Plus Interview

Kasper van Kooten: ‘Ik moet nu nog beter zijn dan vroeger’

Na een pauze van vier jaar staat Kasper van Kooten (1971) dit seizoen weer in het theater. Met zijn tiende voorstelling Speeltijd gaat hij terug naar de basis. Dit keer geen decor en geen band, maar alleen een man en zijn verhaal.

Van Kooten: ‘Er hangt altijd een bepaalde tragiek rond beroemdheid. Die voel ik zelf ook’ Beeld ANP/Koen van Weel

“Niet dat de pijp leeg was, maar ik vond het een goed moment om me te bezinnen en te bedenken wat ik nog zou willen doen in het theater. Een belangrijke bijkomstigheid was dat we een kind kregen dat ik graag elke avond naar bed wilde brengen. Speeltijd gaat over het nu: nú leven. Ik moest er die eerste jaren zijn voor mijn dochter, dat haal ik anders nooit meer in.”

“Ik heb in die tijd een productie­bedrijfje opgericht. Ik ben met een stapel goede ideeën naar de televisiebazen gestapt. Ik kwam best ver. Ik heb een pilot gemaakt van een programma waarvoor ik ’s nachts bij de benzinepomp mensen interviewde. Dat vind ik een fascinerend landschap. Het leverde prachtige gesprekken op. Ik ontmoette een gevaarlijk uitziende Utrechtse taxichauffeur, die twee frikandellen kocht met veel te veel saus. Die bleek in zijn vrije tijd aan flamenco te doen. Stond hij om drie uur ’s nachts bij de pomp voor me te dansen.”

“Ik wilde ook een muziek­docu maken over vergeten jeugdhelden. Ik heb de oude gitarist van Prince gesproken. Die deed ooit wereld­tournees en speelt nu voor een glas cognac op Ibiza. Hij lijkt daar behoorlijk zen onder, maar blowt en drinkt wel veel. Er zit toch iets van pijn.”

Kater bij de tandarts

“Er hangt altijd een bepaalde tragiek rond beroemdheid. Die voel ik zelf ook. Ik heb nooit die enorme ­status gehad, dus ik kan ook minder ver vallen. Maar nu ik terugkeer in het theater, voel ik wel dat ik nog beter moet zijn dan vroeger. Er staat veel jong talent te trappelen, ook in de muziek. Er is niets wat ik fijner vind dan muziek maken, maar het kost zoveel moeite om door de hekken heen te breken.”

“Ik vertel in de voorstelling dat ik een alcoholverslaving heb. Misschien komt het door die werkfrustraties. Niet dat ik ’s ochtends al aan de ­wodka zit, maar het eeuwige peinzen ’s nachts gaat altijd gepaard met drank. Het is een constant gevecht. Ik heb weleens met een kater bij de tandarts gezeten. Dat zijn niet je ­fijnste momenten.”

“Toen ik met die televisieformats bezig was, ben ik mijn zelfspot ook een beetje kwijtgeraakt. Ik had kaartjes laten drukken en ging me heel serieus gedragen. Dat werd niet gepikt. Toen ben ik tot het inzicht gekomen: Kasper, je loopt richting de vijftig, je hebt in het theater en op acteergebied alles gedaan, misschien moet je nu erkennen dat je geen televisiemaker bent. Ik werk bovendien niet zo makkelijk samen. Ik ben een doordouwer en een controlfreak. Dat heeft me op sommige vlakken werk en contacten gekost. Mijn lat ligt hoog en het gaat er bij mij slecht in als anderen dat minder hebben.”

Zeven gezichten

“Daarom ben ik dankbaar dat ik op mijn 47ste weer een nieuwe voorstelling mag spelen. Ik houd verschrikkelijk veel van het theater, van het directe contact met publiek. De keuze voor stand-up was snel gemaakt, ik wilde mezelf bewust beperken. Ik heb ooit gezegd dat ik zeven persoonlijkheden heb, zeven gezichten. Daar probeer ik nu afstand van te nemen. Ik doe wel imitaties, maar vooral om te onderzoeken waarom. Daar gaat de voorstelling grotendeels over. Ik imiteer al vanaf mijn zesde, maar wie ben ik echt?”

“Ik vertel voor het eerst over mijn vader. Ik heb in mijn werkende leven nooit een manier gevonden om iets over onze relatie te zeggen waar ik me goed bij voelde. Nu wel. Op een open en liefdevolle manier. Een paar jaar geleden ging hij bijna dood en tien dagen later hoorde ik dat ik zelf vader werd. Ik maak mezelf wijs dat die twee dat van elkaar voelen of weten. Ik heb tegen hem gezegd: ik wil je niets opleggen over de invulling van jouw resttijd, maar wens alleen maar dat je er voor mijn dochter nog zo lang mogelijk bent. En dat zei ik natuurlijk ook tegen mezelf.”

Kasper van Kooten: Speeltijd. Van 11 t/m 13 november in De Kleine Komedie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden