PlusKlapstoel

Jamai: ‘Ik ben geen type voor de barricaden’

Jamai Loman (1986) is zanger en presentator. In zijn nieuwe programma Over Winnaars volgt de eerste Idols-winnaar mensen met een ernstige ziekte of beperking die een onvermoede uitdaging aangaan.

Beeld Harmen de Jong

Schoonhoven

“In mijn paspoort staat Gouda. Daar stond het ziekenhuis. Leuk om in de VS te laten zien: ze beginnen meteen over de kaas. Maar ik ben opgegroeid in Schoonhoven, een stadje met zo’n 12.000 inwoners. Zowat mijn hele familie – ik kom uit een warm en hecht gezin – woont er nog en ik ben er bijna elk weekend. Ik woon inmiddels al langer in Amsterdam dan ik in Schoonhoven heb gewoond, maar toch voelt het daar altijd als thuiskomen.”

Buschauffeur

“Mijn droombaan toen ik jong was. Ik begrijp Fred Teeven wel, hoor. Heerlijk toch? Lekker ­rijden, toch nog contact met mensen en verder geen gezeur aan je hoofd. Mijn oom was buschauffeur, ik ging vaak met hem mee. Geweldig vond ik dat. Lijn 195. Op en neer van Rotterdam naar Utrecht, met een tussenstop in Schoon­hoven.”

8CC

“Mijn schoolband, opgezet door onze wiskundeleraar. We speelden jazzstandards. Ik was toetsenist, hoewel ik niet erg goed speelde toen. We traden op in restaurants in Schoonhoven. Voor mij de eerste stapjes in de muziek. Nee, ik zong niet. We hadden helemaal geen zanger. Alles was instrumentaal. Ik draai nog steeds veel jazz thuis, ja. Kan er m’n rust in vinden. En ik zing die standards ook graag. Misschien dat ik als ik wat ouder ben er nog eens iets mee ga doen.”

Idols

“Er was een tijd dat ik een beetje moe werd als mensen er wéér over begonnen. Dan dacht ik: ik doe zo veel andere dingen in het theater en op televisie, waarom krijg ik daar geen credits voor? Maar hoe ouder ik word, hoe groter het plezier waarmee ik op Idols terugkijk. Ik ben er gewoon megatrots op. Het was een magische periode. Wie ik er ook over spreek, mensen ­hebben er altijd warme herinneringen aan.

“Waar ik wel slecht tegen kan, is dat talkshows nog steeds in een reflex schieten als Jim of ik nieuwe muziek uitbrengen. Hoe vaak er niet is gezegd: ‘Leuk als je je nieuwe single komt zingen, maar dan met Jim erbij.’ Kom op, we zijn zo veel verder. Als we iets samen doen, moet dat uit onszelf komen.”

Jim

“Waarom ik won en hij niet? Ik denk dat veel mensen zich in me herkenden. Een gewone jongen met een pak waarvan ik nu nog steeds denk: hoe kón ik dat aantrekken? Jim heeft alles mee. Als je een afgietsel zou maken van een ster, levert Jim de pasvorm aan: hij heeft talent, is ontzettend knap, een lieve vent en kan nog zingen ook.”

“Er verschenen laatst berichten in de media dat we geen contact meer hebben. Dat was ook heel lang zo. Jammer vond ik, we konden het zo goed met elkaar vinden, maar ik dacht dat we uit elkaar waren gegroeid. Toen die artikeltjes verschenen, heb ik hem meteen geappt. Hij bleek het net zo jammer te vinden. We hebben meteen een afspraak gemaakt om te gaan eten en bij te praten. Maar goed, toen brak de coronatijd aan. Dus dat is er nog niet van gekomen.”

Andy

“De man van mijn zus. Van hem heb ik mijn nieuwe nier gekregen, nadat ik ineens met ernstig nierfalen te maken kreeg. Precies twee jaar geleden onderging ik de transplantatie. Het is niet in woorden uit te drukken hoe bijzonder het is dat iemand dat voor je over heeft. Want vergis je niet: hij heeft een heel verregaande beslissing genomen. Wat als hij zelf nierproblemen zou krijgen? Of iemand uit zijn gezin heeft een donornier nodig? Met dat soort dingen moesten mijn zus en hij rekening houden. Ik ben hen beiden heel erg dankbaar. Tegenwoordig heb ik meer energie dan ooit. Natuurlijk, ik heb medicatie en houd me strikt aan mijn dieet – vrijwel zoutarm, heel matig met alcohol, veel water en geen rauw vlees – maar kan net zo oud worden als iedereen.”

Over Winnaars

“Ons nieuwe programma. Elke aflevering volg ik iemand met een ernstige ziekte of beperking die een speciale uitdaging aangaat. Zo wil een dame met MS een avond dansen in de show van Hans Klok. Het gaat niet zozeer om die challenge, wel om de manier waarop die mensen met hun beperking omgaan.”

“Dit programma had ik drie jaar geleden nooit op deze manier kunnen presenteren. Ik had me er denk ik eerder nog niet klaar voor geacht. Ik ben door mijn aandoening vier maanden uit de roulatie geweest. Toen ik terugkwam, heb ik tegen RTL gezegd: hier wil ik wat mee doen. Natuurlijk presenteer ik bij The Voice nog steeds lekker ongecompliceerd entertainment, maar ik wilde mijn verhaal wel een plek geven. Dat lukt in Over Winnaars.”

Corona

“Ik hoef niet extra op te passen, want dat doe ik al sinds ik ziek ben geweest. Sindsdien is mijn afweer minder sterk. Iedere transplantatiepatiënt krijgt na de operatie op het hart gedrukt: vermijd grote groepen, was je handen en kom tijdens het griepseizoen zo min mogelijk buiten. Doordat ik me daar strikt aan houd, is er voor mij weinig veranderd. Tijdens tv-opnames is mijn kleedkamer altijd al hermetisch afgesloten, ik heb maar een beperkt groepje mensen met wie ik contact heb en ik schud nooit handen. Ik ben niet bang voor het virus, ik moet gewoon opletten.”

Shrek

“Dat is mijn laatste grote musical geweest, ja. In 2012 bij Albert Verlinde. Ik ben niet met theater gestopt, hoor. Het is er gewoon niet meer van gekomen. Het lijkt een beetje hetzelfde te werken als toen ik graag bij de tv wilde. Dat leek aanvankelijk onbereikbaar, een gesloten kringetje. Nu ben ik blijkbaar losgeraakt van de wereld waar ik jaren in heb gezeten. Ik zou het fantastisch vinden weer eens in een grote musical te staan. Met alles erop en eraan. Ik heb de twee grootste producenten van Nederland al laten weten: mocht er een musicalversie komen van de film Rocket Man over Elton John, móéten jullie mij laten auditeren. Daar werd positief op gereageerd. Maar goed, voorlopig wordt er natuurlijk helemaal nergens gespeeld.”

Amsterdam

“Ik ben hier op mijn zeventiende naartoe verhuisd. Ik had net Idols gewonnen en kreeg een appartementje op de Lauriergracht. Mijn ouders vonden dat een slecht idee, zo in mijn eentje in de grote stad. Maar Amsterdam trok aan me. Niet dat ik er na de hype van Idols heel veel van meekreeg, hoor. Ik werd ’s ochtends om 8 uur opgehaald en ’s nachts na alle optredens weer afgeleverd. Zo ging het zeven dagen in de week. Ik leefde niet in Amsterdam, ik sliep er alleen. Maar goed, ik maakte wel voor het eerst Koninginnedag mee. Zal ik nooit vergeten.”

Step Right Up

“De grootste uitdaging voor een muzikant is zich te verhouden tot zijn grootste hit. Dat heb ik wel onderschat, hoor. Het is zó’n populair liedje geweest. En het staat, net als die rare bril, zó symbool voor wat Idols toen was. Ik heb weleens gezegd: ik zing het nooit meer. Ik werd er moe van dat mensen zodra ze me zagen ‘Come ooooon’ begonnen te roepen. Bij een paar optredens liet ik het weg. Nou, dat kan dus gewoon niet. Dan voelen mensen die een kaartje hebben gekocht zich genaaid. Radiohead laat eigenlijk elk optreden Creep weg. Ik denk dat die band de enige is die zoiets kan maken.”

Coming-out

“Laatst was het Coming-out Day en zocht ik een krantenstuk op dat verscheen nadat ik voor het eerst op de radio had verteld dat ik homo ben. In dat artikel stond dat er al maanden lang speculaties over mijn geaardheid waren geweest. Daar had ik dus helemaal niets van meegekregen. Stel je voor dat dat allemaal in deze tijd van social media was gebeurd! Dan was dat geroddel me natuurlijk niet ontgaan. Had ik verschrikkelijk gevonden. Ik heb best een dikke huid, maar op mijn zestiende had ik het vast niet aangekund om elke dag te lezen wat mensen van je denken.”

Hij/zij

“Je bedoelt de discussie die ontstond toen ik vertelde op mijn laatste album bewust niet specifiek over een ‘hij’ maar meer neutraal over ‘je’ te zingen? Het leek me gewoon toegankelijker. Ik moest dat onder meer aan tafel bij Pauw uitleggen nadat vertegenwoordigers van de homogemeenschap het een gemiste kans hadden genoemd. Hoe ik daar nu over denk? Ik vind mezelf nog steeds geen Robert Long, ben geen type voor de barricaden. Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Ken je het liedje van Annie M.G. Schmidt, Romeo en Julius? Misschien is het een begin voor me om daar ooit iets mee te doen. Want de boodschap van dat lied blijft overeind: er zijn nog steeds amper liedjes over een hij en een hem.”

Vergeten kind

“Ik ben ambassadeur van de stichting met die naam. Die komt op voor kinderen in een on­veilige thuissituatie, waar mishandeling is, drugsmisbruik of extreme armoede. In tijden van lockdown beleven die kinderen – het zijn er in ons land zeker 100.000 – helaas een dubbele crisis. In maart en april, toen de scholen dicht waren, steeg het aantal geweldsincidenten enorm. Ook daarom is het te hopen dat het nu niet zover komt.”

Sander Groet

“Ik kwam hem vaak tegen op de A’DAM Toren. Prachtig wat hij daar met z’n compagnons van heeft gemaakt. Wist je dat ze ook een Music School hebben opgezet waar kinderen uit gezinnen met lage inkomens gratis muzieklessen kunnen volgen? Ben ik ook ambassadeur van. Mooi dat Sander dat voor de stad doet.”

Over Winnaars, zondag, 21.20 uur. RTL4.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden