Je kunt tenslotte niet eeuwig slippertjes maken ****

De Canadese Sarah Polley - begenadigd actrice en onvermoeibaar ambassadrice voor haar multiculturele geboortestad Toronto - maakte in 2006 een zelfverzekerd regiedebuut met het aangrijpende dementiedrama Away from her.

In haar veel luchtigere tweede film, Take this waltz, voert ze Michelle Williams op als een weifelende bijna-dertiger die moet kiezen tussen een knus huwelijk en een gepassioneerde romance. En net zoals we de dementerende Julie Christie in Away from her zagen wegdrijven uit het leven van haar liefhebbende man, zo dobbert Williams' personage langzaam weg bij haar knuffelbeer van een echtgenoot, Seth Rogen.

Pas laat in de film gaat de schrijfster van toeristenbrochures over tot fysiek overspel met haar charmante buurman. Deze door Luke Kirby vertolkte kunstenaar annex riksjabestuurder is misschien te mooi om waar te zijn. Net zoals alle personages in woonbladwaardig gestileerde appartementen wonen en zomers Toronto er wel héél kleurrijk en schilderachtig bij ligt.

Take this waltz is dan ook bijna een sprookje over overspel. Of eigenlijk: over de gedachte dat je overspel kunt plegen. Want Polley is vooral geïnteresseerd in de aanloop naar de romance. Tijdens een dolgedraaid kermisritje vangt de cineaste de roes waarin Williams verkeert als ze definitief voor haar droomman valt.

Eerder zien we hoe Kirby haar in een café op seksueel avontuur voorbereidt door haar op kalme toon (maar zonder aanraking) uiteen te zetten hoe hij haar lichaam wil verkennen. En in een scène waarin Williams na een zwemles met vrouwen van alle leeftijden staat te douchen, gloort het besef dat slippertjes niet altijd mogelijk zullen blijven: wat als haar lichaam te oud en te rimpelig zal zijn?

Polley zet de meestal nogal onbehouwen komiek Rogen aan tot onverwacht ingetogen spel als de aan kiprecepten verslaafde echtgenoot die er niets aan kan doen dat hij verlaten zal worden. Kirby mag juist al zijn charmes in de strijd gooien.

Maar de film wordt gedragen door de steeds mooier en subtieler acterende Williams. De oplaaiende passie, het schuldgevoel en alle andere tegenstrijdige gevoelens van haar personage schemeren door in haar mimiek en lichaamstaal, in een bewonderenswaardige acteerprestatie.

Oordeel: ****

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden