PlusGalerierecensie

Kunstenaar Omar Adnan Chowdhury houdt van ontregelen, zoveel is zeker

In Echo, Saturn lopen kunstwerk en werkplek in elkaar over. Beeld Annet Gelink Gallery
In Echo, Saturn lopen kunstwerk en werkplek in elkaar over.Beeld Annet Gelink Gallery

The Bakery heet de kleine kelderruimte waar Annet Gelink tentoonstellingen organiseert die soms wat experimenteler zijn dan in de hoofdruimte. Omar Adnan Chowdhury, de kunstenaar die er nu exposeert, heeft er een archiefkast geplaatst. Volgens een toelichting gaat het om een installatie die verwijst naar ene D. Shahidul Zaman, die de rechtbankarchieven bezocht van Rajshahi, een stad in Bangladesh.

Naast de archiefkast hangt een metalen plaat tegen de wand, waaraan een setje handboeien bungelt. Tegen de muur staat een stoel naast een muziekspeler met een koptelefoon. Daarop is een gesprek te horen met Shahidul Zaman, die vertelt hoe zij voor een vervolgstudie naar Europa wil. Om die studie te financieren wil ze een stuk land verkopen in de buurt van Rajshahi.

Maar halverwege de opname blijkt dat Zaman een man moet zijn en dat zijn stem wordt ingesproken door een vrouw. De gesprekken zijn ook op een vreemde manier opgeknipt. De vragen en de antwoorden passen af en toe niet bij elkaar. Het gesprek is een soort puzzel die de bezoeker mag oplossen. Er is in elk geval iets mysterieus aan de hand met het stuk land, iets dat met een familiegeheim te maken heeft en met de plaatselijke politieke en religieuze situatie.

Irritant gemonteerd

De tentoonstelling blijkt zich niet te beperken tot de kelderruimte, maar gaat elders in de galerie door. En soms is het niet duidelijk wat erbij hoort. Die ventilator, hing die altijd al aan het plafond? Waarom staat de schuifdeur naar de opslagruimte open? Heeft dat blauwe licht iets te betekenen? Omar Adnan Chowdhury houdt van ontregelen, zoveel is zeker.

Ook het kantoor in de voorruimte is voor de gelegenheid veranderd. Een desk die die ruimte in tweeën deelde, is weggehaald en de medewerkers zitten nu voor het raam. Er is ook een video te zien en verderop nog een, in Gelinks kantoor.

Die video’s laten de hectische situatie in een rechtbank in Bangladesh zien. Zoals in de geluidsopnames is geknipt en geplakt, zo bestaan ook de video’s uit staccato fragmenten. De grens tussen binnen en buiten, openbaar en privaat, is niet zo scherp te trekken. De twee video’s hebben hetzelfde onderwerp en bijna dezelfde beelden, maar laten steeds iets anders zien. Ze zijn ook een beetje irritant gemonteerd: als je ogen greep krijgen op het beeld, wordt overgeschakeld naar iets anders.

Overal in de galerie heeft Chowdhury kleine of grote ingrepen gedaan die de waarneming van de bezoeker sturen. Het grote glas tussen Gelinks kantoor en de galerieruimte heeft voor de gelegenheid plaatsgemaakt voor een slordig gelast hekje met decoratieve krullen, van het soort dat ook in de video’s voorbijkomt. Door kunstwerken in het kantoor van de galeriehouder te presenteren en door het glas weg te halen verliest Gelink haar privacy. Ze doet haar werk voortaan zoals medewerkers in een rechtbank in Bangladesh.

Echo, Saturn – The Courts

Omar Adnan Chowdhury
Waar Annet Gelink Gallery, Laurierstraat 187-189
Te zien t/m 9/10

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden