Jazz: James Carter - Present Tense ****

James Carter is een macho, dat hoor je terug in zijn saxofoonspel en dat is in zijn geval positief. Het geluid dat hij uit zijn blaasinstrumenten (tenor-, bariton-, sopraansaxofoon, basklarinet, fluit) haalt, klinkt altijd heerlijk vol en bronstig, agressief, en net zo goed troostrijk.

Carter is ook behoorlijk tevreden met zichzelf. De foto's in het cd-boekje waarbij hij zichzelf vanuit kikkerperspectief heeft laten vastleggen, spreken wat betreft boekdelen. En ook de zelfverzekerdheid is, vertaald in muziek, prettig om naar te luisteren. Dat komt omdat Carter zo virtuoos is. Liveconcerten van hem zijn altijd een feest, zijn spervuur van bezielde noten is een pepmiddel om van te smullen.

Op zijn nieuwe album toont Carter zoals altijd dat hij een grote kennis en liefde voor de jazzgeschiedenis heeft, hij knipoogt naar zijn helden Coleman Hawkins, Don Byas en John Coltrane. Maar de titel Present tense (Tegenwoordige tijd) dekt de lading ook. Op het akoestische album staan veel zwierige ballads waarin kleine vinnige momenten zitten, maar ook energieke nummers, waarin bevlogen wordt gesoleerd. Er wordt door de andere bandleden overigens ook fantastisch gemusiceerd, vooral door de pianist D.D. Jackson en drummer Victor Lewis. (Universal)
(MdB)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden