PlusBoekrecensie

Keizerlijk geel van Lucas Zandberg is een fascinerende roman

Keizerin Cixi en vier keizerlijke dokters.Beeld Huang Zhongyang

De nieuwe roman van Lucas Zandberg, Keizerlijk geel, speelt zich af in het China van de tweede helft van de negentiende eeuw, in het centrum van de macht van het keizerrijk. Toen ik voor het boek ging zitten, vroeg ik me af wat ik daar te zoeken had. Daarbij moet een historische roman een min of meer hedendaagse dynamiek hebben om me krachtig te boeien. 

Deze terughoudendheid verdween al op de eerste pagina en ik legde het boek met tegenzin terzijde als de orde van de dag om andere aandacht vroeg. Wat heeft Lucas Zandberg het goed gedaan, en het spijt me dat ik niet eerder werk van hem las.

Hoofdpersoon is Cixi, die als concubine van de jonge keizer in de hofhouding van de Verboden Stad wordt opgenomen. Zij is de verteller in deze roman. Haar toon pakt meteen, beetje plechtig, maar sterk en egogericht, een toon die ook past bij haar tome­loze ambities die al vanaf het begin duidelijk en dwingend zijn: ze wil de macht. En dat in een omgeving waarin ze van onderaf moet beginnen en waar iedereen in een keurslijf zit en op eieren moet lopen.

Die wereld vol rituelen, ge- en verboden, eeuwenoude gewoontes en een adembenemende hiërarchie roept Lucas Zandberg onweerstaanbaar op. In die wereld ben je als lezer een voyeur en je komt ogen en oren tekort.

Wat de schrijver ook goed kan, is in een paar woorden een personage neerzetten. Iedereen die in de roman een rol speelt, hoe gering ook, is meteen onvergetelijk. Dat is vooral een kwestie van karakteristiek etaleren van wat iemand wil. En welke woorden die daarbij paraat heeft.

Als ik zelfs de kleinste gang van zaken zou willen navertellen, zit de complexiteit ervan me danig in de weg. Lucas Zandberg ontvouwt die complexiteit superieur.

Hij heeft voor een hoofdpersoon gekozen die met haar giftige synthese van eerzucht, manipulatief vermogen en opportunisme voor een spanningsboog zorgt waarvan je je maar moeilijk los kan maken. De vraag hoever ze kan gaan houd je in de ban. En het is verder onbelangrijk of je haar sympathiek vindt. Ik voelde vooral bewondering voor haar geestkracht. In die bewondering schemert soms ontroering.

Geschiedkundig is de roman ook fascinerend. We kennen nu de laatste keizerin van China (1835-1908).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden