PlusFilmrecensie

Jammer: Filles de joie had meer kunnen vertellen over de realiteit van sekswerkers

Het plezier waar Filles de joie aan ­refereert is een opvoering. In een ­scène die aan het bekende neporgasme uit When Harry Met Sally... doet denken, laat ‘moeder’ Dominique (Noémie Lvovsky) aan haar protegees zien hoe ze cliënten kunnen laten ­geloven dat ze genieten van de seks waar ze voor betaald krijgen.

Het plezier uit de titel staat in contrast met de levens van de drie sekswerkers die gevolgd worden. De film opent met een scène waarin de drie vrouwen in het midden van de nacht het lichaam van een man begraven.

Filles de joie, meer een whodied dan een whodunnit, bouwt de drie verhaallijnen rond het moordmysterie. Verteld in drie perspectieven, volgen we drie sekswerkers in de dagen voor de dood van de onbekende man. Om het mysterie spannend te houden, komen de verhaallijnen precies tegelijkertijd tot hun hoogtepunt.

Lichtelijk ongeloofwaardig misschien, maar het grootste probleem is dat het drama leunt op gemakkelijke genderstereotypen om het mysterie gaande te houden, en daardoor een gesimplificeerd verhaal over sekswerk vertelt.

Ondanks de prachtig geschoten ­alledaagse scènes van het leven om het sekswerk heen — de vrouwen kijken tv en snacken wat terwijl ze wachten op klanten — wordt het al snel duidelijk dat de focus niet ligt op sociaal realisme, maar op sensationele intrige. Het trucje met het beperkte perspectief, waarbij de kijker telkens op het verkeerde been wordt gezet omdat de ene vrouw niet weet wat de anderen wel weten, lijkt de enige ­reden te zijn voor het introduceren van verschillende verhaallijnen.

Dat is jammer, vooral omdat de drie verhaallijnen de potentie hebben om de verschillende perspectieven van sekswerk te vertellen – die van een ­recent gescheiden moeder die dringend geld nodig heeft, een zwarte vrouw die geen andere baan kan vinden en een oudere expert met een ­gezin.

Dat het werk van meisjes van plezier niet altijd plezierig is, kunnen we ons wel voorstellen. Het is jammer dat Filles de joie deze ironische spanning haalt uit een vergezocht moordmysterie in plaats van het dagelijkse leven van de drie vrouwen. Want dat is, met het draaiend houden van een gezin en de maatschappelijke minachting die bij het beroep komt kijken, al gruwelijk genoeg.

Filles de Joie

Regie Frédéric Fonteyne, Anne Paulicevich
Met Sara Forestier, Annabelle Lengronne, Noémie Lvovksy
Te zien in Filmhallen en Het Ketelhuis 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden