Jazz: The Bad Plus - For all i care ***

Wie bij een jazzpianotrio denkt aan ingetogen kamerjazz, zou eens naar het nieuwe album van The Bad Plus moeten luisteren. De drie Amerikanen rocken op hun akoestische instrumenten - vleugel, contrabas en drums - harder en ruiger dan menig gitaarbandje. Het repertoire van The Bad Plus is ook verfrissend.

Jazzmuzikanten halen vaak inspiratie uit de pop. Radiohead, Coldplay, Björk, Joni Mitchell en Stevie Wonder zijn vele malen in jazzakkoorden uiteengezet, maar verworden even zo vaak tot intellectuele analyses waar de angel uit is gehaald. Op For all I care verslindt The Bad Plus met gastzangeres Wendy Lewis het werk van Nirvana, Pink Floyd en Bee Gees. Vooral de uitvoering van Nirvana's Lithium is onontkoombaar. The Bad Plus laat de melodie steeds bijna ontsporen, en als je verwacht dat Lewis het refrein 'yeah yeah' gaat schreeuwen, klinkt in plaats daarvan de piano. Ethan Iverson vermorzelt het instrument bijna. Comfortably numb van Pink Floyd krijgt ook een mooie meeslepende invulling met veel echo. Maar de doemversie van het sprankelende How deep is your love van de Bee Gees is moeilijk te verteren. (MAARTJE DEN BREEJEN)

Website The Bad Plus
MySpace The Bad Plus

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden