PlusExpositie

Kunstbeurs Big Art: sculpturen die niet zouden misstaan in de Amsterdamse buitenlucht

Tijdens de zesde editie van Big Art is werk te zien van bijna negentig kunstenaars. Van buitenissig groot tot geestverruimend en zaal vullend lyrisch.

De kleurrijke doeken van Rutger de Vries. Beeld Jan Willem Kaldenbach
De kleurrijke doeken van Rutger de Vries.Beeld Jan Willem Kaldenbach

Een 10 meter lange zeppelin gemaakt van eenzelfde soort buizenconstructie als de speeltuinrekken van Aldo van Eyck uit de jaren vijftig. Een serie stalen kozijnen die zich lijken te schikken naar de standaardisering van de bouw, maar met een mutatie rebelleren tegen de monotonie van de Vinex-architectuur. Of een struisvogel in een kanten rokje te midden van vers gedolven graven waar onder andere zonde, macht en kwaad een laatste rustplaats vinden.

Het zijn drie voorbeelden van sculpturen die niet zouden misstaan in een van de vele nieuwbouwprojecten die Amsterdam telt. Zo’n plek zou in één klap een verhaal en identiteit hebben. Dus dames en heren projectontwikkelaars, bestuurders van de Rijksgebouwendienst die sinds kort weer een percentage van de bouwsom besteden aan kunst in de openbare ruimte: noteer de namen Joran van Soest, Art van Triest en Herman Lamers. Of beter nog: ga deze week naar het Hembrugterrein in Zaandam waar hun werk te zien is tijdens Big Art.

Onhandig en onhandelbaar

Ook in de zesde editie bewijst dit evenement zijn onderscheidende meerwaarde. Hier zie je het letterlijk grote gebaar dat te onhandig en onhandelbaar is voor een reguliere beurs of gemiddelde tentoonstelling. Het is bovendien gemaakt door kunstenaars die om die reden veelal onder de radar blijven.

Nu is ‘big’ bij Big Art niet alleen groot van formaat, het gaat ook om de intentie en impact. Een goed voorbeeld is Superposition van Yani en Julian du Perron, een interactieve installatie over kwantummechanica maar ook de onzekerheid bij jongvolwassenen, een verlangen naar ruimtereizen en de mogelijkheid van denken buiten het gangbare tijd-ruimtecontinuüm.

Welbeschouwd is het werk niet meer dan een paar vierkante meter afgeschermd door verticale plastic stroken met stippen op de grond. Maar als je er met koptelefoon in rondloopt, krijg je stemmen en verhalen te horen die bij iedere beweging net zo vervormen als de portretten van de acht personen waar ze bij horen. Op een relatief klein oppervlak wordt zo een enorme ruimte gecreëerd, een porthole naar een parallel universum.

Gepensioneerde brandweerlieden

Groot in lyrisch opzicht is The Firemen’s Choir van Simone Bennett, misschien wel het beste werk van Big Art 2021. Op twee schermen is een dirigent te zien en een koor van gepensioneerde brandweerlieden. Al pruttelend, diep zuchtend en tong klakkend verbeelden ze brandstof, warmte en zuurstof, de drie elementen die nodig zijn voor vuur. De overgave waarmee de bloedserieuze, soms trillerige grijsaards de brand opstoken, is kippenvel bezorgend mooi.

Bennetts werk komt extra goed tot zijn recht doordat het in een verduisterde ruimte is geplaatst. En zo geldt voor de hele inrichting dat Big Artdirecteur Anne van der Zwaag de industriële ruimte weer beter in de vingers heeft dan in de vorige edities. Ondanks de veelheid is er rust en dat komt het kijkplezier ten goede. Het tweedimensionale werk hangt aan de wanden, er tussenin staat het ruimtelijke werk.

Van die platte werken is een deel nog aan te merken als ‘huiskamerformaat’, bijvoorbeeld Mattijs van den Bosch’ schilderij van een man op een hoogwerker, dat wel weer mooi past bij de hoge ramen van de fabriekshal. Maar het merendeel valt in de XL-categorie, zoals Geke Lensinks berbertapijten, die met hun titel Fluidity aansluiten bij het water dat uit het lekke dak sijpelt. De collage met linosneden van Maayke Schuitema spant de kroon: het werk is drie meter hoog en maar liefst tien meter breed.

Stug medium

Schuitema heeft zo’n buitenformaat stuk linoleum neergelegd dat bezoekers zelf kunnen voelen hoe zwaar en stug haar medium eigenlijk is. En er is meer mogelijkheid om één-op-één met de kunst om te gaan. In de tweede van de vier hallen staan de grote vierkante sculpturen die Marleen Sleeuwits en Cindy Bakker maakten op basis van verpakkingsmateriaal van Honig. De blokken staan op pallets die met een steekwagentje in wisselende constellaties kunnen worden neergezet: de esthetiek van het distributiecentrum in interactieve vorm.

The Firemen’s Choir van Simone Bennett, misschien wel het beste werk van Big Art 2021.  Beeld Jan Willem Kaldenbach
The Firemen’s Choir van Simone Bennett, misschien wel het beste werk van Big Art 2021.Beeld Jan Willem Kaldenbach

Het is een feest om zo veel kunstenaars, bijna negentig, voluit te zien gaan. Het doet dan ook een beetje pijn in het hart als je bedenkt dat zij maandagochtend hun kunstwerken weer moeten demonteren en opslaan in atelier of depot. Of erger nog: weggooien vanwege ruimtegebrek. Dus dames en heren projectontwikkelaars….

Big Art: t/m 3 oktober Hembrugterrein, Zaandam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden