Review

Jazz: Jamie Cullum - The pursuit ****

Dat duurde even. Na de verschijning van het album Catching tales en een wereldtournee, had Jamie Cullum zin in stilte. Hij gaf nog wel eens een verrassingsoptreden of speelde tegen vette bedragen op privéfeestjes. En toen hij zich verloofde met model/schrijfster Sophie Dahl en ook toen hij de titelsong schreef voor Gran Torino, de laatste film van Clint Eastwood, was hij weer even een publiek figuur. Maar verder zat hij in zijn studio in Londen te componeren.

En hier is het resultaat: The pursuit, het vijfde album van de dertigjarige zanger en pianist. Hij heeft zijn jazztrio ontslagen, maar zijn stijl houdt nog steeds het midden tussen jazz en pop. De eerste track van het album is zelfs gewoon weer een jazzstandard, Just one of those things van Cole Porter. Hij voert het nummer uit met het Count Basie Orchestra op een zelfde soort manier als Under my skin op het album Twentysomething: in hoog tempo, superswingend en met veel loopjes. Onverwachts repertoire verjazzen doet hij ook nog steeds. Ditmaal heeft hij Don't stop the music van r&b-ster Rihanna onder handen genomen. En wat klinkt dat lekker! (MAARTJE DEN BREEJEN)
(Decca)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden