Plus

Kluun: 'Dat literaire wereldje, hé, fuck it'

Kluun verkent in zijn nieuwe roman DJ de wereld van de electronic dance music (EDM). Hij voert zichzelf op als volger van de wereldberoemde Nederlandse dj Thor. En komt in een wereld waar niets meer echt lijkt.

Kluun heeft gewoon weer het boek geschreven dat hij wilde schrijven Beeld Gijs Kast

Je kunt zien dat het een haastig in elkaar gezet commercieel gedrocht is.
'Het' is een boek over een wereldberoemde Nederlandse dj. Een jaloersmakende dj met een verhaal. Een verhaal met alles erop en eraan. Met een geweldige climax.

Voer voor een biografie.

Kluun schreef dat boek, dat een felrode omslag heeft, met in chocoladeletters de naam van de schrijver én de titel.

KLUUN
DJ

Sinds een paar dagen ligt DJ in de winkels. In de aanbiedingsfolder van uitgeverij Podium, in de vorm van het omslag van DJ, staat alvast: 'Zijn nieuwe bestseller'.

O ja, wat ook op het omslag staat is het woord roman. Aha.

DJ Thor heet die dj die bij de titel hoort, en hij hoopt verkozen te worden tot populairste dj van de wereld. Hij wordt The Ten Million Dollar Man genoemd, omdat hij in een hotel in Las Vegas voor dat geld twintig optredens verzorgt.

Kluun, in de roman zo'n beetje aan lager wal geraakt na een scheiding, krijgt het verzoek voor 'de revolutionaire nieuwe tv-show Lonely@TheTop' een reportage te maken over zijn jeugdvriend DJ Thor.

Hij raakt verzeild in een wereld waarin drank, drugs en mooie vrouwen zomaar voor het grijpen liggen, een wereld waarin niets meer echt is.

Mystificatie
Nee. DJ Thor bestaat niet, althans, niet buiten de roman. Desondanks doet Kluun, die zelf als ik-figuur in de roman figureert, in het Woord vooraf alsof het hier niet om een mystificatie gaat.

'Thorwald van Gestel logeerde enkele dagen in mijn appartement in de Tweede Jan Steenstraat. Het initiatief voor zijn verblijf kwam van hem. Hij is een internationaal bekende dj, ik ben een schrijver. Hij had een verhaal, ik schrijf verhalen. (...) Als ik Thors verhaal had laten liggen, was ik als schrijver geen knip voor de neus waard geweest.'

Kluun zaait dus een beetje verwarring door onder eigen naam in een roman iets te zeggen over de 'werkelijkheid'; hij móest dat verhaal schrijven.

Is Kluun in de roman de Kluun van buiten de roman? Hij had ook de naam Stijn van Diepen aan de ik-figuur kunnen geven. Stijn is in de eerste drie romans van Kluun zijn alter ego.

Maar hij koos daar niet voor. Kluun koos voor het romanpersonage Kluun.

Niet heel erg origineel. Lees de geweldige roman Lunar Park van de Amerikaanse schrijver Bret Easton Ellis. Met in de hoofdrol Bret Easton Ellis. Lunar Park begint met de zin: 'Je geeft een voortreffelijke imitatie van jezelf.'

DJ begint met de zin 'Toen de rookwolken van mijn scheiding waren opgetrokken, belde ik mijn boekhouder en vroeg hem hoe de vlag erbij hing.'

In het echt is Kluun (Raymond van de Klundert, 1964) ook gescheiden, maar of het zo gegaan is als in het boek wordt voorgesteld is de vraag. In ieder geval geeft Kluun in de roman DJ verder een geweldige imitatie van zichzelf.

Genadeloos afgebrand
En het moet gezegd: dit is het beste boek van Kluun. Al is het natuurlijk geen Lunar Park.

En al moet daar direct aan worden toegevoegd dat de boeken van Kluun in deze krant niet bovenmatig goed besproken zijn, en dat is eufemistisch uitgedrukt.

Kluuns debuut, Komt een vrouw bij de dokter (2003), werd hier genadeloos afgebrand.

Het boek werd een bestseller.

Kluuns tweede roman, De weduwnaar (2006), werd hier zeer negatief besproken.

Het boek werd een bestseller.

En Kluuns derde roman, Haantjes (2011), werd op deze pagina's 'een mislukte roman' genoemd, en zelfs 'overbodig'.

Het boek werd een bestseller.

Vijf sterren (van de vijftien) voor drie boeken. Een zeer magere oogst. En de schrijver vervolgde al lachend zijn weg naar de bank.

Literaire lof bleef wel uit. En Kluun zei keer op keer dat hij dat niet erg vond.

Het moet gezegd: dit is het beste boek van Kluun. Al is het natuurlijk geen Lunar Park Beeld Kluun

In DJ komt hij er nog een paar keer op terug, niet zonder humor, zoals op pagina 121. Kluun is uitgenodigd voor een literaire avond over literatuur en commercie. Hij zit tussen een oudere schrijfster van wie alle boeken 'lovend waren besproken door De Groene Amsterdammer. Ze keek er heel tevreden bij', en een recensent die boeken schreef 'die ertoe deden'.

Dan schrijft Kluun: 'Om de sfeer er een beetje in te brengen, verontschuldigde ik me dat al mijn romans bestsellers waren geworden en dat ik dat zelf ook liever anders had gezien. En dat ik vanavond van mijn collega's hoopte te leren hoe je wél een goed boek kunt schrijven.'

Het dedain over de literaire wereld is dus gebleven. En ongetwijfeld zal ook DJ snel opduiken in de bestsellerlijsten.

DJ is vintage Kluun. Vlotte stijl waarin het niet zo opvalt dat hij het niet zo nauw neemt met het perspectief. Trucs als cliffhangertjes aan het einde van de hoofdstukken, en een beetje schoppen tegen de hoge cultuur (vinden mensen die boeken lezen van Kluun leuk).

Maar ook: minder banaal dan in zijn eerste twee romans, waardoor de roman veel beter te genieten is, en plottechnisch veel beter dan het doodse, ongelofelijk voorspelbare Haantjes.

DJ is ook, zij het een beetje onhandig gedaan, de biografie van DJ Thor. Die Kluun in opdracht van een gehaaide uitgever, waarin we moeiteloos Mai Spijkers van Prometheus herkennen, gaat schrijven.

' "Heb je zin om zijn biografie te schrijven?"
Ik glimlachte. "Dat idee had ik zelf ook al eens, maar mijn uitgever ziet er geen brood in."
"Ik wel." '

Ook weer te lezen als een sneer naar de literaire wereld. En Kluun strijkt dus zijn eigen uitgever tegen de haren in, want die zit met smart op Kluuns familieroman te wachten (grappige rode draad in het boek).

Maar die biografie gaat hij schrijven. Waarmee DJ ook een boek in een boek is. Kluun, een kenner van de muziek die in dit boek wordt gemaakt, is schijnbaar goed ingevoerd in die wereld. Ook laat hij in beschrijvingen van de realityshow Lonely@TheTop de schrijnende wereld van de televisie zien, geregeerd door de kijkcijfers (en passant voert hij ook nog even Humberto Tan en Matthijs van Nieuwkerk op, met vilein commentaar).

De reacties op die biografie heeft Kluun al vast in DJ opgenomen (pagina 213). 'Vrij Nederland zou vast gaan zeiken dat Kluun duidelijk geen biograaf was, Het Parool zou schrijven dat je kon zien dat het een haastig in elkaar gezet commercieel gedrocht was en NRC dat er van Kluun zonder zieke vrouw als schrijver niks overbleef, maar hé, fuck it.'

Zelfspot
Kluun heeft gewoon weer het boek geschreven dat hij wilde schrijven. Een commercieel gedrocht is het toch niet, daarvoor zit het dan net weer te goed in elkaar, en is het de zelfspot (over leeftijd en het schrijverschap) die dit boek redt.

Raar om te zeggen misschien; DJ laat een meer volwassen schrijver zien. Nog altijd wat plat en vulgair, maar wellicht dat hij in een volgende roman die imitatie van zichzelf niet meer nodig heeft. Maar Kluun blijft Kluun. En hij zal met DJ geen literaire prijs winnen.

'Maar hé, fuck it.'

KLUUN
DJ
Fictie
Podium, €19,99
318 blz.
***

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden