PlusBoekrecensie

In Woede van Woodward zet Trump zichzelf te kijk

De gesprekken die Bob Woodward had met president Trump voor zijn boek Woede  bevestigen uiteindelijk slechts het beeld dat Woodward ook al schetste in zijn eerste boek: Trump is nauwelijks voor rede vatbaar en vaart exclusief op zijn eigen instincten en verlangens.

Het beeld dat oprijst uit de gesprekken tussen Wood­ward en de president: Trump vaart exclusief op zijn eigen instincten en verlangens.Beeld Bloomberg via Getty Images

Als helft van duo Woodward & Bernstein dat het Watergateschandaal blootlegde en zo president Richard Nixon tot aftreden dwong, geldt Bob Woodward (77) als het journalistieke geweten van de Verenigde Staten. Hij schreef inmiddels zes boeken over vier verschillende presidenten. Woede is zijn tweede in minder dan twee jaar over Donald Trump.

In Angst (2018) documenteerde hij de eerste twee jaar die Trump in het Witte Huis doorbracht. Woodward portretteerde Trump – toen al voor weinigen meer een verrassing – als een emotionele, onvoorspelbare en gewetenloze politicus. ‘Bij God, laten we hopen dat er geen crisis komt,’ citeert Woodward zichzelf aan het begin van de opvolger, die als aanvankelijke insteek het buitenlands beleid van Trump moet hebben gehad.

Maar de coronacrisis veranderde ook de koers van het boek. Niet voor niets ging de eerste primeur die Woodward vrijgaf over Trumps schromelijke onderschatting van de kracht van het virus. Hij ondernam pas actie toen de ziekenhuizen in New York al overstroomden. En dat terwijl hem al eind januari was voorgehouden dat het virus ‘de grootste veiligheidsdreiging uit zijn presidentschap’ zou worden.

Anders dan in Angst is Trump in Woede een voor zichzelf sprekende stem. De president weigerde medewerking aan Woodwards eerste boek, maar stond hem nu in totaal 17 lange en korte, telefonische, interviews toe. De gesprekken bevestigen uiteindelijk slechts het beeld dat opnieuw oprijst uit Woodwards omvangrijke onderzoek: Trump is nauwelijks voor rede vatbaar en vaart exclusief op zijn eigen instincten en verlangens. Gevraagd naar zijn indrukken van zijn eerste ontmoetingen met de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un blijft Trump lyrisch herhalen hoeveel fotografen er wel niet waren: ‘Nog meer dan bij de Oscars!’

Dat Trump meewerkte aan het boek tekent zijn paradoxale verhouding met de media. Hij roept om het hardst dat de verhalen die ze in ‘verliesgevende krantjes’ verspreiden ‘fake’ zijn, maar blijft ook snakken naar de erkenning van de pers. ‘Ik vind Bob aardig. Ook al schrijft hij alleen maar shit over me,’ zegt hij over Woodward.

Hij speelt hem uiteindelijk, waarschijnlijk persoonlijk, zelfs zijn hele correspondentie met Kim toe. De twee leiders schreven elkaar de afgelopen twee jaar 27 briefjes. Woodward las er 25. De toon is opmerkelijk: als verliefde tieners blijven de dictator en de president hun ‘geweldige relatie’ bezingen.

Woodward besteedt aan het begin erg veel ruimte aan de inzichten van de ontslagen ministers Mattis (Defensie) en Tillerson (Buitenlandse Zaken) die beide duidelijk over vele details met de journalist spraken. Ontluisterend is het verhaal van inlichtingenchef Dan Coats. Hij komt op een middag Trump op de golfbaan tegen. De president gedraagt zich schichtig. Waarom wordt duidelijk als Coats net heeft afgeslagen op de vierde hole: Trump heeft hem per tweet ontslagen.

Bob Woodward, Woede. Vertaald door Sylvie Hoyinck, Karina van Santen, Jacques Meerman, Sander Buesink, Rob de Ridder, Ed van Eeden en René ter Steege. Spectrum. € 24,99, 480 blz.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden