PlusFilmrecensie

La bonne épouse: tussen pastiche en ontroering, zonder grappig te zijn

Beeld La Bonne pouse

La bonne épouse
Regie
Martin Provost
Met Juliette Binoche, Yolande Moreau, Noëmie Lvovski, Edouard Baer
Te zien in Cinecenter, Cinema Amstelveen, Het Ketelhuis

Het gevaar van een satire over een probleem dat nog speelt, is dat de uitvergrote kanten kunnen suggereren dat de strijd allang gestreden is. In de nieuwe film van Martin Provost (Séraphine) lijkt dat juist de intentie: de levendige klucht over opkomend feminisme in het conservatieve Frankrijk van de jaren zestig steekt satirisch de draak met gesimplificeerde genderrollen en verklaart daarbij, enigszins vroegtijdig, seksisme verleden tijd.

La bonne épouse (How to Be a Good Wife) speelt zich af in de maanden voor de Parijse studentenrevolte van mei 1968 in huishoudinstituut Van der Beck. De school van echtpaar Robert (François Berléand) en Paulette (Juliette Binoche) heeft betere tijden gekend. De studentenpopulatie is dit jaar gehalveerd en de meisjes die in het internaat verblijven om daar alle manieren te leren om zichzelf weg te cijferen in het belang van hun toekomstige echtgenoot, hebben andere dingen aan het hoofd.

Als het noodlot, in de vorm van een konijnenstoofpotje, toeslaat, moet Paulette het internaat alleen runnen. Wat een katalysator voor karakter­verandering had kunnen zijn, is juist de gebeurtenis waardoor de licht­komische satire ontspoort. In wat volgt lukt het niet een toon te vinden en schommelt de film voortdurend tussen ontroering en pastiche zonder grappig te zijn. En hoewel Binoche de strenge moeder des huizes tot aan haar loopje eigen maakt, neigt haar uitwerking soms naar het dolle in plaats van het komische.

Als de omslag halverwege de film komt, is dat zonder geloofwaardige aanleiding. Hoewel de openingstekst een ‘revolutionaire wind’ noemt, is het een man die voor Paulettes verandering van gedachten zorgt en daarmee op zijn beurt een stille revolutie ontketent in het instituut. Dit alles culmineert in een uitbundig en tikkeltje vervreemdend musicalnummer, waarin de voltallige vrouwelijke cast de namen van beroemde vrouwen opnoemt, alsof het begin van de feministische revolutie daarmee ook meteen het einde betekende.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden