PlusAlbumrecensie

Laura Mvula ruilt eigen geluid in voor eightiesjasje. Werkt dat?

null Beeld

De Engelse zangeres Laura Mvula ontmoette popster Prince in 2013, backstage bij een festival in Stockholm. Zoals Prince wel vaker deed bij (vrouwelijke) artiesten van wie hij onder de indruk was, wierp hij zich daarna op als pleitbezorger voor haar muziek. Het onverwachte overlijden van Prince maakte drie jaar later een einde aan de wederzijdse bewondering.

Als dankbetuiging aan haar idool/onbezoldigd campagnemanager heeft Mvula (35) haar best gedaan haar nieuwe album Pink Noise te laten klinken alsof Prince hem ergens halverwege de jaren 80 als producer onder handen nam. En één ding moet gezegd: die missie is erg goed gelukt. Pink Noise klinkt als een trip met de tijdmachine naar een periode dat drums volop echoden en synthesizers ongeremd elk intro volzoemden.

Maar de vraag is wel of het eerbetoon zo’n groot offer waard was. Mvula vestigde in 2012 haar naam met debuutalbum Sing to the Moon, vol knap geconstrueerde en vindingrijke neosoul. Die originaliteit verdwijnt met deze radicale productiekeuze jammerlijk in de mêlee van andere door de jaren 80 geïnspireerde collega’s.

Aan de andere kant: een glorieuze popsong als Got Me klinkt in dit eightiesjasje als een duet tussen Whitney Houston en Michael Jackson. En dat is knap in je eentje.

Pop

Laura Mvula
Pink Noise
(Warner Music)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden