Plus Interview

Jason Statham: ‘99 procent van de stunts deed ik vroeger zelf’

Jason Statham (52), vanaf deze week te zien in Fast & Furious: Hobbs & Shaw, bouwde een carrière op met het betere stuntwerk. ‘Om je kwaliteiten als acteur naar een hoger plan te tillen, moet je natuurlijk op zoek naar iets anders.’

Dwayne Johnson en Jason Statham (rechts) in Hobbs & Shaw. Beeld AP

Hij benadrukt meer dan eens óók te genieten van de met digitale effecten behangen ’popcornfilms’ uit Hollywood, maar tijdens een gesprek met Jason Statham klinkt vooral weemoed naar de begindagen van zijn carrière. “Toen deed ik 99 procent van de stunts zelf,” zegt de Engelsman.

Studio’s minder avontuurlijk

“Achter het stuur van een auto vol met camera’s, scheurend over de afgezette Boulevard de la Croisette in Cannes. Als je films met een budget van meer dan 200 miljoen dollar draait, zijn de studio’s heel nerveus dat je gewond raakt en de kostbare productie tijdelijk stilligt. De studio’s worden steeds minder avontuurlijk,” zegt Statham.

Waar zijn loopbaan begon met meer kleine, onafhankelijk geschoten films als The Transporter en Crank, wordt Statham tegenwoordig steevast gevraagd voor kaskrakers als The Expendables, Spy en (vorig jaar) de film over gemuteerde haaien The Meg, waarin veel stuntwerk uit de computer komt rollen.

Vingers breken

“Gelukkig is Hobbs & Shaw van de hand van regisseur en oud-stuntman David Leitch, die ik zeer goed ken op een niveau buiten de filmindustrie. Hij wist wat er moest gebeuren om mijn behoeften te bevredigen. Hij weet dat ik goed ben en gaf me de ruimte meer fysiek werk te verrichten.”

Hij haalt zijn schouders op. “En ach, dan gaat er soms wat mis. Je vingers breken, dát is wel vervelend. Het duurt eeuwen voor die zijn geheeld. Lastig, vooral als je bij een gevecht stuntmannen oppakt en ze door de ruimte gooit. Als het rennen van een marathon met een steen in je schoen.”

In 1998 debuteerde de fervent vechtsporter en voormalig marktkoopman in Guy Ritchies cultklassieker Lock, Stock and Two Smoking Barrels. Inmiddels telt zijn film-cv meer dan dertig titels, het gros valt binnen het actiegenre. Voor een ‘afwijkende’ rol wijst Statham trots naar de wat ingetogener thriller Hummingbird uit 2013. Het is ook hier intimidatie en knokken wat de klok slaat, maar er was ook eens ruimte voor Statham de acteur.

Persoonlijkheidsprobleem

“Meer van dat soort films staan zeker op mijn lijstje. Ik word de laatste jaren nu eenmaal gevraagd voor grote commerciële studioproducties. Het compromis dat je dan sluit, is het deels opofferen van het artistieke. Om je kwaliteiten als acteur naar een hoger plan te willen, moet je natuurlijk op zoek naar iets anders.”

Is dat ook ambitie? Een serieus drama misschien? “Ik ben niet zo’n ‘het gras is altijd groener…’-type. Veel mensen willen steeds iets anders proberen. Volgens mij is dat gewoon een persoonlijkheidsprobleem, een defect.”

“Wees dankbaar voor wat je hebt. Ik ben ook echt niet jaloers, omdat ik niet voor Oscars wordt genomineerd. Je kan met actiefilms een grote fanbase opbouwen, zo merkte ik. Mensen op straat stappen op me af om te zeggen hoe ze genoten van die en die film. Geweldig toch? Mensen zoeken vaak naar hún type filmster. Voor de een is dat een Cary Grant, voor de ander blijkbaar een kale vent met een merkwaardig Brits accent.”

“En je stopt iemand als Leonardo DiCaprio niet in Crank,” vervolgt Statham. “Dat werkt waarschijnlijk niet, toch? Misschien dat andere acteurs balen dat zij nooit eens in een deel van The Expendables zaten…”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden