PlusFilmrecensie

Last Ferry: mannenliefde verbeeld met een vrouwelijk oog

Ramon O. ­Torres (r) schreef ook het scenario, geïnspireerd door de horrorfilm The Wailing.

Ter gelegenheid van Pride brengt distributeur Cinemien een programma van vier films rond lhbtq-thema’s, te zien in enkele bioscopen en via streamingdienst Picl.nl onder de noemer Picl Pride.

Het programma trapte vorige week a met Air (Luft) van de Duitse regisseur Anatol Schuster, een gevoelig en zintuiglijk gefilmd drama rond twee tienermeisjes die elkaar vinden in hun eerste liefde. Volgende week volgt The Accompanist, over twee getraumatiseerde homoseksuele mannen die elkaar vinden in muziek en dans. Hoogtepunt van de reeks is zonder twijfel de laatste van de reeks, het Zuid-Afrikaanse Moffie, dat vanaf 13 augustus te zien is; daarover over twee weken meer.

Deze week komt in die reeks Last Ferry uit, dat draait om advocaat Joseph (Ramon O. Torres), die zijn drukke baan in New York ontvlucht voor een weekend op Fire Island. Dat eiland voor de kust van Long Island staat bekend als een hotspot voor gay vakanties. Al in 1979 zongen de Village People erover: ‘Fire Island, it’s a paradise’. Om te vervolgen: ‘Don’t go in the bushes / someone might grab ya / someone might stab ya’.

Precies dat ondervindt ook de arme Joseph. Omdat de nogal bleue jongen in het laagseizoen naar het eiland kwam, is van de befaamde feesten waarvan hij droomde geen sprake. Als hij wat verloren over het vrijwel verlaten eiland struint, wordt hij opgepikt door een leuke blonde jongen, die hem meelokt de bosjes in – en vervolgens drogeert en berooft. In zijn benevelde staat is Joseph vervolgens getuige van iets dat verdacht veel lijkt op een moord, een gebeurtenis waarvan de kijker in de openingsminuten al flarden zag. Als Joseph wordt opgevangen door Cameron (Sheldon Best), bloeit tussen hen iets op, maar blijkt ook al snel dat de man die Joseph een moord dacht te zien plegen, onderdeel is van Camerons prettig diverse vriendengroep.

In de film staat een invoelende karakterstudie daarna op gespannen voet met meer clichématige thrillerelementen. Hoofdrolspeler Torres schreef zelf het scenario. Hij liet zich daarbij inspireren door de Koreaanse horrorfilm The Wailing (Na Hong-jin, 2016) en de Franse thriller L’inconnu du lac (Alain Guiraudie, 2013). Het niveau daarvan halen hij en regisseuse Jaki Bradley echter bij lange niet. In elk geval niet als thriller – daarvoor is al te snel duidelijk wat er gebeurd is, en wordt ook aan het slot van de film niet duidelijk genoeg waarom dan.

Het interessantste verhaal zit misschien wel achter de schermen: naast Bradley en cameravrouw Alexa Wolf bestaat ook een flink deel van de crew uit vrouwen. Daarvan getuigen set­foto’s die tijdens de eindcredits te zien zijn. Het is een interessante omkering van de male gaze in de filmwereld: een verhaal waarin vrijwel alleen mannen te zien zijn, verbeeld met een vrouwelijk oog.

Last Ferry is stukken beter als karakterstudie dan als thriller. Dat is geworteld in de slim gekozen locatie van het verlaten feesteiland en wordt fijn ongedwongen gespeeld door het ensemble rond het centrale trio. ­Jammer dat het moordmysterie daarin steeds weer inbreekt.

Last Ferry

Regie Jaki Bradley
Met Ramon O. Torres, Sheldon Best, Myles Clohessy
Te zien via Picl.nl 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden