemen met het stadsdeel, onder meer omdat er woningen werden gebouwd op de plek van het festival. Maar het is een prachtige locatie natuurlijk, zo aan het water van de Sloterplas. Dit jaar hebben we ook ons eigen Loveland Hotel. In het Leonardo Hotel in het nabijgelegen Rembrandtpark zitten dit weekend alleen Lovelandgangers. Er worden poolparty’s georganiseerd en een barbecue op het dakterras, we hebben ook speciale hangover breakfasts.”

Teststraat

“Vlak voor corona toesloeg, was ik met mijn gezin in Thailand. Toen zat ik al te denken: hoe moet het met Loveland als dit echt serieus wordt? Bij die eerste lockdown ben ik weer met mijn gezin op stap gegaan, toen naar een huisje in Friesland. Daar sloeg ik weer aan het denken. Samen met Lovelandcollega Wouter Muurlink ontwikkelde ik een plan voor snelteststraten voor festivals. Die zijn er niet precies zo gekomen, wel is Loveland teststraten voor de GGD gaan bouwen. Als festivalorganisator hadden we er de knowhow en de mensen voor.”

“Onze eerste testraat bouwden we in Zuidoost. Dat is zo goed bevallen dat we het voor GGD’s in het hele land zijn gaan doen. We hebben Nederland kunnen helpen, maar ook hebben we ons team kunnen behouden, we hadden geen hulp nodig.”

EDM

“Electronic Dance Music, het naampje dat Amerikanen ervoor hebben verzonnen. Kan van alles betekenen natuurlijk, maar in wezen is het die sound waar Nederland groot mee is geworden, de muziek van jongens als Martin Garrix en Fedde Le Grand. Die hebben vroeger ook wel bij ons gedraaid. Maar die sound heeft zich niet ontwikkeld. Het is alleen maar meer van hetzelfde: handjes in de lucht, om de minuut een drop.

“Nog voor zulke muziek EDM ging heten, zijn we er bij Loveland mee gekapt. We hebben altijd breed geprogrammeerd, maar de pijlers waren house, échte house, en techno. Frankie Knuckles, een van de grondleggers van de house, heeft bij ons gestaan. Technopionier Derrick May ook.”

Beyoncé

“Ik heb dat nieuwe album nog niet gehoord, maar ik heb er wel over gelezen en weet dat het zo’n ouderwets housegeluid heeft. In Amerika is dat weer populair, begrijp ik. Leuk. Nederland heeft vocale house indertijd een beetje overgeslagen. In Engeland was garage heel groot, hier gingen we door gabber een andere kant op. Dance bestaat inmiddels zo lang dat je hoort dat het genre zichzelf af en toe aan het recyclen is. Ik zie 18-jarigen dansen op muziek waarvan ze denken dat die compleet nieuw is, maar ik herken de samples uit Italodisco van heel lang geleden.”

Xtc

“Ik geloof niet in repressie, ik geloof wel in goede voorlichting, Ja, er wordt xtc gebruikt op festivals, maar ik zie bij ons ook mensen broodjenuchter dansen, of met alleen een biertje op. Ik zie ook oudere bezoekers die samen met hun kinderen van een jaar of 18, 19 komen. Ons motto is: connecting people through music. We zijn het meest diverse festival van allemaal. Alles loopt door elkaar bij ons: jong en oud, wit en zwart, hetero en homo. Als het over dancefestivals gaat, gaat het al snel over drugs, maar drugs worden in Amsterdam overal gebruikt, ook in cafés en bij voetbalwedstrijden.”

Ransdorp

“We wonen nu half in de binnenstad, half in Ransdorp. Ik heb kinderen van 3 en 7, dan ga je toch anders naar de stad kijken. Op de Kloveniersburgwal wonen we boven een coffeeshop. De kinderen worden lekker rustig van wat er allemaal door de luchtinstallatie omhoog komt, haha. Maar serieus: het is geen buurt waar je je kinderen met een sleutel om de nek op straat laat spelen: ‘Ik zie je rond etenstijd weer, hè.’ In het begin van de week gaat het nog wel, maar vanaf donderdag worden de Nieuwmarkt en de Wallen overgenomen door de onderkant van het toerisme. Ransdorp is nog steeds Amsterdam, maar dan heel rustig. Als ik de energie van de stad mis, ben ik in een kwartier op de Nieuwmarkt.”

Weer

“Een van die zaken waar je als festivalorganisator geen invloed op hebt. We hebben het wel meegemaakt dat we aan het begin van de week een heel slechte weersverwachting hadden. Gingen we aan de slag met overkappingen en poncho’s en zo en was het tijdens het festival toch prachtig weer. Een festival organiseren is als spelen op een gokkast. Een temperatuur van zo’n 22, 23 graden ideaal. Daar gaan we dit jaar ver overheen, maar er zijn volop schaduwplekken; het park staat vol bomen en er zijn overkappingen. Bezoekers kunnen ook gebruikmaken van het Sloterparkbad en in de Sloterplas kunnen ze pootjebaden. Er zijn gratis waterpunten en op het terrein lopen insmeerteams rond.”

Dansen

“Ja, ik ben wel een danser, hoor. Ze zeggen altijd dat dj’s nooit dansen, maar ik stond achter de draaitafels altijd flink te bewegen. Als ik tegenwoordig echt wil dansen, ga ik met mijn vrouw naar een club in het buitenland, in Berlijn of zo. Als ik me in Amsterdam op de dansvloer begeef, word ik meteen aangesproken: ‘Zeg ben jij niet... Weet je, ik ben ook dj, kan ik niet eens..?’ Op Loveland kom ik zeker niet aan dansen toe. Ik heb er geen officiële taak, ik moet vooral drankjes doen met artiesten en gasten, maar ik sta het hele festival op scherp. Dat geldt voor het hele team, iedereen is in opperste staat van paraatheid. Er is altijd een moment dat we met zoveel mogelijk van ons op de foto gaan, maar na een paar minuten is het meteen weer knallen.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden