Recensie

Jeangu Macrooy heeft altijd een fundament om op terug te vallen

Jeangu Macrooy beleefde woensdagavond de première van zijn uitgestelde theatertournee. Zijn songfestivalinzending moet hij vervangen, maar Grow bleek wel een van de hoogtepunten van een hoopgevende avond.

Beeld Hollandse Hoogte/ANP

Wat moet Jeangu Macrooy zich een andere voorstelling hebben gemaakt van het jaar 2020. Een grootschalige theatertour had de prelude moeten zijn voor zijn Songfestivaldeelname in Rotterdam. Hoe anders het allemaal liep wordt maar weer eens duidelijk als het premièrepubliek voor zijn met zes maanden uitgestelde tournee op de stoep voor De Kleine Komedie in kleine plukjes wacht op het afroepen van rij- en stoelnummer.

Van feestelijke omstandigheden is geen sprake meer nu de reeks tot 13 schouwburgen is teruggebracht, het Eurovisiefestijn een jaar is uitgesteld en zijn festival-inzending Grow moet worden vervangen.

Muziek niet kapot te krijgen

Maar hoewel het virus ook z’n vernietigende werk doet in het Nederlandse theaterlandschap is er één ding gelukkig niet kapot te krijgen: de muziek zelf. Want wie de gave bezit te kunnen zingen als Jeangu Macrooy heeft altijd een fundament om op terug te vallen. En een horizon om naar vooruit te blikken.

Het zijn niet toevallig ook thema’s die Macrooy (26) aanraakt in zijn monoloog die zijn liedjes in deze vijf kwartier met elkaar verbindt. Zijn levensverhaal is er eentje van opgroeien in een omgeving die tegelijk vertrouwd en vijandig is en van dromen die amper gedroomd durven te worden. Macrooy vertelt letterlijk in geuren en kleuren van zijn jeugd en over zijn worsteling met het ‘anders zijn’ in een Surinaamse wereld die in zijn al pracht maar niet lijkt te willen kloppen.

Woorden van troost en hoop

De songs van Macrooy – voor de gelegenheid vrijwel alle ingetogen jazzy uitgevoerd door een kwartet gedienstig spelende muzikanten – passen er naadloos bij. En wat brengt Macrooy ze fraai lenig. Niet al het materiaal heeft het niveau van prijsnummers Step into the Water of Tell Me Father, maar als Macrooy ze zingt, veranderen zelfs niet al te originele Engelse teksten in gloeiende woorden van troost en hoop. En dan zijn er nog onverwachte hoogtepunten, zoals het solo op akoestische gitaar gebrachte Hold Me en het van een – coronaproof! – meeneuriemoment voorziene High on You.

Afsluiter is uiteraard Eurovisie-hymne Grow, een lied dat blijft intrigeren door zijn onorthodoxe opzet en zijn blinkende etalage voor Macrooys bronzen soulstem. Had hij er dit jaar het Songfestival mee gewonnen? Vermoedelijk niet, maar een prachtig verstild slot van een op alle fronten hoopgevende avond is het wel.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden