Jeugd van Tegenwoordig in het Olympisch Stadion: bier, zon en totale gekte

In het Olympisch Stadion gaf rapgroep De Jeugd van Tegenwoordig zijn duizendste optreden. Het verwachte noodweer bleef uit, maar het bier vloog in het rond. “Willen jullie meer of minder moshpits?” 

Code oranje was afgegeven en je kunt zo’n waarschuwing als organisator van een openluchtconcert niet anders dan serieus nemen natuurlijk. En dus gaan bij het jubileumoptreden van de Jeugd van Tegenwoordig de toegangspoorten van het Olympisch Stadion niet zoals gepland al om vijf uur open, maar pas om half acht.

Het betekent dat het overgrote deel van het voorprogramma, met een heel leger aan rappers, komt te vervallen. Maar het optreden van volkszanger Peter Beense gaat gewoon door.

Polonaise

Zijn versie van Hazes’ Bloed, zweet en tranen wordt hier net zo hard meegezongen als in de rust bij een thuiswedstrijd van Ajax. En als Beense, de koning van de vibrááátohóózang, voorstelt de polonaise in te zetten, wordt daar door het publiek, jong en hip, zowaar nog gehoor aan gegeven ook. Geselluuug.

Maar het is helemaal niets vergeleken bij de gekte die uitbreekt als De Jeugd van Tegenwoordig tegen negenen opkomt. Op het moment dat de groep Een barkie inzet, worden op de torens links en rechts op het podium vuren ontstoken, die de komende twee uur zullen blijven branden. Ja, dat ziet er lekker ouderwets olympisch uit.

Rappers Willie Wartaal, Vieze Fur en Faberyayo dragen bij aanvang van het concert ieder een poncho, net als veel van de 20.000 bezoekers. Die regenkleding is niet meer nodig. De voorspelde storm blijft uit, de regen van eerder op de avond gaat liggen. Sterker nog: de lucht kleurt weer blauw en de zon begint nog te schijnen ook. “Hebben we dat goed gefikst of niet?”, zegt Vieze Fur.

Regenkleding was niet meer nodig, de zon brak zelfs nog even door. “Hebben we dat goed gefikst of niet?” Beeld ANP KIPPA PAUL BERGEN

Rapshows willen na een overrompelend begin nogal eens lelijk inzakken, maar de zelf al lang niet meer zo jeugdige mannen van De Jeugd weten de opwinding de hele avond moeiteloos vast te houden. Je kan merken dat ze dit 999 keer eerder hebben gedaan. “Amsterdam, gaan we gek doen?”, vraag Wartaal ter inleiding van Gekke Boys. Het nummer is nog niet begonnen of het stadion lijkt te worden bevolkt door 20.000 op hol geslagen kangoeroes. Heftig springend laat het publiek het veld op en neer veren.

Op de grote videoschermen is soms ook te zien wat Bas Bron, het muzikale genie van de groep, uitvoert. En dat gaat verder dan het in deze sector vaak gebruikelijke knoppie-aan-knoppie-uit. Heerlijk botte techno, funky electro en zwoele R&B: Bron alias de Neger des Heils tovert het voor een belangrijk deel live uit zijn toetsenborden.

Drumband

Live zijn ook de blazers in sommige nummers en halverwege de avond dendert een Surinaamse (schatten we) drumband door het stadion. En net als je denkt dat het allemaal niet wilder kan, roept Willie Wartaal: “Willen jullie meer of minder moshpits?” In de totale waanzin die volgt, blijkt die poncho toch nog van pas te komen: als bescherming tegen het massaal in het rond vliegende bier.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden