PlusRecensie

Literaire hommage aan een Amerikaanse tienerzomer in de jaren tachtig

null Beeld

De vijfde roman van Benedict Wells (1984) en de eerste sinds zijn doorbraak met Het einde van de eenzaamheid (2016) filmisch noemen, is eigenlijk een understatement. Niet voor niets is het motto een citaat uit Ferris Bueller’s Day Off (1986), terwijl Wells in de ‘aftiteling & credits’ achterin zijn eerste special thanks reserveert voor de regisseur van die en nog een handvol andere klassieke tienerkomedies uit de jaren tachtig, John Hughes (1950-2009).

Hard land is vanaf de eerste zin een aanstekelijke literaire hommage aan dergelijke films. Vol verwijzingen naar, pakweg, The Breakfast Club (1985) en Back to the Future (1985), en met een via Spotify te beluisteren jeugdsentiment-voor-veertigerssoundtrack waarop nummers van Simple Minds, a-ha en Billy Idol klinken.

Omdat ook eerdere geschréven coming-of-ageverhalen nooit ver weg zijn, is de ijzersterke openingszin een variant op die in Charles Simmons’ vergeten puberpareltje Salt Water (1998). Een krachtig staaltje notendopproza: ‘Die zomer werd ik verliefd en ging mijn moeder dood.’

Aan het woord is de 15-jarige Sam Turner, een buitenbeentje in het gehucht Grady, Missouri die in de zomer van 1985, terwijl zijn moeder haar zoveelste kankerbehandeling ondergaat, een vakantiebaantje krijgt in de plaatselijke bioscoop. En die daar, eigenlijk voor het eerst van zijn leven, echte vriendschappen sluit. Met het net wat oudere trio dat daar al jaren werkt: de imposante, maar zeer gevoelige footballheld Brandon (bijnaam Hightower), de charismatische, heimelijk biseksuele kakker annex filmklassiekernerd Cameron én de beeldschone dochter van de bioscoopeigenaar, Katie.

Sprankelende oneliners

Wat volgt is strikt genomen nauwelijks verrassend. Natuurlijk vindt Sam troost in zonnige tienerkameraadschap. Natuurlijk doet Katie hem geleidelijk aan zijn jongensverlegenheid overwinnen, terwijl ze hem tegelijk tot het eind in spanning houdt over háár ware gevoelens. En natuurlijk wordt dat magische seizoen van eerste kussen en eerste katers volledig op zijn kop gezet wanneer moeder Turner daadwerkelijk overlijdt

Maar zowel in het schetsen van zijn personages als het leven in kleinsteeds Amerika evenaart de Duitser Wells regelmatig zijn grote Amerikaanse held John Irving, of iemand als Stephen King. Er komen regelmatig sprankelende oneliners voorbij. (‘Als first base zoenen is en een homerun seks, dan zat ik nog steeds in de kleedkamer mijn veters vast te maken.’) Scène na scène zie je als het ware in technicolor voor je. Smakelijk, warmhartig popcornvermaak.

Benedict Wells, Hard Land, vertaald door Gerda Baardman, Meulenhoff, €22,99, 302 blz.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden