PlusInterview

Joukje Akveld schreef het Prentenboek van het Jaar – ‘De boodschap is: je mag eigenzinnig zijn’

‘Maximiliaan Modderman geeft een feestje’ is volgens schrijfster Joukje Akveld een indirecte ode aan Annie M.G. Schmidt. Beeld Jan Jutte
‘Maximiliaan Modderman geeft een feestje’ is volgens schrijfster Joukje Akveld een indirecte ode aan Annie M.G. Schmidt.Beeld Jan Jutte

Maximiliaan Modderman geeft een feestje van Paroolrecensent Joukje Akveld (48) is uitgeroepen tot Prentenboek van het Jaar 2023. Op 25 januari wordt er op scholen, in bibliotheken en boekhandels uit voorgelezen tijdens de 20ste editie van De Nationale Voorleesdagen. ‘Jammer dat ik zo veel tijd heb verspild aan niet durven.’

Lisanne van Sadelhoff

Daar heb ik niets aan toe te voegen, dacht Joukje Akveld toen ze tijdens haar studie Nederlands werd geconfronteerd met ‘al die grootheden’. Denk Mulisch, denk Reve, denk Hermans, denk Wolkers. “Hoe meer ik las, hoe meer ik over die grote namen leerde, hoe meer schroom ik voelde zelf te gaan schrijven.”

Tijdens haar studie werkte ze in de Utrechtse Kinderboekwinkel. “Ik ben eigenlijk nooit gestopt met het lezen van prentenboeken. Het is een wereld waarin ik graag vertoef. Omdat er fantasie voor nodig is, maar ook omdat er humor in kinderboeken zit, op een vernuftige manier, terwijl de taal heel wezenlijk is, en niet heel veel woorden of lange, ingewikkelde zinnen bevat. “Mensen denken vaak: in een kinderboek staat weinig tekst, dat heb je zó geschreven. Maar er gaat veel denktijd overheen.”

Het begint vaak met één zinnetje, in het geval van Maximiliaan Modderman geeft een feestje is dat: “Maximiliaan Modderman geeft een feestje voor beestjes.”

Het verhaal gaat over een roodharig jongetje met een brilletje en een matrozenkiel dat er een puinhoop van maakt in zijn eentje. Akveld schreef het boek in een paar weken in haar tuinhuis in Amsterdam, Jan Jutte maakte de illustraties. Het is, zo zegt Akveld, een indirecte ode aan Annie M.G. Schmidt. “Zij gaf haar hoofdpersonen ook altijd oer-Hollandse namen, die klinken als een klok, heerlijk allitereren. En dit boek heeft een beetje dezelfde boodschap aan kinderen: je mag eigenzinnig zijn. Je hoeft niet mee te doen met wat iedereen doet, je hoeft geen groepsdier te zijn om erbij te horen.”

Wijntje opengetrokken

Vorig jaar, terwijl Akveld met een vriendin bij een wijnproeverij was, werd ze gebeld door haar uitgever. “Joukje, ik mag het je eindelijk zeggen, je boek is het Prentenboek van het Jaar voor de Nationale Voorleesdagen 2023.” Akveld lacht: “Ja, toen is er wel een wijntje opengetrokken.”

Het betekent extra aandacht, extra gedrukte boeken ook, want op scholen, in bibliotheken, op kinderopvangcentra en in boekhandels wordt er morgen, als aftrap van die voorleesdagen, uit haar boek voorgelezen.

Het is haar negende prentenboek. Haar eerste, Olle wist zeker dat hij geen bril nodig had, verscheen in 2012. Akveld is wat je noemt een laatbloeier als het op schrijven aankomt, werkte eerst jaren bij verschillende uitgeverijen. Ze vertaalde, redigeerde, deed de pr – en oké, ze schreef ook wel, maar dan voor kranten, Het Parool, Trouw, Kidsweek, en tijdschriften als Vrij Nederland, veel over (kinder)boeken. “Ik vond het moeilijk om ineens in dat wereldje waar ik al heel lang in werkte, naar voren te stappen en te zeggen: joehoe, hier ben ik, nu heb ik zelf iets gemaakt.”

Maar ze deed het. En het bracht haar veel: goede verkoopcijfers, vertalingen, contracten voor nog meer prentenboeken, en met die boeken won ze twee Zilveren Griffels en Vlag & Wimpels. Maar wat ze er vooral aan te danken heeft: vrijheid. “Ik heb voor mezelf de perfecte situatie gecreëerd met mijn schrijfwerk. Ik woon nu in Zuid-Afrika met mijn twee katten, in een groot vrijstaand huis – met drie badkamers, het is echt idioot. Ik zit op een heuvel, kijk uit over de oceaan, zie soms walvissen en dolfijnen voorbij komen en pinguïns op het strand. Ik werk één keer per week in de pinguïnopvang, dat is heerlijk lijfelijk werk, op je knieën hokken schoon schrobben, kuikens van de grond tillen – uit je hoofd komen, dat is goed voor mij, met al dat geschrijf achter mijn laptop.”

Vindingrijk en creatief

Drie kwartier rijden en ze is vanuit haar dorp Simon’s Town in Kaapstad. “Het is zo rustig – ik houd van rust, dat heb ik nodig om te schrijven.” Ze leerde het land kennen toen ze er doorheen reisde, waar Wij waren hier eerst uit ontstond, een kinderboek over wilde Afrikaanse dieren en de botsing tussen die dieren en de mens.

Vorig jaar emigreerde ze, ze was Amsterdam ontgroeid, het werd haar te druk en lawaaiig. Dus: wegwezen. En nu dus: schrijven vanuit de mooiste – háár mooiste, althans – plek op aarde. “Ik had nooit kunnen bedenken dat mijn leven zo zou lopen, met boeken maken, contact onderhouden met illustratoren – de leukste mensen op aarde, vind ik, heel bescheiden, maar zo vindingrijk en creatief.”

En blij toe natuurlijk dat ze er toch, zij het rijkelijk laat, aan begonnen is, aan dat geschrijf. “Als ik nu terugdenk aan dat gevoel van toen, over die grote schrijvers, denk ik vooral: jammer dat ik zo veel tijd heb verspild aan het niet durven.”

De Nationale Voorleesdagen zijn van 25 januari t/m 4 februari. Van ‘Maximiliaan Modderman geeft een feestje’ met illustraties van Jan Jutte verschijnt een speciale mini-editie € 5,75

Joukje Akveld. Beeld Justin Fox
Joukje Akveld.Beeld Justin Fox

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden