Plus Concertrecensie

Kensington in de Ziggo Dome: ontroerender dan ooit

Beeld anp

Concert
Door Kensington
Gezien 5/12, Ziggo Dome
Te zien Aldaar, 6-7/12 (uitverkocht)

Zou de kentering in de Johan Cruijff Arena zijn ingezet? Voor het concert van vorige zomer kondigde Kensington aan de gebruikelijke geluidseffecten terug te schroeven. Want, zei zanger Eloi Youssef: “De Arena verzorgt de galm voor ons.” Die show betekende een mijlpaal voor de groep, niet zozeer door het recordbrekende aantal bezoekers, vooral vanwege het besef dat het vanaf nu niet meer groter kon met Kensington.

De groei moest vanaf dat moment ergens anders gevonden worden: minder, in plaats van meer. Niet alleen krimp in het formaat van de zaal – terug naar de vertrouwde Ziggo Dome – maar juist ook in de muziek. Die is op het nieuwe album Time niet langer geschreven volgens de formule van de onbegrensde expansie. Kensington maakte zijn beste album tot nu door de echo op de gitaren terug te schroeven en te kiezen voor een minder kunstmatig en soms ook werkelijk kleiner geluid.

Zo kwam het dat Kensington donderdag bij het begin van z’n uitverkochte drieluik als niet eerder ontroerde. Daarvoor waren juist de nieuwe liedjes de directe reden. Twee ervan werden gedurfd in de toegift gestopt. Het knapst was de rockballad Chronos, pt. 1, waarvan vooral het pianodeel raakte. Zelden wist Eloi Youssef de natuurlijke diepte van zijn gepijnigde stemgeluid zo mooi in te zetten.

Dezelfde snaar raakte het verse Uncharted, met Starreveld op akoestische gitaar. Heldere vocalen van Youssef, ingetogen begeleiding en huilende meisjes op de eerste rijen. Voorzien van iets meer stuwende kracht op gitaar en drums waren de songs Island en Perfect Family Day. Ook hier was op galm bezuinigd en in intensiteit geïnvesteerd. Een keuze die zich uitbetaalde in het beste Ziggo Domeconcert dat de band tot nu toe gaf.

Niet alles was anders. De voorliefde voor serpentines en vlammenwerpers heeft de band nog altijd. Net als z’n hitsongs die leunen op het grote gebaar. Streets werd massaal meegezongen, maar heeft met zijn voor het publiek verplichte vuist in de lucht ook iets te veel weg van een eighties hairmetal-kraker. Kensington is nog altijd volop in ontwikkeling. Elke concertserie is een tandje beter dan de vorige. En het einde van de groei lijkt nog niet in zicht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden