PlusBoekrecensie

Loop nooit weg zonder helm is charmant, geestig en diep ontroerend

Camille Bordas, Loop Nooit Weg Zonder Helm. Vertaald door Gertrud Maes, Nieuw Amsterdam, €22,99, 318 blz.

Een Française, op haar 22ste gedebuteerd als romancière, die na een verhuizing naar Chicago in 2012 haar derde boek doodleuk in het Engels schrijft. Knap? Het is nog níéts vergeleken bij de prestaties van de excentrieke wonderkinderen die rond­lopen in Camille Bordas’ (1987) charmante, geestige en diep ont­roerende How to Behave in a Crowd (2017), nu in vertaling verschenen als Loop nooit weg zonder helm.

Wat heet, vijf van de zes broers en zussen in het geïsoleerd op het Franse platteland wonende gezin Mazal zouden niet misstaan in J.D. Salingers genieënfamilie Glass. Bernice, Aurore en Leonard zijn academische toptalenten, die alle drie voor hun 24ste promoveren. Jeremie is een virtuoos cellist die weigert zich te verlagen tot zoiets ordinairs als optreden, maar inmiddels wel aan ongetwijfeld briljante eigen composities werkt. En de nog geen dertien­jarige Simone weet na haar middelbareschooleindexamen weliswaar nog niet precies hóé ze beroemd gaat worden, maar stelt alvast een officiële biograaf aan.

Ideaal voor dat klusje: verteller Isidore Mazal, de uitzondering binnen dit uitzonderlijke gezin. Omdat ‘Dory’ op zijn elfde behoorlijk voorlijk maar niet per se professoraal is. Maar vooral omdat hij in tegenstelling tot zijn huisgenoten (de goedhartig naar gezelligheid strevende moeder daargelaten) wél oog heeft voor anderen.

Zo sluit hij vriendschap met Denise, een somber meisje met anorexia dat in hem een medebuitenbeentje herkent. Met buurvrouw Daphne Marlott, die binnenkort waarschijnlijk de oudste vrouw ter wereld wordt. En met zijn mopperige leraar Duits, Herr Coffin, die hem ernstig ontraadt in zijn voetsporen te treden.

Ondertussen doet Dory komisch snel opgegeven pogingen om van huis weg te lopen. Observeert hij met een mengeling van naïviteit en scherpzinnigheid de maffe micro­kosmos van huize Mazal. En blijkt hij, als zijn vaak afwezige vader plotseling overlijdt, een baken van steun, troost en hoop. Zélfs als hij voor zijn moeder ongevraagd een internetdate regelt, waarop die goeierd uiteraard pijnlijk(-maar-hilarisch) wordt gef­ileerd door de rest van haar kroost.

Nee, IQ en EQ zijn niet altijd gelijkelijk verdeeld. Maar Bordas’ roman scoort op beide indexen torenhoog.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden