Lezersbrieven

Lezers over hun favoriete nummer van Henny Vrienten: ‘Zachtjes zong ik dit liedje, naast hem op het terras’

Henny Vrienten. Beeld Anp
Henny Vrienten.Beeld Anp

Lezers van Het Parool vertellen hier welk nummer van Henny Vrienten, de oud-Doe Maar-voorman die maandag overleed, hen altijd zal bijblijven. Zelf een herinnering delen? Vul het formulier onderaan dit artikel in.

Het Parool

‘Zachtjes zong ik dit liedje, naast hem op het terras’

Mijn docent Nederlands van de middelbare school tipte ooit haast achteloos zijn solo-albums, zo ken ik Geen Ballade. Dit liedje is tekstueel zo krachtig en zacht tegelijk. Eenmaal zat ik met een vriend naast Henny Vrienten op het terras, op de Nieuwmarkt, het was net bekend geworden dat hij ziek was. We durfden hem niet aan te spreken, maar zachtjes zong ik dit liedje.

Just Pallandt, Amsterdam

‘Juist nu krijgt het nummer extra betekenis’

Mijn favoriet is Pa. We waren verantwoordelijk voor de publiciteit van de musical Doe Maar in 2007. Bij de première stond vrijwel de gehele Nederlandse pers aan de rode loper in Tilburg. Het miezerde en daardoor zorgden de flitsers van alle fotografen voor een surrealistisch beeld. In de musical werd het nummer gezongen door Daniel Boissevain, die dit deed voor zijn ‘toneelvader’ Jan Rot, die op dat moment in de voorstelling overleed. Juist nu krijgt het nummer nog extra betekenis.

Tim Boersma, Hilversum

‘Mijn eigen historie helder verwoord’

‘Pa’. Ik hoorde mijn eigen historie met mijn vader zo eenvoudig helder verwoord: een prachtig sfeerbeeld van de vader-zoonrelatie, van strenge opvoeding via herkenning naar liefde.

Machiel de Rooij, Amsterdam

‘Als ik de saxofoonsolo van Belle Helène hoor, zie ik ze voor me’

In de zomer van ‘81 kwam ik – bleue Groninger, eerstejaars student Engels – in Brighton een stel Amsterdamse lefgozertjes van een jaar of zestien tegen, die de hele dag Doe Maar uit hun boombox over de camping lieten schallen. Als ik de saxofoonsolo van Belle Helène hoor, zie ik ze zo weer voor me: broekspijpen op hoog water, puntschoenen, skahoedjes en alleen maar lol trappen.

Frans Hempen, Amsterdam

‘Dit gaf me een rebels gevoel’

Belle Helène: het kon niet, iemand van in de 30 met een meisje jonger dan 17. Dit gaf me een rebels gevoel, omdat ik ook zo jong was toen.

Mary vd Kuip, Houten

‘Het was niet de bedoeling van Henny Vrienten dat ik Je loopt je lul achterna meezong’

Mijn favoriete nummer van Doe Maar is Je loopt je lul achterna. Ik was een jongetje van acht en op op het hoogtepunt van hun populariteit in 1984 hoorde ik Vrienten in een interview zeggen dat het nooit de bedoeling was dat jongetjes van 8 dit nummer zouden meezingen. Dat ben ik nooit vergeten. Vervolgens stond ik aan de roldeur van sporthal Maaspoort in Den Bosch om de klanken van hun afscheidsconcert op te vangen.

Pascal Vugts, Rosmalen

‘Wij snapten er geen snars van dat de Nederlanders Doe Maar belachelijk maakten’

Je loopt je lul achterna, Nachtzuster en Heroïne: ik kan niet kiezen. Ik was 11 of 12 jaar oud toen het 4US-album uitkwam en wist nog niets van vrouwen of relaties, laat staan dat er nachtzusters of enige vorm van drugs in mijn leven waren. Op mijn rug liggend in de kamer van mijn broer lag ik te luisteren. Mijn broer had zijn kamer al volledig behangen met de kleuren pistache-groen en diep-roze, geïnspireerd door de roze-groene Doe Maar-kleuren. Doe Maar was voor ons in Vlaanderen een coole band uit het verre Amsterdam. Wij snapten er geen snars van dat de Nederlanders Doe Maar belachelijk maakten, omdat teveel jonge meisjes van de band hielden. Dat vonden wij als mannelijke tieners geen enkel probleem. In Vlaanderen ging wel de grap rond: “Wat heeft geen schaamhaar en is 20 meter lang en 5 meter breed? Antwoord: de eerste rijen bij een Doe Maar concert.” Hoezo moest je al schaamhaar hebben om te luisteren naar Doe Maar muziek? “Aha, mannen lopen blijkbaar hun lul achterna en nachtzusters kunnen je helpen met de pijn, heroïne wens je blijkbaar zelfs je ergste vijand niet toe? Hoe gaat zoiets in de praktijk?” lag ik als 12-jarige te overpeinzen. We konden niet wachten tot we zelf avonturen konden gaan beleven. We hadden alvast wat street-cred op zak via de lessen van Ome Henny. Dat was 38 jaar geleden, ik ben nu 50 jaar oud, maar het dagdromend luisteren naar hun teksten is een blijvende herinnering.

Ik heb altijd hun reünie helemaal links laten liggen, want deze jeugdherinnering was me te dierbaar om te vervangen door iets anders. Rust zacht Henny Vrienten. Ik luisterde toen naar je prachtige liedjes en tijdens het schrijven van dit tekstje ook weer. Mercikens, zoals ze zeggen in Vlaanderen.

Jan Raes, toen Gent, nu Amsterdam

‘Dit nummer laat horen hoe nuchter Henny Vrienten de dood tegemoet ging’

‘Zonder mij’ samen met Henk Hofstede en Frank Boeijen. Het nummer gaat over de vergankelijkheid van ons eigen bestaan. We zitten in een waas waar we zelf even de hoofdrol mogen spelen, tot dat deze voorbij is. Later zullen alleen herinneringen overblijven. Deze tekenen de onsterfelijkheid van de mens, als maker. Zoals Henny Vrienten in ons door zal blijven leven, door zijn akkoorden te spelen en platen te luisteren. Ondanks alle gouden platen, was het de muziek zelf die onze ziel heeft veroverd, zonder dat deze muziek zich ook maar iets aantrok van de materialistische wereld vol cijfers en gouden platen.

‘Zonder mij’ laat horen hoe nuchter Henny Vrienten de dood tegemoet ging én vooral hoe hij zo’n onderwerp bracht naar zijn luisteraar. Vrienten deed dit oprecht, direct en compleet. Het is heel knap om met simpele woorden, ingewikkeld onderwerpen aan te pakken op een manier zoals hij dat deed.

Dankjewel, Henny, je hebt ook generaties later doen verwonderen. Dit was alles.

Max Waterreus, Leiden

‘Ze gilden naar mij zoals op televisie’

De Bom: mogen optreden als 6-jarige op het schoolfeest, drummend op kartonnen dozen, het gevoel hebbende dat de meisjes van de school naar mij gilden zoals de meisjes op televisie gilden naar de echte Doe Maar: dat was (kennelijk, zo realiseer ik me nu) onvergetelijk.

Boscowisz, Zuiderwoude

‘Die generatie van toen...’

De Bom en Is dit alles: nummers over thema’s die toen belangrijk waren, zoals kernwapens. Doe Maar had een maatschappijkritisch geluid. Ze zijn altijd jong gebleven. Het doet je wat. Het waren toen hele jonge mensen en wij ook, ondertussen word je ouder maar daar sta je niet bij stil. Die generatie van toen...’

T. Huisman, Drachten

‘Pas 30 jaar later begreep ik echt waar het over ging’

Is dit alles; ik brulde het refrein mee als 13-jarige tiener maar, pas 30 jaar later begreep ik echt waar het over ging. Wat een briljante tekstschrijver.

Marc T, Amsterdam

‘Henny was als artiest én componist zeldzaam goed’

Amstel Hotel 13:00 uur. In dit instrumentale nummer van zijn eerste solo-album hoorde je hoe Henny ook na Doe Maar nog zoveel moois in petto had. Het nummer is pure filmmuziek, de componist Henny Vrienten wurmde zich in dit nummer uit de popartiest en man… wat was hij goed. Henny kon echt beelden scheppen met zijn muziek. Hij had een fantastisch gevoel voor harmonie en melodie, en gaf daar zijn eigen herkenbare Henny-draai aan. Nooit te zwaar, vaak humorvol en áltijd origineel. Henny was als artiest én componist zeldzaam goed. Ik zal hem missen.

Marijtje van Amersvoort, Amsterdam

‘Gelukkig liep het anders’

Mijn favoriet is Als niet als. Dat gaat over het lot, voor hetzelfde geld was hij er nooit geweest. In zijn eigen woorden: ‘Dan had Nederland nooit last van mij gehad.’ Gelukkig liep het anders.

Jeroen Hogenhout, Amsterdam

‘Hier hoor je de grote kwaliteiten van Henny’

Ketchup, van zijn solo-album. Dit album kwam vrij vlug na het einde van Doe Maar uit en als rasechte fan moest ik het hebben – als puber kon ik Doe Maar niet loslaten. Het album, en vooral dit nummer, raken niet helemaal aan de belevingswereld van een puber: ze bevatten veel pijn en melancholie. Maar hier hoor je de grote kwaliteiten van Henny.

Pauline Verdonk, Valkenswaard

‘Het gevoel van die tijd’

Sinds een dag of twee: dit nummer klonk geweldig, het hoort voor mij bij mijn middelbare schooltijd. Het geeft voor mij het gevoel weer van die tijd.

Ingrid, Amsterdam

‘Gewoon Nederlands en toch heel hip’

Sinds 1 dag of 2: wij gingen toen nog met een groep misdienaars een dagje uit. Op de fiets naar Schoorl, vanuit Alkmaar. Onderweg met een groep van 25 jongeren Sinds 1 dag of 2 zingen. Helemaal gaaf, want iedereen kón meezingen; geen moeilijke Engelse teksten, gewoon Nederlands en tóch heel hip.

Gertrude Hemminga, Amsterdam

‘Ik stond vooraan, toen er nog wel tijd was’

Tijd Genoeg is mijn favoriet. Ik luisterde op de middelbare school heel veel naar Doe Maar. In het Vondelpark, op de fiets naar school. Als afsluiting van mijn middelbare schooltijd ging ik naar Pinkpop in 2016, waar hij optrad. Ik stond vooraan. Toen er nog wel tijd was.

Jonathan Tang, Den Haag

‘Er is een groot artiest heengegaan’

Mijn favoriet is Als Je Wint, samen met Herman Brood. Iedereen heeft het nu (en terecht) over de muziek die hij met Doe Maar heeft gemaakt. Maar hij was nog veel groter dan dat! Vergeet ook niet Blues in het Lege Bed, Liedje van Verlangen en alles van Tussen de Regels (van het album Tussen de Regels uit 2019). Er is een groot artiest heengegaan.

Jesse Sprikkelman, Zutphen

‘Dit is een heel bijzonder liedje’

Alles is anders van het album met de gelijknamige titel, omdat het zo’n herkenbare tekst is en zo raakt aan de ouder wordende mens die zichzelf langzaam ziet verdwijnen in de maatschappij. Heel bijzonder liedje van Henny Vrienten, het raakt me erg.

Claudia Otten, Amsterdam

‘Dank je Henny, voor al het moois’

Naast al het moois dat Henny Vrienten met Doe Maar maakte, heeft hij een serie weergaloze solo-albums gemaakt. In het liedje Alles is Anders beschrijft hij een oud persoon die geen aansluiting meer vindt met het heden, ik denk door dementie. Prachtig liedje met de woorden: “Alles verandert, sneller dan jij. Alles is Anders, het spijt me je tijd is voorbij...

Dank je Henny, voor al het moois.

Duurt Holman, Amsterdam

Leg in onderstaand formulier uit welk nummer van Henny Vrienten zo belangrijk voor je is, en waarom:

Tip Het Parool via Whatsapp

Heeft u een tip of opmerking voor de redactie? Stuur een bericht naar onze tiplijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden