Katie Lowe: ‘Ik wilde schrijven over die donkere puberjaren van tienermeisjes.’

Plus Interview

Katie Lowe: ‘De angry young woman bestaat ook’

Katie Lowe: ‘Ik wilde schrijven over die donkere puberjaren van tienermeisjes.’ Beeld Daniel Cohen

De Britse Katie Lowe debuteert met de thriller Furie, waarin de vriendschap tussen vier schoolmeisjes ontspoort en er doden vallen. Over wraakgodinnen en de riten en rituelen van een meisjessociëteit.

Een zestienjarig meisje wordt dood aangetroffen op het terrein van een Britse meisjesschool. In het wit gekleed, op een schommel. Doodsoorzaak onbekend. “Toen ik dat had geschreven,” zegt Katie Lowe over wat de proloog zou worden voor haar thriller­debuut Furie, “wist ik nog niet wie dat meisje was en wat er was gebeurd. Alleen dit: er is een jong, blond meisje dood – maar zeker geen onschuldig, lief meisje in een bijlmoordsetting.”

Lowe was in Engeland bekend van haar blog Fat Girl, PHD over lichaamsbeeld, cultuur en ­feminisme. Ze vond in 2013 een agent bereid een non-fictieboek van haar hand over body image en fatshaming te pluggen, maar ze was de tijd te ver vooruit. “Nu heeft iedereen het erover, maar toen was er geen interesse. Ze deed me de suggestie om fictie te proberen. Vier jaar lang heb ik zitten ploeteren op mijn eerste boek. Een heel erg slecht boek. Ik had het al ingestuurd, maar heb een paar dagen later gebeld: nee, niet lezen, niet doen! Ik heb een beter idee.”

En dat werd The Furies, nu in vertaling verschenen als Furie, het verhaal van een ontsporende vriendschap tussen vier meisjes die uitmondt in moord en eindigt met de dood van een van hen. Furies zijn ze, Violet en het enigmatische clubje van Robin, Grace en Alex waarin ze na de dood van haar vader en broertje wordt opgenomen op school. En furies roepen ze op, de Erinyen of wraakgodinnen uit de oude mythes. Met een bloedritueel verbinden ze zich aan duistere riten van de meisjessociëteit in een non-descripte Britse kustplaats.

“Ik wilde schrijven over die donkere puber­jaren van tienermeisjes. Ik heb die tijd zelf als intens ervaren, maar boeken voor en over meisjes van die leeftijd zijn vaak zo braaf en zoet. In de literatuur hebben we het altijd over de angry young man. Maar de angry young woman bestaat ook en nee, dat is niet meteen een hysterica. Ik wilde deze meisjes serieus nemen, en ook hun meisjesvriendschap.”

“Toen ik zelf tiener was vond ik de film The Craft geweldig, die horrorfilm over vier Amerikaanse schoolmeisjes die hun toevlucht nemen tot hekserij. Dat aspect heb ik ook gebruikt – ik vind het fascinerend hoezeer die magische wereld vrouwen aantrekt.”

Therapie

Ze werkte nog bij een evenementenbureau, waar ze als teamleider weken van vijftig, zestig uur maakte. Ze schreef om vijf uur ’s ochtends en in de weekenden. “Ik zag niemand, geen familie, geen vrienden. Na zeven maanden was ik klaar, het was alsof het boek tot me kwam. Er speelde met de verkiezing van Donald Trump en de brexit ook politiek heel veel om boos over te zijn als vrouw, schrijven was therapie.”

Haar baan heeft ze inmiddels opgezegd. Lowe, afgestudeerd in Engelse hedendaagse literatuur, is teruggekeerd naar de universiteit van Birmingham om te promoveren op vrouwelijke woede in de moderne literatuur en het #MeToo-tijdperk. “Voor The Furies heb ik zo veel research gedaan, naar Griekse mythen en sagen, naar schilderkunst, naar onderdrukte vrouwelijke woede in de literatuur. Dat was allemaal nog vóór #MeToo losbarstte. Tien dagen na mijn boekendeal verschenen de eerste onthullingen over Harvey Weinstein. Ik heb me op Twitter muisstil gehouden – ik was bang dat mensen anders zouden denken dat ik met mijn boek wilde meeliften op de actualiteit. Maar die onderdrukte woede is de afgelopen twee jaar bovengekomen en die angry young women zijn zó de moeite waard om onderzoek naar doen.”

Fictie

Katie Lowe
Furie
The Furies, vertaald door Saskia Peterzon-Kotte
Uitgeverij, €20,99
416 blz.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden