PlusExpositie

Loes Koomen doet het nu zonder zwart

Loes Koomen wil een positief beeld schetsen.

Happy Buildings, Sad Trees
Loes Koomen

Waar Galerie Stigter van Doesburg, Elandsstraat 90
Te zien t/m 27/6 (op afspraak, mail@stigtervandoesburg.com)

Voor wie het werk van kunstenaar Loes Koomen niet kent, zal bij het betreden van Galerie Stigter van Doesburg niets vreemds opvallen. Wie de schilderijen wel kent, zal misschien meteen iets missen.

De kleur zwart. Koomen, die rondleidt langs haar werk: “Met deze serie heb ik twee grote stappen gezet in mijn ontwikkeling als schilder. Zwart, in bijna al mijn andere werk aanwezig, is nu afwezig. Zwart is een verbinder, en zorgt snel voor verband tussen kleuren. Ik schop mezelf graag uit mijn comfortzone, dus heb ik het eens geprobeerd zonder zwart. Ik heb er echt mee geworsteld, heb maandenlang niemand iets laten zien, tot ik geen hekel meer had aan wat ik maakte. Toen wist ik dat ik het had. Ik heb me beperkt tot het gebruik van vier kleuren die elkaar maximaal uitdagen. Roze, rood, blauw en geelgroen. En dan niet kinderachtig, maar juist stoer en stevig gebruikt, want dat moet mijn werk zijn.”

Tractorbanden

Koomen stopte in 2015 met haar succesvolle carrière als grafisch ontwerper om fulltime te gaan schilderen.

Al snel ontwikkelde ze haar eigen, unieke handschrift in vorm en kleurgebruik (‘ik heb een geheim Coca-Colarecept voor mijn wit’), onder meer herkenbaar aan de ‘gemorste’ verf waarmee ze de onmogelijke hang naar perfectie uitbeeldt. Veel ronde vormen en kleuren komen ook in Happy Buildings, Sad Trees terug, maar het geheel is een andere manier om haar verhaal te vertellen, want achter de abstracte werken van ­Koomen zit altijd een gedachte.

“In deze serie wil ik de kloof laten zien tussen stad en platteland. Iets wat me al heel lang bezighoudt. De trek naar de stad, de ontvolking van het platteland, de stikstofproblematiek. Daarbinnen zijn vormen, ­kleuren en composities nooit willekeurig gekozen, ik kan ze altijd verantwoorden.”

Zo kunnen we wellicht in bepaalde vormen sporen van tractorbanden zien, of een boerenbonten tafellaken, een tuinhek. En in Swimming Pigs varkens die zwemmen in zee. “Dat gebeurt op de Bahama’s, er komen toeristen naartoe om met die schattige varkens in zee te zwemmen. Het laat tegelijkertijd de hypocrisie zien, de spanning tussen happy en sad, want ondertussen behandelen we ze schandalig en eten we ze gretig op.”

Met haar fris ogende schilderijen wil Loes Koomen, ondanks de soms wat zware thematiek die er­achter schuilgaat, een optimistisch en positief beeld schetsen. “Voor mij is de inhoud van mijn werk duidelijk, maar iedereen mag er uiteraard ook gewoon zijn eigen ­verhaal in zien.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden