PlusBoekrecensie

Kinderboek Terra Ultima: vrolijk spel tussen wetenschap en verzinsel

Weleens gehoord van de koraalpanter? Het dier heeft het fysiek van een panter, maar zijn lijf zit vol gaten en oogt als koraal. Raoul Deleo ontdekte hem op het continent Terra Ultima.

null Beeld -
Beeld -

Volgens Noah J. Stern, de man die de opdracht kreeg Raoul Deleo’s archief van schetsen, objecten en logboekaantekeningen in kaart te brengen, onderzoekt de ontdekkingsrei­ziger wat eerder ontstond: ‘de gaten van de koraalpanter of het kalkskelet dat ze bij elkaar houdt. Hij heeft al wel vastgesteld dat de boormossel ervoor zorgt dat de gaten in de loop der tijd groter worden. Tot het punt waarop je de koraalpanter niet meer kunt zien, maar alleen nog vermoeden.’

Ongebreidelde fantasie

Zie hier een fragment uit Terra Ultima – de ontdekking van een onbekend continent dat in één klap toont wat dit boek zo onweerstaanbaar maakt: het is superieure flauwekul die met grote ernst én onderkoelde humor wordt gebracht.

Raoul Deleo maakte eerder samen met Auke Hulst De eenzame snelweg, een boek in de voetsporen van Jack Kerouacs On the Road, waarbij Deleo tekende voor het visuele aspect. ‘Terra ­Ultima’ is een project waaraan hij volgens zijn website al bijna twintig jaar werkt. De kern wordt gevormd door een reeks prenten waarop steeds twee bekende diersoorten zijn samengesmolten tot één: de foedraalgiraffe, de olifeniks, het flamingohert, de konijguïn en het lieveheersbeertje, stuk voor stuk waargenomen op het onbekende continent Terra Ultima. Voor Deleo moet het een feest zijn geweest om aan te werken: nieuwe diersoorten fabuleren waar ze in werkelijkheid alleen maar verdwijnen.

De illustraties zijn met grote precisie en een ongebreidelde fantasie vervaardigd en spelen een vrolijk spel met wetenschap en verbeelding. Dat spel werd eerder gespeeld. Tjibbe Tjabbes’ wereldreis van Harm de Jonge is het verslag van een avontuurlijke zeereis waarbij de onderweg ontdekte dieren zijn vastgelegd door tekenaar Fiel Venius. En in Het dierelirium van professor Revillod zijn op de etsen van Javier Sáez Castán maar liefst 4096 nieuwe diersoorten te zien: de met een ringbandje bijeengehouden bladzijdes zijn in drieën geknipt, waardoor je eindeloos kunt combineren.

Vertelplezier

Deleo’s idee is dus niet nieuw, maar de uit­voering van Terra Ultima is zó verzorgd en van zúlke constante kwaliteit, dat het boek een hoogtepunt vormt binnen het genre van nonsensicale wetenschap. Daarbij vervult samensteller en inleider Noah J. Stern een cruciale rol. Deleo zou de bioloog hebben ontmoet tijdens een lezing in Chicago. Een snel rondje Google leert dat Noah J. Stern als schrijver geen ­geschiedenis heeft.

Wie wél bestaat is Ernst Slappendel, genoemd in het colofon. Ook onbekend als schrijver, maar zijn Linkedinfoto lijkt verdacht op de tweede man in het filmpje dat Deleo online zette bij de lancering van zijn boek. Deze Stern/Slappendel beschikt voor een nieuwkomer over een verrassend soepele pen, die waarheid en verzinsel met eenzelfde gemak aaneensmeedt als Deleo in zijn tekeningen. Het vertelplezier spat er vanaf.

Terra Ultima is geen doorsneesamenwerking tussen een tekenaar en schrijver, het is synergie. Het kan niet anders of dat wordt volgend jaar een dubbele bekroning.

De konijguïn. Beeld -
De konijguïn.Beeld -
De koraalpanter. Beeld -
De koraalpanter.Beeld -
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden