PlusConcertrecensie

Jamiroquai in Ziggo Dome: niets minder dan een feestje (****)

Jamiroquai blijft in essentie Jay Kay, die de show in de Ziggo Dome meteen al steelt met een futuristisch glimmende hoofdtooi. Gaandeweg wordt het feest eigenlijk alleen maar groter.

Leadzanger Jay Kay van JamiroquaiBeeld ANP

Het besef dat een band als Jamiroquai volgend jaar vijfentwintig jaar bestaat voelt een beetje als een klap in je gezicht: hoe snel vlíegt die verdomde tijd in godsnaam?

Het zal wel iets te maken hebben met dat griezelig consistente, altijd fris gebleven geluid van zanger Jay Kay en co: dat aalgladde, maar toch altijd onweerstaanbare amalgaam van funk, pop en soul waar de band inmiddels zo'n patent op heeft.

Alhoewel, dat van dat consistente is niet helemaal waar. Een slecht album maakte Jamiroquai nooit, maar laatste boreling Automaton van dit jaar was grotendeels een saaiige, ongeïnspireerde herhaling van zetten waarop de band op een paar nummers na verveeld klinkt en wat onhandig aanrommelt met retro-electronica.

Niet al te verwonderlijk dus dat ze live in een uitverkocht Ziggo Dome kiezen voor een royale mix van overbekende voltreffers en een paar nummers van Automaton die wél werken.

Opener Shake It On is er zo een, en het blijkt zelfs een fenomenale aftrap van een concert om je vingers als Jamiroquai-fan bij af te likken.

Mysterieuze syntharpeggio's bubbelen soepel rondom een strak discorefrein, en de veelkoppige band klinkt precies strak genoeg zonder een moment klinisch te worden.

Dansvloerstamper
Toch blijft Jamiroquai in essentie Jay Kay, die de show meteen al steelt met een futuristisch glimmende hoofdtooi, die later ook nog in diverse kleuren blijkt te kunnen verschieten.

Tuurlijk, ook hij is in die vijfentwintig jaar een bijna-vijftiger geworden, maar dat merk je - behalve aan een bescheiden pens onder zijn trainingsjekkie - eigenlijk aan bijzonder weinig. Zijn stem klinkt nog even jeugdig als toen, al haalt hij de hoogste uithalen van een van de bekendste hits, Space Cowboy, nog maar met moeite.

Jamiroquai

Gezien woensdag 8/11, Ziggo Dome

Maar wat zou het, als je als fan op zo'n fijne show getrakteerd wordt en zo'n nummer als Space Cowboy nog zo tijdloos en fris blijkt te klinken.

De setlist is precies goed uitgekiend: de vier nummers van Automaton die ze vanavond spelen hebben alle recht om in de tour opgenomen te worden.

Het titelnummer is een onweerstaanbaar robotische dansvloerstamper, Cloud 9 is gemarineerd in een dubbeldikke discodip, en Superfresh is opzwepende funk met weer die heerlijk pulserende synthesizers als fundament.

Grootste hits
Gaandeweg wordt het feest eigenlijk alleen maar groter. Kays hoofdtooi blijkt ook nog eens te kunnen bewegen, hij babbelt vrolijk over hoe hij zich tijdens de tour steeds vergist in de plek waar ze moeten optreden (ze stonden aanvankelijk gepland in de Arena - zelfs voor een band als Jamiroquai een tikje te hoog gegrepen) en tegen een indrukwekkende achtergrond van futuristische lichtprojecties komen tegen de tweede helft de grootste hits.

Cosmic Girl, Love Foolosophy, Alright: wat een batterij aan goeie nummers hebben ze in die vijfentwintig jaar eigenlijk weten te produceren.

Kers op de taart is toegift Virtual Insanity: juichend onthaald en meegebruld door de hele Dome. Het is duidelijk: Jamiroquai live is niets minder dan een feestje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden