Plus Interview

Jeroen Krabbé: ‘Dit script is verdomde goed’

Jeroen Krabbé (74) speelt een man met alzheimer in de openingsfilm van Paff, De Liefhebbers. Tussen de opnames van zijn tv-series over kunstenaars door vond hij tijd om weer te acteren. ‘Ik heb het gemist.’

Jeroen Krabbé speelt de hoofdrol in De Liefhebbers. Beeld Erik Smits/Lumen

Fantastisch vond hij het om weer eens in een film te acteren. Het was een tijdje geleden dat Jeroen Krabbé een hoofdrol speelde. In De Liefhebbers vertolkt hij de rol van Jan Liefhebber, de pater familias die gekweld wordt door de ziekte van Alzheimer, waardoor zijn gezin dreigt te verbrokkelen.

Krabbé zit in zijn Amsterdamse atelier, waar hij nog een keer naar zijn doeken kijkt die de dag erna naar de Fun­datie in Zwolle zullen worden getransporteerd voor de tentoonstelling Gedroomde paradijzen. Hij liet zich inspireren door de landschappen van Paul Gauguin toen hij opnames maakte voor zijn televisieserie Krabbé zoekt Gauguin.

“Vooral dat met z’n allen aan een product werken vond ik fijn. Je kleedt je samen om in een keukentje, ergens. Je zit aan een grote ­tafel en eet, drinkt en praat met elkaar. Over je rol, onderlinge relaties in het script, en hoe het met de kinderen gaat. Dat vind ik prettig, omdat het een saamhorigheid brengt die een film erg kan helpen.”

In het buitenland is dat niet zo, weet hij uit ervaring. “Dat bestaat niet over de grens. On-denk-baar. Voor je op de set bent, heb je al een third assistent director gezien, een ­second ad en een first ad. Dan staat daar je tegenspeler of tegenspeelster – nou, hallo, hallo, zullen we de scène even doornemen? En dan ga je draaien. Daarna is het voorbij en ga je weer naar je trailer. Dat is echt iets anders dan een film met z’n allen maken, zoals hier.”

Saamhorigheid

Die saamhorigheid mist hij dus heel erg buiten Nederland. “Ik heb veel vrienden gemaakt in het buitenland, ­omdat ik gewoon op ze afstap en zeg: zullen we iets leuks gaan doen vanavond? Dat wordt erg gewaardeerd. Ik ga koken vanavond, zei ik vaak, wie heeft er zin om te komen? Zo kun je het ook doen. In Amerika hebben acteurs een rol die bij ons de leden van het Koninklijk Huis hebben. Ik vloog een keer met Richard Gere van Chicago naar Miami of zo. We zaten naast elkaar. De mensen werden echt hysterisch toen ze die man zagen.”

Korte adempauze. “En ik ken een acteur, ik zal geen namen noemen, maar ik vroeg: waarom gaan we niet door? Werd me verteld dat die acteur zich aan het concentreren was. Waarop? vroeg ik. ‘Nou, hij vindt het zo moeilijk hoe hij in die scène die deur uit moet lopen.’ Iedereen trapt erin! ‘Laat hem met rust, het is een kunstenaar.’ Sodemieter op, zeg. Daar kan ik dus heel slecht tegen. Leuk om te zien, omdat ik niet wist dat het bestond, maar ik speel veel liever hier mee in een film. Daarom neem ik, als ik in het buitenland voor een film ben, vaak mijn schilderspullen mee. Dan kan ik lekker schilderen als ik niet hoef te spelen.”

Jeroen Krabbé met baard. ‘Zo goed: ik lijk niet op mezelf.’ Rechts Hadewych Minis.

Voor zijn rol in De Liefhebbers bereidde hij zich goed voor. Hij las veel over alzheimer en ontving een man met de ziekte in zijn atelier. “Dat was heel bijzonder, en ik heb daar veel van geleerd. ‘Ik voel me zo alleen,’ zei hij op een gegeven moment. Dat greep me erg aan.”

Hij kijkt even verrast, als de verslaggever opeens zegt: “Waar is de wc?” Het is net een scène in de film, als Jan Liefhebber te midden van zijn gezin, als iedereen langs hem heen praat, opstaat en midden in de kamer blijft staan, en zegt: “Waar is de wc?”

“Goed hè, die scène? Iedereen staart hem aan. En dan zegt hij... nee, laat ik dat niet verraden. Het is een vreselijk moment, maar ik vond het zo goed geschreven. Zo gaat het echt, heb ik geleerd, en zo stond het ook in het script.”

Witte baard

Jeroen Krabbé roemt de regie van Anna van der Heide, en het scenario van Marnie Blok. “Ik heb direct, intuïtief, een gevoel bij een script. Of het is meteen goed, of ik heb meteen twijfels. En als het meteen goed is, denk ik: ik doe het. Ik ga er niet eens meer over nadenken. En dit script was verdomde goed. Maar dat is zelden hoor.”

Hij heeft de film zelf nog niet gezien. “Ik hoef niet angstig te zijn? Gelukkig maar. Ja, dit smaakt ­absoluut naar meer. Ik heb het gemist. Ik heb tussen mijn televisieseries over Picasso en Gauguin te weinig vrij genomen. Tussen Gauguin en Chagall, die we nu aan het voorbereiden zijn, heb ik bewust tijd vrij genomen om De Liefhebbers te doen. In december draaien we voor Chagall in Moskou, Sint-­Petersburg en in Zuid-Frankrijk, bij zijn graf. Dan is het klaar. Misschien neem ik wel vrij om weer een film te doen in plaats van me weer op een kunstenaar te werpen.”

In De Liefhebbers zien we Jeroen Krabbé met een volle, witte baard. “Een idee van Anna. Het eerste wat ze zei toen we elkaar voor het eerst zagen, was: ‘Ik wil dat je je baard laat groeien. Ik wil niet Jeroen Krabbé zien.’ Ik zei: dat doen we! Zo’n goed idee. Wat ik zo ontzettend goed vind, is dat ik niet op mezelf lijk. Dat ik een ander ben. Heel goed van haar gezien. Ik heb alleen maar lof voor de regisseur. Ik heb tegen haar gezegd: vertel me wat ik moet doen, ik vertrouw je voor duizend procent. Alles wat je wil, ik doe het. Omdat ik voelde dat het goed is wat ze wilde. Het was echt heerlijk om te doen.” 

De vierde editie van Parool Film Fest (Paff) vindt plaats van 9 tot en met 13 oktober. Het jaarlijkse filmfestival wordt georganiseerd door Het Parool en September Film. Ga voor meer informatie en tickets naar de website van Paff.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden