Plus PS

Klaas Faber (103) zit op Facebook: 'Mensen genieten van mijn foto's en stukjes'

Hij wilde er eerst niets van weten, maar inmiddels gaat er geen dag voorbij dat Klaas Faber (103) zijn tijdlijn niet checkt. 'Mensen denken dat ik eenzaam ben, maar ik vermaak me prima.'

Klaas Faber: 'Niemand fotografeert zo mooi als ik. Ik heb nu eenmaal de meeste ervaring, dus zo vreemd is dat niet' Beeld Klaas Faber

Op Facebook zijn tegenwoordig wel meer geboortedata van vóór 1950 te vinden, maar deze - 17 februari 1914 - doet toch even je ogen knipperen. Klaas Faber werd kort voordat de Eerste Wereldoorlog uitbrak geboren, is ­inmiddels 103 jaar en heeft 565 vrienden op Facebook.

Die komen niet bij hem op de koffie, maar bekijken wel zijn verhalen en foto's op Facebook en reageren daar gretig op. "Regelmatig ben ik bezig anderen moed in te spreken. Ze willen weten hoe ik zo oud ben geworden, trekken zich eraan op dat ik nog leef en zo veel doe. Dan beur ik ze op," vertelt Klaas Faber.

Eenzaam
Faber is slecht ter been en komt daardoor het rijtjeshuis, waarin hij al sinds 1959 woont, niet meer zelfstandig uit. Het duurt dan ook even voordat hij de voordeur heeft ­bereikt. In de deuropening staat desondanks een fier man.

Rechtop, losjes gebalde vuisten, vorsende blik, ironisch trekje rond zijn mond. Binnen op het dressoir veel ingelijste foto's van zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. En daarvoor, keurig op rij uitgestald, de boeken die hij schreef en in eigen beheer uitbracht.

Naast zijn stoel liggen drie andere werken: Jan Cremer, Bernlef en de biografie van burgemeester Den Tex. "Ik lees drie à vier boeken per week," zegt Faber. "Mensen denken dat ik op Facebook zit omdat ik zo eenzaam ben. Dat valt erg mee. Ik ben graag alleen en vermaak me prima."

Wel ontstond een leegte en een groot gemis toen zijn vrouw Annie in 2008 aan de ziekte ALS overleed. "Na al die jaren samen moest ik ineens alles zelf doen. Dat viel me zwaar. Misschien dat mijn zoon Paul me daarom aanraadde om eens op Facebook te gaan. 'Dat is leuker dan televisie kijken,' zei hij. Ik wilde er aanvankelijk niets van weten. Wat moest ik met die troep?"

Veel plezier
Toch maakte zijn zoon een ­account voor hem aan. Faber begon met drie vrienden. Dat werden er binnen de kortste keren steeds meer. "En eerlijk is eerlijk: ik beleef er nu veel plezier aan. Mensen genieten van mijn foto's en stukjes."

Faber fotografeerde in zijn leven een paar honderd ­bloemen, was bij elke bloemtentoonstelling en bezocht, toen hij beter ter been was, enkele keren per week de ­Keukenhof. Hij drukte de foto's af en borg ze op in dikke ­albums waarin vervolgens niet vaak meer iemand keek.

Klaas Faber: 'Ik heb schatten van achterkleinkinderen en ze voelen zich bij mij thuis. Er zit zelfs nog een bloem in haar naam. Haar tweede naam is Jasmijn' Beeld Klaas Faber

"Mijn zoon scande ze allemaal in op de computer. Drie keer per week zet ik een foto uit mijn collectie op Facebook. Voor de zaterdagochtend doe ik dat de vrijdagavond ervoor, rond een uur of elf. Als ik dan 's nachts wakker word en nog even op Facebook kijk, zie ik dat mensen al gereageerd hebben!"

Herinneringen aan Annie
Zijn volgers plaatsen bij hun reacties vaak ook bloemen­foto's. Heel lief vindt Faber dat, maar hij schrijft wel op zijn pagina dat hij daar geen verantwoording voor neemt, ­omdat het zijn foto's niet zijn. "Niemand fotografeert zo mooi als ik. Ik heb nu eenmaal de meeste ervaring, dus zo vreemd is dat niet."

Hij wijst naar een grote portretfoto ­boven het dressoir: "Dat is mijn vrouw toen ze 22 jaar was. Het is de eerste foto die ik in 1930 maakte. Daarna volgden er nog velen. Tegenwoordig heeft iedereen zo'n zakapparaat om te fotograferen. Ik niet, ik weet niet eens hoe het werkt. 'Opa, kijk eens op,' zei mijn twaalfjarige achterkleindochter laatst. In een paar seconden had ze een foto van me gemaakt! 'U staat nu op Instagram, opa!'"

Behalve bloemen maakt Faber ook portretfoto's van zijn kleinkinderen en achterkleinkinderen, en van vrouwen zoals zijn dochters, een buurvrouw of modellen die hij via Facebook kent. Naast de foto's publiceert Faber ook verhalen. Herinneringen aan zijn vrouw Annie, hun vakanties op Texel, belevenissen uit zijn verleden, maar vaak ook ­hedendaagse schetsjes en anekdotes.

Nieuwe techniek
"Tot mijn verrassing bleken die verhalen ook in de smaak te vallen. In 2002 ­begon ik, geïnspireerd door De Ideeën van Multatuli, mijn ideeën op te schrijven. Inmiddels heb ik er 1125. Ik word ­elke ochtend om vier uur wakker en vaak heb ik dan alweer tien verhalen in mijn hoofd. Die kan ik nu delen met andere mensen."

Hoewel hij steeds meer thuis is in de wereld van ­Facebook, verwondert hij zich nog altijd over de nieuwe techniek. "Ik heb een Facebookvriendin die met oud en nieuw naar Nieuw-Zeeland reisde. Een paar uur voordat het bij ons Nieuwjaar was, zag ik al foto's van het vuurwerk bij haar op Facebook! Ongelooflijk! Een andere vriendin woont in Australië en geeft me via Facebook twee dikke pakkerds op elke wang. Dan moet ik ze zeker komen halen, want ze is ze nog niet komen brengen!" zegt hij lachend.

Klaas Faber:'Dit is één van mijn favoriete bloemen. Eén week per jaar was een paviljoen op de Keukenhof speciaal gewijd aan deze bloem' Beeld Klaas Faber

"Zullen we naar mijn werkkamer gaan?" oppert hij. Die bevindt zich op de eerste verdieping. Krachtig trekt Faber zich op aan de leuningen van de trap. Eenmaal boven hijgt hij een poosje, zoekend naar lucht. Daar, in zijn domein, staat de computer waarop alles gebeurt.

Zaterdagbloemetje
Grote pictogrammen op het scherm. Hij klikt Facebook aan waar zich met rode cijfertjes alweer nieuwe likes en reacties aankondigen. "'Leuk', wat is dat nou eigenlijk voor woord?" vraagt hij zich hardop af. "Ze drukken op een knop 'leuk' en klaar. Ik zag op Facebook het bericht dat iemand overleden was en ook daar hadden mensen de 'leuk'-knop voor ingedrukt." Met onderhuidse ironie verzucht hij: "Ach, dat ­zullen ze bij mij ook wel doen. Klaas Faber dood: leuk."

Hoewel hij alleen de dokter bezoekt om zijn bloeddruk te laten controleren, beseft hij dat hij, gezien zijn hoge leeftijd, niet heel lang meer zal leven. "Als ik de trap niet meer op kan komen, stop ik ermee. Ik ben 103 jaar en heb mijn portie wel gehad. Als ik morgen niet meer wakker word, is het ook goed. Ze zullen dan wel mijn zaterdagbloemetje moeten missen."

Klaas Faber: 'Na al die kleurige bloemen, weer eens een portret' Beeld Klaas Faber

Senioren op Facebook

In 2016 waren ruim 6,8 miljoen ­Nederlanders dagelijks actief op ­Facebook, in 2017 zijn dat er 7,5 ­miljoen. Die ­stijging is vooral te danken aan de nieuwe gebruikers onder 65-plussers.

De hoogste ­stijging is zichtbaar in de categorie tachtigplussers, waarin het dagelijks gebruik groeide van 21 naar 32%. Ook bij het aantal mensen dat een ­Facebookaccount heeft, maar niet dagelijks actief is, is de ­stijging onder tachtigplussers het grootst: van 46 procent naar 61%.

Ouderen ­gebruiken ­Facebook vooral om contact te ­onderhouden met familie en kleinkinderen, maar ook om zelf dingen te delen, zoals foto's, herinneringen, anekdotes of meningen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden