Plus

Jetty Mathurin speelt in het Schaep met de 5 pooten: 'Amsterdam is ons erf'

Jetty Mathurin brengt als opoe Withof in de musical 't Schaep met de 5 pooten Suriname naar de Jordaan: de plek waar mensen elkaar helpen, naar elkaar omkijken. 'Grappig hoeveel ik met haar samenval'.

Jetty Mathurin: "Dit is geen moralistische voorstelling." Beeld Bram Willems

'Café 't Schaep in de Jordaan is een minimaatschappij. Iedereen komt er. De hele buurt brengt er zijn problemen, ruzietjes, feestjes of vooroordelen mee naar toe. Toen ze me vroegen voor de auditie werd ik meteen vrolijk. Gewoonlijk doe ik geen audities. Ik vind: ik ben 67 jaar, ben bijna 30 jaar bezig, ze weten nu wel wat ik wel en niet kan, maar voor 't Schaep maakte ik een uitzondering."

"Ik ben dolblij dat ik ben gegaan. De rol van opoe Withof zit me heerlijk. Dit is wat ik als cabaretière altijd heb gedaan, maar dan op een andere manier. Solo in het theater was ik maatschappijkritisch. Wat me niet aanstond in de samenleving kaartte ik met humor aan. Ik voelde de behoefte steeds minder het op die manier te blijven doen. Twee jaar terug ben ik gestopt."

"Het was een sprong in het diepe, want ik zei meteen: ik ga niet met pensioen. Ik heb ervaring met nieuwe wegen inslaan. Tot mijn 40ste stond ik voor de klas, was ik logopediste op een lomschool in Boxmeer. Ik voelde dat ik de passie verloor. Ik maakte af en toe al kleine theaterstukken en wilde daarmee verder. Ik heb het lef gehad vanuit Brabant naar Amsterdam te verhuizen en zonder enige opleiding in kleine zaaltjes te beginnen."

"Ik heb uiteindelijk twaalf avondvullende solovoorstellingen gemaakt. Daarin gebruikte ik vaak het begrip 'ons erf'. In Suriname, waar ik ben geboren, spreek je nooit over een tuin of een straat, maar altijd over het erf. Dus had ik het op toneel over 'Amsterdam, ons erf'."

"Ik bedoelde: de plek waar je samenleeft, waar je elkaar helpt, naar elkaar omkijkt. Daar gaat 't Schaep met de 5 pooten ook over. Zelfs achter de schermen gaat dat op: wij zijn een ploeg acteurs met verschillende karakters, maar zijn aardig voor elkaar en weten dat we het met zijn allen moeten klaren."

Verliefd op een soldaat
"Begrijp me goed: dit is geen moralistische voorstelling. We letten er goed op niet belerend over te komen. Laat de mensen zelf maar zien wat ze eruit willen meenemen. Het is in de eerste plaats een avondje uit. We houden het luchtig. Neemt niet weg dat ik mijn rol serieus neem."

"Ik heb expres niet naar andere vertolkingen, zoals de laatste van Loes Luca in de tv-serie, gekeken. Ik pak het op mijn eigen manier aan. Wat doet een zwarte, oudere vrouw elke avond in haar eentje in een kroeg in de Jordaan van de jaren 60? Ik heb lang nagedacht wat haar verhaal zou kunnen zijn. Haar man is overleden, dat is bekend, maar verder?"

"Ik stel me voor dat haar echtgenoot een Nederlandse soldaat is geweest, die in de tijd dat Suriname bij het Koninkrijk hoorde, op missie was in de tropen. Daar zijn ze verliefd geworden en naar Amsterdam gekomen. Ze zijn een sigarenwinkeltje begonnen. Opoe kampt nu met een zekere eenzaamheid, maar ze is geen type om bij de pakken neer te zitten: ze zoekt haar sociale contact in de buurtkroeg."

"Grappig eigenlijk hoeveel ik met haar samenval. Daarvan zul je vanaf moederdag een beter beeld krijgen. Dan begin ik met mijn twee dochters de webserie Kinship. Die toont simpelweg ons gewone leven. Hoe vaak zie je een zwarte vrouw op die manier op televisie? Pas als ze met problemen kampt of veel succes boekt, is het interessant voor de media."

Markt in de Bijlmer
"Na de scheiding van de vader van mijn kinderen ben ik al weer even alleen. Mijn dochter zegt: 'Kom op mam, ga daten via internet.' Ik twijfel daarover. Ik zou best een partner willen - Ik ben nog vitaal, heb best wat te bieden - maar wil ik het echt? Ik heb zo'n leuk leven nu. Kan alles zelf bepalen. Wil ik naar de maandagochtendmarkt in de Bijlmer? Ik ga gewoon en blijf zolang ik wil."

"Je zou denken dat je in de theaterwereld aan de lopende band nieuwe mensen en dus ook leuke mannen tegenkomt, maar ik zie ze niet. Komt ook doordat ik, eenmaal bezig met mijn werk, echt blind ben voor mijn omgeving. Ik moet ook eerlijk zijn: misschien voel ik toch ergens angst. Ik riep weleens dat alle mannen bang voor mij zijn, maar andersom klopt het ook: ik ben bang mijn zorgvuldig opgebouwde leven te moeten omgooien."

"Het zijn dezelfde twijfels die de hoofdpersonages uit 't Schaep, kroegbaas Kootje en zijn oud-klasgenote Doortje, kennen. Ze voelen wat voor elkaar, maar zijn bang zich uit te spreken. Het leven in die kroeg volgt gewoon het echte leven. Neem een liedje als Als je mekaar niet meer vertrouwen kan, waar blijf je dan? Dat is echt een tekst van alle tijden. Emotioneel, vind ik het om die te mogen meezingen."

't Schaep met de 5 pooten gaat morgen in première in het DeLaMar Theater. Daar t/m 16/6.

De cast van 't Schaep met de 5 pooten. Beeld Tom Sebus
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden