Plus Film

Infinite Football droomt over een revolutie in voetbal en Roemenië

Infinite Football van Corneliu Porumboiu gaat niet alleen over voetbal, maar is ook een film over gesneefde dromen in het Roemenië na Ceaușescu. 

Infinite football Beeld -

Op het afgelopen festival van Cannes ging The Whistlers in wereldpremière, de eerste internationale speelfilm van de Roemeense regisseur Corneliu Porumboiu. Het is een onorthodoxe misdaadfilm over een corrupte agent, die op het Spaanse eiland La Gomera een eeuwenoude fluittaal leert om heimelijk te kunnen communiceren met Roemeense gangsters. Porumboiu bewijst er andermaal mee een van de interessantste, en zeker de radicaalste van de ‘nieuwe golf’ Roemeense filmmakers te zijn.

Hij debuteerde in 2006 met het minimalistische, droogkomische 12:08 East of Bucharest, waarvoor hij op het ­festival van Cannes de Caméra d’Or won, de prijs voor het beste debuut. Daarna maakte hij zijn faam waar met Police, Adjective, waarin hij de complexe (morele) dilemma’s ontleedt waarmee de wetgever, de handhavers en het volk worstelen in het Roemenië na Ceaușescu.

Vervolgens maakte hij When Evening Falls on Bucharest or Metabolism (2013), waarin een filmregisseur worstelt met zijn hoofdrolspeelster die tevens zijn vriendin is, en The Second Game (2014), waarin hij samen met zijn vader Adrian het integrale televisieverslag terugkijkt van een wedstrijd tussen Dinamo en Steaua, de stadsderby tussen de succesvolste voetbalclubs van Roemenië. Adrian Porumboiu was op die avond in december 1988, een jaar vóór de revolutie, scheidsrechter.

Deze ‘antifilm’ – geen camerawerk, geen montage – haalde de reguliere bioscopen niet, maar kreeg een tweede kans in het fijne Eye-zomerprogramma ‘Previously Unreleased’. Hetzelfde geldt nu voor Infinite Football (‘oneindig voetbal’), een andere voetbalfilm die Porumboiu vorig jaar maakte. Daarin volgt hij de vijftiger Laurenţiu Ginghină, een vriend van de familie, die in de zomer van 1986 tijdens een potje voetbal met klasgenoten zwaar geblesseerd raakte aan zijn kuitbeen.

Dat was niet de schuld van zijn tegenstanders, vertelt Ginghină, maar is te wijten aan de regels. Sindsdien vindt hij dat het voetbal radicaal anders moet. Afgesneden hoeken moeten de sport minder fysiek maken en voor een grotere mobiliteit van de spelers zorgen.

Infinite Football gaat echter over meer dan voetbal: het is ook een karakterstudie van een wonderlijke, maar welbespraakte ambtenaar, die ooit grote dromen had, maar zijn tijd verbeidt met regeltjes en formulieren. En die zichzelf vergelijkt met superhelden als Spiderman en Superman, die ook een dubbelleven leiden; hij heeft een onbeduidend baantje in het echte leven, maar droomt ervan een revolutie in het voetbal te ontketenen. Voetbal 2.0. Of 2.1, of 9.0. Oneindig voetbal.

Staand voor een magneetbord, of met een kladblok binnen handbereik, brengt Ginghină de ene na de andere ­innovatie te berde: de regels voor hoekschoppen en buitenspel gaan op de schop, spelers moeten worden toe­gewezen aan afgebakende zones. Maar als de proef op de som wordt genomen in een gymzaaltje, blijkt de praktijk weerbarstig. En dan nog, de Fifa en de Roemeense voetbalbond geven toch nooit toestemming, zegt de trainer van een van de teams.

Zo is Infinite Football ook weer een tragische film over bureaucratie en gesneefde dromen in het Roemenië na Ceaușescu.

Infinite Football

Regie Corneliu Porumboiu
Te zien in Eye

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden