Plus

James Bay is terug met een doorbraakplaat

De loopbaan van soul- en popzanger James Bay – van de hit Hold Back the River – leek in de knop gebroken. Maar dankzij het knappe en opgewekte album Leap is er toch weer hoop.

Het Parool
null Beeld

Toen zijn debuutalbum Chaos and the Calm in 2014 verscheen, leek James Bay voorbestemd voor een loopbaan ergens tussen die van Paolo Nutini en Ed Sheeran in. Zijn krachtige witte soulstem kleurde prachtig bij de gedreven gitaarpop die hij speelde en vormde zo ook een in het poplandschap vrij uitzonderlijke combinatie. Daarbij scoorde hij ook nog fijne radiohits als Let it Go en Hold Back the River.

Maar Bay raakte muzikaal het spoor kwijt. Zijn tweede album Electric Light (2018) stond vol bonzende synthesizers en elektronische beats en klonk veel te bedacht om echt te ontroeren. Daarna bleef het stil.

In het begeleidend schrijven bij zijn derde album Leap legt Bay (inmiddels 31) uit wat er gebeurde. Het jaar 2019 bracht hij door in een waas van zelftwijfel, depressie en paniekaanvallen.

Om zichzelf te helpen bij het opkrabbelen uit dat mentale dal schreef hij een plaat bij elkaar die zijn donkere gemoedstoestand weerspiegelde. Maar toen de wereld niet veel later geheel stilviel als gevolg van de coronapandemie, voelde de collectie droevige songs misplaatst.

Bay legde het volledige album terzijde en begon opnieuw. “Ik besloot mijn triestheid te omarmen in plaats van er tegen te vechten,” zegt hij. “Zo ontdekte ik wat me hoop geeft om door te gaan. Dat was een doorbraak in mijn songwriting. Ik was altijd bang dat soort liedjes te schrijven, te kwetsbaar, maar het voelde juist bevrijdend om op te schrijven van wie ik houd en waarvoor ik dankbaar ben.”

Religieuze kracht

Die opluchting is voelbaar op Leap. Bay is muzikaal grotendeels terug bij het muzikale idioom van zijn debuut en klinkt werkelijk verlost van een hoop ballast. De druk die het succes van zijn debuut meebracht woog zwaar op de fragiele Britse artiest. Maar Leap biedt liedjes die zijn ontstaan uit de lol van het schrijven. En dat levert vrijwel altijd de beste resultaten op.

Tekstueel is voor Bay, die het niet altijd lukt weg te blijven van clichés, nog ruimte voor verbetering, maar muzikaal en vocaal is Leap een meeslepend werkstuk. Het fraaie Everybody Needs Someone is met zijn opgewekte grondtoon vermoedelijk de sleutelsong.

Ook goed geslaagd: openingstrack Give Me The Reason met Bays stem prominent in de etalage en de euforische rocker We Used To Shine. Daarbij is Love Don’t Hate Me een opzwepende kruising van pop en gospel, die de religieuze kracht van de liefde bezingt.

Zoetsappig

Soms wordt al die dankbaarheid wel een tikje zoetsappig. Save Your Love schurkt wel erg dicht aan tegen de kaarslichtballads die ook Sheeran op zijn repertoire heeft. Veel beter in dat genre is slottrack Better, die direct gericht lijkt aan zijn grote liefde: ‘Cause everything’s better/ As soon as you’re next to me/ I know I’ll fall apart/ You’ll fix me with your heart/ And everything’s better/ You live in the fight with me.

Dat kan alleen maar gaan over zijn vriendin Lucy met wie Bay al sinds zijn zeventiende samen is. Zoet? Zeker. Maar Bay meent het helemaal en dat is het noodzakelijke fundament van elke betekenisvolle song.

Pop

James Bay
Leap
(Mercury Records)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden