Plus

Kunstenaar Guillaume Bijl plaatst gevonden voorwerpen bij elkaar die samen een surrealistisch en humoristisch geheel vormen

Guillaume Bijl levert commentaar op de slechte smaak van de consumptiemaatschappij. Er mag gelachen worden, maar eigenlijk is zijn werk dieptriest.

Kees Keijer
Een voorbeeld van een 'Sorry' van de Antwerpse kunstenaar Guillaume Bijl in galerie Lumen Travo. Beeld Guillaume Bijl
Een voorbeeld van een 'Sorry' van de Antwerpse kunstenaar Guillaume Bijl in galerie Lumen Travo.Beeld Guillaume Bijl

Welcome.’ Het houten wandbord is duidelijk bedoeld voor de gang van een woning. Gekocht in een winkel waar decoratieve spullen worden verkocht. Nu hangt het in een serieuze galerie voor hedendaagse kunst, omgeven door andere decoratieve spulletjes. Een groot blik met twee houten dwergtonijnen, meeuwen, waterplanten en zeesterren. De denkbeeldige bewoner heeft duidelijk affiniteit met de zee. Woont misschien vlakbij het strand. Of wil daar graag aan herinnerd worden.

Sorry heet het werk van de Antwerpse kunstenaar Guillaume Bijl. Hij nam objecten uit de realiteit en maakte daar iets nieuws van. De installaties bij galerie Lumen Travo hebben een hoog tongue-in-cheek-gehalte. Bijl maakt de smaak van Vinexbewoners belachelijk, maar laat ook fijnbesnaarde kunstliefhebbers vertwijfeld achter.

Caravans

De oorsprong ligt natuurlijk bij het objet trouvé, het principe dat in gang werd gezet toen Marcel Duchamp in 1917 een urinoir als kunstwerk inzond voor een tentoonstelling. Meer dan 100 jaar later probeert Bijl iets vergelijkbaars te bereiken als Duchamp: door functionele spullen in een niet-functionele kunstruimte te tonen laat hij het publiek daar afstandelijker en abstracter naar kijken.

Bijl rekte het begrip objet trouvé op door complete installaties te maken die als het ware gevonden waren. Bij Duchamp ging het om een enkel object, Bijl veranderde complete ruimtes. Zo richtte hij een kunstruimte eens in als een caravanshow, met echte caravans, aangevuld met campingstoeltjes, folders en neppalmen.

Volgens hetzelfde recept richtte Bijl kunstruimtes in als rijschool, matrassenzaak, reisbureau, of lampenwinkel. Galerie Lumen Travo werd in 1988 getransformeerd tot een ‘privé solariumkamer’, compleet met zonnebank en hometrainer.

Suske en Wiske

De Sorry’s – een term die Bijl gebruikt voor een serie werken die hij vanaf 1987 maakte – zijn ook gebaseerd op het principe van Duchamp. Het is een van de vijf categorieën waarin Bijl zijn werk indeelt. Hij plaatst steeds meerdere gevonden voorwerpen bij elkaar en samen vormen ze een surrealistisch en humoristisch geheel. De titel is een soort verontschuldiging, het gaat hier niet om serieuze kunstwerken. Ze passen ook niet bij een van de andere categorieën die Bijl voor zijn werk bedacht had.

Dat surrealistische en humoristische komt bij Lumen Travo extra terug in een vitrine met kleurrijke plastic poppetjes van Suske en Wiske en figuren die afkomstig zijn uit de schilderijen van René Magritte, geflankeerd door twee fantasiewezens van Jeroen Bosch.

De Sorry’s zijn absurd, pronkerig en kitscherig en vertonen op het eerste gezicht geen logische samenhang. Toch keren veel elementen terug. De natuur bijvoorbeeld, in de vorm van weelderige plastic planten en dieren. Papegaaien, meeuwen, flamingo’s, cactussen en mango’s appelleren aan exotische oorden, aan een plastic paradijs.

Compositions and Sorry’s
Wie Guillaume Bijl
Waar Lumen Travo, Lijnbaansgracht 314 in Amsterdam
Te zien t/m 2/7

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden