Review

Irène Némirovsky - Hitte van het bloed ***

In de roman Hitte van het bloed voert de Russin Irène Némirovsky (1903-1942) het Franse platteland op in de bedrieglijk vredige jaren voor de Tweede Wereldoorlog. Voor passanten een wereld van 'rustige plaatsjes en slaperige gehuchten' met 'grote zwijgzame huizen die somber in het landschap staan', maar, voegt de schrijfster er omineus aan toe, 'ze zullen er geen idee van hebben dat dit alles een diep, geheim leven heeft waar zij nooit iets van zullen weten.' Het is een wereld waarin de sociale code luidt: geen trammelant, geen schandalen.

In die setting situeert Némirovsky, een Russische Jodin, een broeinest van intriges. De schrijfster emigreerde na de Russische revolutie naar Frankrijk, vanwaar ze in 1942 werd gedeporteerd naar Auschwitz. Het manuscript van deze eind jaren dertig geschreven roman kwam pas een paar jaar geleden boven water.

Verteller is Silvio (Sylvestre), een gelouterde oudere man die in zijn jonge jaren de benauwende provincie ontvluchtte om, 'voortgedreven door het kolken van mijn jeugdige bloed', zijn geluk in de wijde wereld te zoeken. Inmiddels is hij al jaren terug in zijn geboortestreek, waar hij in een zelfverkozen isolement leeft aan de rand van een bos. Hij is de wijze beschouwer die met een zekere afstand uit de doeken doet wat zich in zijn omgeving afspeelt.

Aanvankelijk ziet dat er tamelijk idyllisch uit. Zijn nicht Hélène en haar man François hebben al vele jaren een harmonieus huwelijk. Ook hun dochter Colette lijkt met haar kersverse echtgenoot op een dergelijk rustig geluk af te stevenen. De eerste scheur verschijnt als Colette een minnaar krijgt, die ze ook nog blijkt te delen met haar beste vriendin. Als Colettes echtgenoot na een worsteling met die minnaar in de rivier naast zijn huis verdrinkt, veroorzaakt dat een enorm schandaal, waarbij veel loskomt.

Zo blijkt alles heel anders in elkaar te zitten dan je dacht. En net als je denkt dat dit het nu was, blijkt het nóg ingewikkelder en verraderlijker te zijn, en moet zelfs Silvio, tot zijn eigen verrassing, onder ogen zien dat hij ook in het geding is. In het vernuftige plot voert Némirovsky het drama goed gedoseerd en getimed tot steeds grotere hoogte op.

Tegelijkertijd is deze roman meer dan een verhaal over schone schijn en hypocrisie. Tussen de broeierige intriges door laat Silvio vaak zijn gedachten gaan over de verwachtingen over het leven die je in je jeugd koestert en de desillusies die je wachten, over de levensavond en de verdrongen herinneringen aan de vurige hartstochten waar je ooit de speelbal van was. In de woorden van Silvio: 'Dat is wat we wilden. In vuur en vlam staan, onszelf verteren, onze dagen verzengen zoals brand de bossen verslindt.' En die 'hitte van het bloed' valt niet simpelweg af te doen als een jeugdzonde, moet hij tot zijn eigen verwarring concluderen. (ALLE LANSU)

Irène Némirovsky - Hitte van het bloed
Vertaald door Pauline Sarkar,
De Geus, €16,90.

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden