Plus

Jett Rebel: 'Freaken is leuk, maar wat heb je er aan als niemand het hoort?'

Jett Rebel (25) heeft in één jaar drie albums opgenomen. Het nieuwste verschijnt morgen. 'Er was een tijd dat ik jazzpianist wilde worden.'

Bij het opnemen van zijn nieuwe album was Jett Rebel voor het eerst helemaal nuchter. 'Vroeger ging ik helemaal spaced out op een paar nootjes.' Beeld Ernst Coppejans

In een uitverkochte Heineken Music Hall heeft hij al een keer gestaan. En de Ziggo Dome is vooralsnog een slag te groot. Dus waar kom je dan uit als Nederlandse popmuzikant met ambities? Precies, de Ahoyhal in Rotterdam.

Op zijn website staat een filmpje waarin Jett Rebel alvast een kijkje neemt op de plek waar hij 4 februari optreedt. Op een skateboard scheurt hij door de lege zaal. En ja, die is immens.

De Ahoy rondkijkend belooft Jett Rebel in het filmpje een show zoals niemand die nog van hem zag. "Possibly überhaupt nooit zag, weet je wel." Jelte Tuinstra, zoals zijn echte naam luidt, mag vorig jaar de drank en drugs vaarwel hebben gezegd, zijn vocabulaire is nog altijd dat van een stoner.

Ook tijdens een interview in het Amsterdamse Art'otel vindt hij dingen 'best wel kicken' dan wel 'totally space' en eindigen veel zinnen op 'weet je wel'.

Aanleiding voor het gesprek is zijn nieuwe album. Sinds hij eind 2014 debuteerde met Hits For Kids, is zijn productiviteit enorm. Na Truck en Don't Die On Me Now is dit zijn derde album in slechts een jaar tijd. Net als Hits For Kids nam hij Truck in zijn eentje op, maar dan wel met een cassetterecorder.

Op Don't Die On Me Now liet hij zich in de studio voor het eerst bijstaan door andere muzikanten. Zijn nieuwe album, dat hij als al zijn platen zelf produceerde, is weer letterlijk een soloalbum. De titel wordt middernacht bekendgemaakt.

Is het moeilijker of makkelijk om helemaal alleen een plaat te maken?
"Makkelijker, vind ik. Er gaat altijd zo veel tijd zitten in anderen uitleggen wat de bedoeling is."

Hoe begin je?
"Meestal met de drums. Het liedje zit in mijn hoofd, ik speel gewoon mee. En als ik dan aan het drummen ben, luister ik in mijn hoofd naar de instrumenten die ik verder nodig heb. Als die drums er eenmaal zijn, kun je gaan bouwen. De drumtrack van All The Way, mijn nieuwe single, heb ik in één keer van begin tot eind gespeeld, inclusief tempowisselingen. Is kicken hoor, als dat lukt."

Welke instrumenten bespeel je allemaal op het album? We horen drums, bas, gitaar, keyboards...
"...xylofoon, mandoline, klarinet geloof ik, glockenspiel, diverse fluiten."

Wat was als kind je eerste instrument?
"Drums. Dat wil zeggen: op mijn vijfde ging ik op drumles, waarmee de drums mijn eerste officiële instrument werden. Maar toen speelde ik al wel piano. Behoorlijk goed ook. Toen ik nog niet eens kon lopen, trok ik me al omhoog om bij de toetsen te kunnen. Ik was meer geïnteresseerd in pianospelen dan in leren lopen. Ik kan me niet eens herinneren dat ik níet kon pianospelen."

Wat was als kind je repertoire?
"Ik was heel erg van de rock-'n-roll en The Beatles. De greatest hits-cd die mijn ouders hadden van Elvis, heb ik gewoon van ze gejat, ze draaiden hem toch niet. Ik kon al die hits naspelen. Jerry Lee Lewis deed ik ook: Great Balls Of Fire was echt mijn pronkstuk. Ta-da-da-da-da-da-­daaaah."

"The Beatles draaiden mijn ouders wel heel veel, daar ben ik echt mee opgegroeid. Ik denk dat ik daar rond mijn derde, vierde al tracks van kon spelen. Heel frustrerend dat ik, toen ik later op pianoles ging, toch weer helemaal opnieuw moest beginnen."

Was je je er als kind van bewust dat het bijzonder was om zo muzikaal te zijn?
"Nee, ik wist niet beter. Wat weer niet wil zeggen dat ik
het allemaal for granted nam. Dat doe ik nog steeds niet. Het is mijn ambacht, weet je wel. Ik oefen heel veel. Ik kan al jaren goed genoeg spelen om te doen wat ik doe, maar ik wil ook nog steeds beter worden."

"Er was ook een tijd dat ik jazzpianist wilde worden. Dan krijg je een heel ander soort interesse: dan ben je bezig zo mooi en interessant mogelijk over een leip akkoord te soleren. Dat héle technische, dat heb ik wel gehad. Als ik maar kan spelen wat ik in mijn hoofd hoor. En op veel instrumenten kan ik dat."

Op welk instrument ben je het meest bedreven?
"Dat wisselt. Ik verleg mijn interesses af en toe. Ik heb vijf jaar in Amsterdam gewoond. Daar kon ik moeilijk gaan drummen. Nu ik een huis met studio op de Veluwe heb, heeft niemand er last van en zit ik dus veel te drummen."

"Ik ben ook nooit drummer in een bandje geweest. Er waren altijd genoeg gitaristen, een drummer was er meestal ook wel, en omdat ik ook kon bassen en toetsenspelen, moest ik dat dan maar doen. Eigenlijk wilde ik liever de gitarist zijn, natuurlijk."

Omdat die het coolst is?
"Ja toch? In een bandje wel, vind ik. Keyboards zijn nerdy. En de bassist en de drummer, daar letten de mensen toch minder op. Ik zeg wel eens dat ik het best ben op de bas­gitaar. Maar dat is omdat ik de bas het best begrijp. Ik weet zo goed wat ik er mee wil en ik kan er zo veel macht mee uitoefenen."

De bas heeft meestal vooral een dienende functie.
"Daar heb ik heel andere opvattingen over. Ik neem de bas altijd als laatste op, wat heel onnatuurlijk lijkt. Maar ik vind het heerlijk om als je alles al hebt staan - de stemmen, de gitaren, de piano's, ga maar door - er met die bas nog een soort clou in te stoppen. Dan staat zo'n nummer ineens echt. Niks zo leuk als tegen een 'affe' productie een baslijn in spelen."

Je bespeelde op je nieuwe album niet alleen alle instrumenten, je produceerde de plaat ook weer zelf. Kom je, als je volledig eigen baas bent in de studio, niet in de verleiding totaal te freaken?
"Op Don't Die On Me Now staat een gitaarsolo die wel acht minuten doorgaat. En bij Truck hield ik echt nauwelijks rekening met de luisteraar, waarmee ik nogal wat mensen tegen me in het harnas heb gejaagd. Freaken is leuk, maar wat heb je er aan als niemand het hoort? Dit is een echt liedjesalbum. Wat weer niet wil zeggen dat alles simpel in elkaar zit. Dat is ook nooit zo bij mij.

"Neem Louise, possibly mijn bekendste nummer. Dat is heel vrolijk en blij, duidelijk een popliedje, maar wie het muzikaal gaat analyseren, heeft daar nog een behoorlijke kluif aan. Er zijn heel veel covers van, maar ik heb nog nooit iemand gehoord die alle akkoorden goed had. Vind ik leuk: muziek zo verpakken dat het de luisteraars niet opvalt dat die eigenlijk best ingewikkeld is. Het is een soort indoctrinatie. Je zegt 'Hier heb je een blij liedje' en ze geloven het nog ook. Niemand die doorheeft dat er bijvoorbeeld drie modulaties in zitten en jazzakkoorden, whatever."

Dit is het eerst album dat je volledig nuchter opnam.
"Ja, ik ben nog steeds helemaal clean. Daardoor is het ook een ander soort plaat geworden. Vroeger ging ik voor wat er tijdens een specifieke trip kwam bovendrijven, kon ik helemaal spaced out gaan op een paar nootjes, weet je wel. Nuchter zijn betekent dat ik op een andere manier, veel geconcentreerder, diep in de materie kan gaan."

"Hartstikke spannend. Maar het volgende album wordt ook weer spannend. Omdat ik als mens inmiddels heel wat stappen verder ben. De artiest Jett Rebel kwam altijd maar op de eerste plaats, maar de mens Jelte had ook zijn needs, weet je. En nu is die aan de beurt. Ik denk dat die volgende plaat héél persoonlijk wordt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden