PlusInterview

Juryvoorzitter Daria Bukvic over de Amsterdamprijs voor de kunst: ‘Deze lijst is géén statement’

Zeven kunstenaars en instellingen zijn voor de Amsterdamprijs voor de Kunst genomineerd, de grootste cultuurprijs van de stad. Het Parool stelt ze voor, maar trapt af met juryvoorzitter Daria Bukvic.

Daria Bukvic, zelf winnares in 2016: ‘Dat de stad zegt ‘wij vinden jouw werk de moeite waard’, dat raakte me echt.’Beeld Eva Plevier

Duizendpoot Daria Bukvic (31) volgt deze editie Simone Weimans op als juryvoorzitter van de Amsterdamprijs voor de Kunst. In 2016 won ze de prijs zelf, in de categorie ­‘stimuleringsprijs’. ‘Ze toont lef in haar werk en combineert op uiterst aansprekende wijze humor en engagement met een brutale eigenheid in haar artistieke keuzes’ vond de jury destijds.

Wat heeft de Amsterdamprijs u gebracht?

“Vooral heel veel zelfvertrouwen. Ik ben ook wel genomineerd geweest voor andere prijzen en ik heb ook wel prijzen gewonnen, maar dat de stad zegt ‘wij vinden jouw werk de moeite waard’, dat raakte me echt. Misschien heeft het ermee te maken dat ik als kind zo heb moeten vechten om me ergens thuis te kunnen voelen. Toen ik na de toneelschool in Maastricht in Amsterdam terechtkwam, voelde ik me hier direct thuis. Dat dat binnen een paar jaar op deze manier werd bevestigd, voelde echt als homecoming.”

In 2016 was u nog een talent, inmiddels bent u gearriveerd en wordt u overal voor gevraagd.

“Ja, bizar. Wat er in een paar jaar kan gebeuren. Ik was verrast toen ik werd gevraagd om juryvoorzitter te worden, maar ik vond het heel eervol. Of het in mijn drukke schema past? Daar sta ik nooit te lang bij stil, ik denk gewoon: go! Als juryvoorzitter heb je best een belangrijke stem, maar daar ben ik niet bang voor. Ik heb het afgelopen jaar veel nagedacht over de betekenis en de verantwoordelijkheid van het hebben van macht, omdat mij – veel jonger dan verwacht – bepaalde posities zijn toegeschoven. Ik vind dat je moedig moet zijn als het moment daar is en je je stempel kunt drukken.”

Uw Shakespeare-interpretatie Othello was geselecteerd voor het Theater Festival, u werkt aan uw debuutroman en onlangs bent u begon­nen met de opnamen van uw eerste speelfilm, Meskina. Had u het nog niet druk genoeg?

“Dit jaar had ik eigenlijk gereserveerd om eindelijk aan mijn boek te werken, maar dat project is gepauzeerd. Ik wilde altijd al een keer een film maken, dus toen ik voor Meskina werd gevraagd, kon ik geen nee zeggen. Het verhaal is me dierbaar, ik vind het heerlijk om een komedie te regisseren en ik mag met deze film rechtstreeks naar alle grote bioscopen. Zonder ooit een filmopleiding te hebben gevolgd. Een kans die ik onmogelijk kon laten liggen.”

Of het nog niet genoeg is, hebt u op verzoek van het bestuur het artistiek leiderschap van Toneelgroep Oostpool overgenomen van Marcus Azzini, die zijn functie heeft neer­gelegd na beschuldigingen van grens­overschrijdend gedrag.

“Dat is mede-interim; we doen het met zijn zessen, met vier theatermakers en twee dramaturgen, tot het verdiepende onderzoek is afgerond. We voelen een grote verantwoordelijkheid om het gezelschap in deze ingewikkelde tijd richting te geven. Ik denk dat we als theatersector veel hebben geleerd dit jaar en er sterker en beter uit zullen komen. A change is gonna come.”

U hebt ook uw nek uitgestoken met het collectief Bosnian Girl, dat structurele aandacht eist voor de genocide in Srebrenica, waarin Nederland een belangrijke rol speelde.

“Het is schrikbarend hoe weinig schoolkinderen in Nederland leren over wat er is gebeurd in Srebrenica. Daar willen we verandering in brengen. Onze campagne is ook een manier om iets terug te geven aan ‘onze’ gemeenschap. Om een keer een ander beeld van de Bosniërs te laten zien, want we zijn hier met tienduizenden, maar het enige wat je in de Nederlandse media ziet, zijn die herhaalde beelden van ontmenselijkte, uitgehongerde slachtoffers. Voor de 25-jarige herdenking van de genocide hebben we vijfentwintig 25-jarige Bosnisch-Nederlandse jongeren geportretteerd in woord en beeld. De expositie is nog tot eind oktober te zien op de Oranje Vrijstaatkade.”

Heeft de actie zoden aan de dijk gezet?

“Het is een voordeel dat ons collectief deels bestaat uit gearriveerde kunstenaars, die een platform hebben, weten hoe ze de media kunnen bespelen en een mediagenieke campagne moeten opzetten. We hebben in juli veel aandacht kunnen genereren voor het onderwerp en houden ons nu bezig met de komst van het – inmiddels eindelijk toegezegde – nationaal monument en de verankering van Srebrenica in het geschiedenisonderwijs. We gaan door tot we al onze doelen hebben behaald.”

Als u op alles ja blijft zeggen en zich overal verantwoordelijk voor blijft voelen, is het wachten op een burn-out. Moet u het allemaal zelf doen?

“Rationeel weet ik dat het niet zo is, gevoelsmatig denk ik dat dat wel zo is. Maar ik werk eraan.”

Terug naar de Amsterdamprijs. Deze editie is de eerste waarbij het grootste deel van de genomineerde kunstenaars niet wit is.

“Laat ik beginnen te benadrukken dat het de keuze is van de héle jury – een heel diverse jury. Het is absoluut niet bewust; we hebben geen statement willen maken omdat de tijd dat van ons vraagt. De door de Amsterdammers opgestelde longlist was superdivers en kleurrijk, en dat is logisch: de stad én de kunsten worden steeds diverser en kleurrijker. Gelukkig maar.”

Jullie hebben, zoals gebruikelijk, in twee categorieën drie nominaties gedaan. In de categorie ‘bewezen kwaliteit’ hebben jullie de winnaar al bekendgemaakt.

“De afgelopen jaren grepen zeer gerenommeerde genomineerden naast de prijs. Dit jaar heeft de categorie één genomineerde en daarmee een automatische winnaar: Jennifer Tee. Als jury vonden we haar unaniem de juiste keuze. Ik hoop dat zij, en alle andere winnaars en genomineerden, zich net zo gezien en omarmd gaan voelen als dat ik me heb gevoeld.”

Genomineerd

De komende zeven weken stelt Het Parool de genomineerden voor.

Stimuleringsprijs

- singer-songwriter ­Shishani Vranckx

- modeontwerper Duran Lantink

- beeldend kunstenaar Salim Bayri

Beste prestatie

- museum/creatief ­platform Oscam

- band Jungle By Night

- cultureel centrum Mezrab

Bewezen kwaliteit

- kunstenaar Jennifer Tee

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden