PlusHan Lips kijkt tv

Je hoort de jongen walgen als hij vertelt wat hem op sommige afspraken overkomen is

Han Lips schrijft elke dag over wat hij ziet op tv. Vandaag: Wij praten niet.

Han Lips
'Wij praten niet' is een uur en tien minuten inktzwart: de sessies lijken geen begin of eind te hebben.  Beeld KRO-NCRV
'Wij praten niet' is een uur en tien minuten inktzwart: de sessies lijken geen begin of eind te hebben.Beeld KRO-NCRV

Loodzwaar, een ander woord heeft Lips niet voor de documentaire Wij praten niet, dinsdagavond op NPO 2. Vier jongeren komen in therapiesessies aan het woord. Tussen de 15 en de 18 jaar oud zijn ze en stuk voor stuk waren ze slachtoffer van vaak langdurig seksueel geweld en uitbuiting. Een beladen onderwerp. De jongeren komen dan ook onherkenbaar in beeld, hun therapeuten tegenover hen zijn wel zichtbaar.

Adil van 15 is een van de jongeren. Hij werkte als prostitué, ging mee met allerlei mannen. Indringende gesprekken, je hoort de jongen walgen als hij vertelt wat hem op sommige afspraken overkomen is. En Dunya van inmiddels 18 heeft al jaren van gedwongen seks achter de rug. Ze ging mee met jongens en mannen die ze seks bood in ruil voor een slaapplek. De woede spat ervan af.

Het is een uur en tien minuten inktzwart: de sessies lijken geen begin of eind te hebben. De jongeren zitten muurvast. Ze praten doorgaans niet over wat er allemaal gebeurd is, alleen al eraan denken doet hen pijn. Het is schokkend. Op de vraag van een therapeut of er één iemand is die alles weet wat er is gebeurd, antwoordt een van de jongeren: “Ik.” Meedogenloos zijn ze over zichzelf, maar ook over andere jongeren die slachtoffer zijn van mensenhandel. “Dat is niet mijn zaak, dat doen ze zelf.”

Lips vond het heftig allemaal. Maar hij wist ook niet helemaal wat hij hier nu mee aan moest. Hij zag kwaadheid en weggestopt verdriet en hij begreep dat ook. Maar hij zag geen ontwikkeling, hij zag niets anders dan diepe, diepe misère. Wonden die op zijn best littekens worden, ooit, als ze er maar over praten. Wij praten niet laat het engelengeduld van therapeuten zien, maar maakt tegelijk heel mistroostig.

Reageren? hanlips@parool.nl.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden